Mijn kind, mijn trots met ADHD
11 juni 2016 
4 min. leestijd

Mijn kind, mijn trots met ADHD

Ieder moeder kan het beamen… Je eigen kind is het mooiste geschenk op de hele wereld. Sommige hebben er 2 of 3 of 4, maar alle moeders hebben er in ieder geval 1. Jouw eigen persoonlijke trots.

Ik heb Ella. Mijn kind, mijn trots met ADHD. 

ella... mijn trots met ADHD

Mijn kind, mijn trots met ADHD

In mijn eerste blog vertelde ik al een klein beetje over Ella en over wanneer ze de diagnose kreeg. Ondanks dat we het allang wisten, was het toch een klap in ons gezicht. Je kind krijgt een “stempel”. Voor de buitenwereld heb je een onopgevoed kind. Voor jezelf gaan alle puzzelstukjes op z’n plek vallen. De woede uitbarstingen, de rommel, het vele eten, het drukke “gedoe”. Al haar gedrag is dan ineens typisch ADHD-gedrag.

Je gaat het medische traject in. Elke 3 maanden een afspraak bij de kinderarts, dure medicatie aangezien de ritalin niet naar behoren werkt. Daarnaast ga je jezelf inlezen over het onderwerp;

Wat is nou precies ADHD?

De afkorting ADHD staat voor Attention Deficit/Hyperactivity Disorder. In het Nederlands: aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit. Kinderen met ADHD hebben vaker en sterker dan de meeste andere kinderen problemen met:

  • Aandacht en concentratie: zij vinden het moeilijk om hun aandacht blijvend op een taak te richten en zich niet door allerlei prikkels uit de omgeving te laten afleiden
  • Hyperactiviteit: ze zijn, vooral op jongere leeftijd, voortdurend in beweging. Ze zijn vaak snel opgewonden en gefrustreerd. Vaak voelen zij een grote onrust van binnen. Stil zitten en rustig zijn kost ongewoon veel energie.
  • Impulsiviteit: zij doen voordat ze denken. Ze houden zich niet (ook niet onbewust) bezig met de gevolgen van hun gedrag; de ‘remfunctie’ ontbreekt.
  • Regelfuncties: ze vinden het moeilijk te plannen, en om hun emoties, motivatie en alertheid te reguleren en eerdere ervaringen te laten meespelen bij beslissingen en verwachtingen over de toekomst. Ze reageren daardoor ook anders op beloning en straf.

Ik denk dat iedereen dit wel globaal weet:  Alle Dagen Heel  Druk. Vooral de “slechte dingen”.

Maar we zitten hier niet op depri single moms… We zitten op HAPPY single moms! Dus bij deze… Mijn positieve beleving van ADHD!

Een kind met ADHD verwerkt alles op een andere manier… De meeste kinderen kunnen een teleurstelling redelijk verwerken. Bij Ella… Moet je heel duidelijk zijn. Zorg dat je achterdeurtjes in bouwt. Altijd een als of een maar inbouwen. Geloof me; je doet het 1x en daarna word het meteen routine. Als ik dan toch de fout maak om het niet te gebruiken, kan ik achteraf alleen maar lachen om mijn eigen stomme fout.

Ella... mijn trots met ADHD

Ella… mijn trots met ADHD

Brutaal is ze.  Soms kan ik daar zo om lachen! De woorden die ze gebruikt zijn van mij. De houding die ze aanneemt: copycat! Een kloon als je het zo wilt noemen. Ik lig dan dubbel maar realiseer me des te meer dat ik ook streng moet zijn en dat dit soort gedrag niet altijd tolereerbaar is. Dan waarschuw je dus maar weer, om vervolgens, als ze weggelopen is, weer in tranen van het lachen uit te barsten.

Ze is heel sociaal en behulpzaam. Zolang het maar wel op haar manier gaat. Als ze vrolijk en blij is dan ben ik de beste allerliefste en meest geweldige moeder aller tijden. Dan kan ze de hele dag door wel knuffelen. Een zoen geven vindt ze zichzelf nu toch echt te oud, maar ze pikken is nog steeds veel te leuk.

Ik voel me dan ook een leuke moeder.

Uiteraard heb je ook de andere kant…. de minder leuke kanten. Ella is met haar ADHD een meisje van 2 uitersten. Haar woede maar ook haar blijheid. Ze stuitert van vrolijk naar boos binnen een minuut en andersom.

 

En toch, als ik moet kiezen…. onthoud ik de leuke momenten meer!! Ik probeer er dubbel en dwars van te genieten! Is het soms moelijk? ja absoluut! Maar als onze lieve heer boven ons dacht dat ik dit niet aankon had ik haar nooit gehad! Elke dag is een uitdaging en wat houd ik ervan! En wat houd ik van haar! Zonder haar ADHD zou mijn leven maar saai zijn! Mijn meisje met de 2 uitersten. Mijn stuiterbal.

Mijn trots…. met ADHD!

 

Wat een mooie manier om naar de ADHD van haar dochter te kijken! Zijn jullie ook zo trots op jullie kind(-eren)? Deel het met ons en laat een reactie achter.

 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 11 Jun 2016

Heel herkenbaar dit allemaal. Mijn zoon is 3,5 en word nu pedagogisch begeleid op de psz. Alles wat je zegt is zo herkenbaar, maar zou het ook voor geen goud willen missen. Hij is zo als hij is. Mijn zoon word nu al bestempeld als "anders" door anderen. Ben trots op mijn zoon zoals hij is

Anonymous
Door

Anonymous

op 01 Apr 2017

Wat ontzettend mooi geschreven! Ik herken t helemaal. Hier ook een trotse moeder van twee jongens, waarvan de jongste met adhd.

Reactie plaatsen