Mijn oudste zoon

Ik kijk naar mijn oudste zoon. Volgende week wordt hij 27. Een volwassen man, mijn volwassen man.
Hij woont, werkt en studeert in Amsterdam. Een echt stadse jongen, met een volledig eigen stijl en persoonlijkheid.
Ik ben trots op wie hij geworden is. Ik houd van zijn karakter, zijn humor, zijn eigenaardigheden en zijn gave om volledig zichzelf te zijn.

Ik kreeg hem 5 weken voor mijn achttiende verjaardag. Zelf nog een kind maar zo blij met dit mooie mannetje.
Ik weet nog hoe verward ik me voelde. Onzeker en angstig maar al zo vol liefde uitkijkend naar dit kind.
Veel te jong en toch klaar om zijn moeder te worden.

Drie weken na mijn zeventiende verjaardag ging ik het huis uit.
Ik ben opgegroeid in een gezin van Jehova’s Getuigen. Ik heb me nooit prettig gevoeld in dat geloof en de sfeer er omheen en zodra het mogelijk was, heb ik me losgebroken van alles wat me klein, angstig en onwetend hield.

De consequentie was dat het contact met mijn ouders en broertje en zusje werd verbroken.

Dat haalde wel de glans van mijn eerste zwangerschap. Zoiets ingrijpends en moois wil je graag delen met je familie en zeker met je moeder.

Na een lange bevalling was hij er dan eindelijk. Het mooiste en liefste jongetje ooit.
Hoewel het ‘verlies’ van mijn ouders heel aanwezig was, herinner ik me vooral blijdschap en dankbaarheid na zijn geboorte.
Ik vond ook dat hij zo min mogelijk ‘last’ moest hebben van mijn verdriet. Hij zou altijd belangrijker zijn.

Hij was een lief en innemend kind. Nog steeds. Een intelligente, creatieve dromer. En nog steeds. Altijd vol vragen en fantasie.
Hij heeft ondanks zijn ADD het VWO doorlopen en zijn diploma gehaald. Als klein jongetje had hij al een niet te stoppen belangstelling voor geschiedenis. Daarom nu ook zijn studie in die richting aan de universiteit.

Screenshot_2016-07-23-15-45-24-1

 

En nu zit hij hier. Bijna 27 jaar later. Te vertellen over zijn studie, zijn struggles, zijn relatie. Hij is eerlijk in zijn manier van praten. Kan goed benoemen wat hij fijn en minder fijn aan zijn opvoeding vond.

Ik heb als moeder veel fouten gemaakt maar ook zeker wat goed gedaan. Dat moet wel. Dit is een meer dan oké volwassene geworden!

Dan om 12 uur een appje dat hij veilig thuis is. Hij weet dat ik beter slaap als ik weet dat hij veilig thuis is en houdt daar heel lief rekening mee.
Ik zeg hem hoe fijn ik het vond dat hij er weer even was. Hij zegt mij hoe fijn het was weer even ‘thuis’ te zijn.
Mooie, lieve, oudste zoon van me.

Happy Single Moms

Happy Single Moms is hét platform voor de alleenstaande moeder. Blogs, tips, artikelen, vlogs, empowerment en inspiratie! Lees alle inspirerende blogs hieronder!

laat een bericht voor me achter

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je ons al gevonden op social media?