Mijn hond en ik
30 november 2016 
3 min. leestijd

Mijn hond en ik

Mijn hond en ik. Vier pootjes en twee handen op één buik. Als ik verdrietig ben komt hij me troosten. Als mijn zoon verdrietig is gaat hij daar heen. Als mijn hond ziek is troosten we hem. Hij is altijd blij als ik thuis kom en als ik eens uit mijn slof ben geschoten komt hij net zo lief nog bij me zitten. Als ik hem naar zijn mand stuur, dan gaat hij. Zelfs als mijn zoon dat doet gaat hij! Bij ons beide zit hij graag. Ben ik in de keuken en zoonlief op de bank, gaat hij daar tegenaan hangen.

nor

Je hebt nu vast een beeld van mijn hond. Misschien een grote zwarte lobbes? Of een klein harig ding? Mispoes.

Mijn hond heet Messi. Ook al voelt hij zich een stoere pitbull, hij is een chihuahua. Een klein, gespierd ding van twee en een halve kilo.

Ook als we over straat lopen en er komt iemand aan die hij als een gevaar ziet, dan springt hij voor me in de bres. Hij maakt zich heel breed, scheelt misschien een centimeter in omvang, en gaat blaffen. Bij kinderen word hij juist blij, hij hoopt altijd op een aai. Andere honden zijn ook geen probleem, behalve als ze erg druk zijn. Dan zet hij dat wel even recht. Ik heb hem al vaak achter honden aan zien rennen die vijfentwintig keer zijn formaat zijn!

nor

Zoals velen weten is de roedel belangrijk voor de hond. Wij vormen als gezin zijn roedel, desondanks, we zijn geen honden. Sinds kort is er een hondenwandeling groep in ons dorp. Eén keer in de zoveel tijd gaan we met een heel stel met de honden wandelen. Vijf kilometer!

De laatste tijd spreken we ook af op een plek waar ze los mogen om de honden lekker te laten spelen. Ondanks dat meneer één van de kleinsten is, is hij flink aanwezig. De meeste honden zijn al snel groter (niet moeilijk) en als die met elkaar spelen gaat het hard. Als ze dan te dicht in de buurt komen van mijn waakhond hoor je hem wel.

Ook de onzekere jonge hond zet hij op zijn plaats. Zo erg dat als hij maar in de buurt kwam de hond terug deinst. Dat was mijn que om in te grijpen. Er is een rangorde, maar ik sta altijd nog boven Messi.

Gelukkig is mijn scharminkel goed opgevoed en luistert hij. Hij kan zitten, pootjes geven, high five. Blaffen op commando, stoppen op commando en netjes wachten op een snoepje. Dat je een chi niks kan leren klopt niet.

Evenmin als een pitbull die altijd bijt en een rottweiler die agressief is. We kennen er van beide één en Messi is hun grote vriend.

Het is geweldig om alle honden zo te zien genieten! Van de grootste waterrat tot de kleinste muis. Het gaat vrijwel gemoedelijk en zonder ruzies. Als baasje sta je dan wel even in de mist te koukleumen, maar het is leuk nieuwe mensen te leren kennen en je hond te zien genieten.

nor

Het het geeft je na die tijd een goede reden om op de bank te kruipen met een mok warme chocolademelk met slagroom!

Zie ook: Huisdieren

Hebben jullie huisdieren thuis? Waarom wel of niet? Deel het met ons en laat een reactie achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Dec 2016

Erg mooi geschreven! Heb het weer met heel veel plezier gelezen.

Reactie plaatsen