Mijn zoon heeft een oma verbod
10 januari 2016 
4 min. leestijd

Mijn zoon heeft een oma verbod

Kennen jullie dat? Dat de maat een keer vol is en dat je dan uiteindelijk maar zelf een beslissing moet maken omwille van je kindje..?

Dit overkomt ons op dit moment en ik ben er dan ook echt wel klaar mee. Niet alleen mijn zoontje is namelijk de dupe, maar ik ook. En waarom? Ik mag het weer gaan oplossen terwijl ik mij al heel lang geleden er van gedistantieerd heb…

Mijn zoon is nu 10,5 jaar oud, ADHD, kenmerken van PDD-NOS en nog geen puber of volwassene en zit nu al met een soort van familie-issue vanaf vaders kant.

Al vanaf dat ik in zijn vaders leven kwam was er al drama en vaak ruzies en dat soort ongein en ik werd daar in meegetrokken. Vervolgens is dat nooit echt opgehouden. Toen ‘onze’ zoon geboren werd bleef dit regelmatig aanhouden en meestal werd er dan een boeman gezocht en dat was ik. Ik weet dat er heel veel negatieve dingen over mij zijn gezegd en ook tegen mij. Ik moet je heel eerlijk zeggen dat dat mij niet in de koude kleren is gaan zitten. Ik heb hier heel lang psychisch ernstig last van gehad. Helaas hielp mijn partner toen ook niet echt mee. Jahaa je zou denken dat hij dat wel had moeten doen, maar ik moest het maar zelf oplossen… Ik ben niet de enige in dit hele verhaal waarbij het nog nawerkt en dat is bij mijn kleine man. Hij heeft al die tijd de spanning gevoeld, maar ook het gevecht dat ik steeds aan moest gaan als moeder en partner zijnde. Op vele momenten werd hij onhandelbaar en ik ben toen uiteindelijk gestopt met het gevecht aan te gaan en heb maar ‘ja en amen’ gezegd in de loop der jaren. Het kalmeerde hem enigszins omdat ik natuurlijk niet meer zo gespannen rondliep.

Afijn, om het kort te houden, is er het afgelopen jaar ook veel veranderd en dit is voor mijn zoontje soms moeilijk te behappen. Een voorbeeld: papa is gaan samenwonen, opa en oma aan die kant zijn uit elkaar en al die dingen bij elkaar worden hem niet uitgelegd. Het samenwonen was voor hem heel moeilijk omdat er niet echt met hem is overlegd. 

Mijn zoon is nou eenmaal een ventje waar je soms mee moet overleggen of in ieder geval zult moeten uitleggen waarom mensen bepaalde keuzes maken, dus dit werd hem zo even medegedeeld via de telefoon…zo van ‘hey man, papa woont samen, het verhuiskaartje ontvang je nog..’. Autsj!

En het volgende voorbeeld is dat opa en oma na 20 jaar relatie uit elkaar gaan en dat is zelfs voor mij echt een vraagteken hoor, en eerlijk gezegd boeit mij dat niet, maar mijn zoon snapt er niks van. Door dit alles is er een giga ruzie ontstaan dus oma en zoon, en je raad het al, ‘onze’ zoon mocht er niet meer heen of hem ook maar bellen, dat wilde vader allemaal niet. En tot op de dag van vandaag mag hij niet naar oma en er valt niets met hem te bespreken daarover. En er niet bij stilstaan dat een onschuldig kind hier last van kan krijgen, want ook ik realiseer mij wel dat zij altijd goed was voor haar kleinkind en echt dol is op hem… en andersom ook. Het kleine ventje vraagt dan aan vader of hij er heen mag als hij bij ze logeert en dan krijgt hij een volmondige ‘nee’.. Hoe kan een kind van 10, nou bijna 11, een ‘nee’ incasseren als hij er vroeger heen moest omdat wij moesten werken, en nu opeens omdat er strijd is, niet meer mag??? Gelet op zijn diagnoses, dus dan is het al helemaal geen doen Mijn zoon heeft een oma verbodvoor zo’n jong kind. Mijn zoon heeft een oma verbod.

Ik heb dan ook vandaag besloten, na heel wat gesprekken met familie en vrienden, dat ik hem alsnog contact wil laten houden met oma en dat zij binnenkort een keer hierheen mag komen om een middag met hem door te brengen. Weliswaar onder mijn voorwaarden en regels! En geloof mij, ik doe dit met alle liefde voor mijn zoontje, en niet voor haar. Houd zij zich hier niet aan, is het klaar, einde oefening. Ik zal dan ook nu (zoals mijn moeder het zo mooi zei) even over mijn eigen schaduw heen moeten stappen, en dit die ene keer in de zoveel tijd toelaten. Ik wil namelijk niet dat ik dit later in mijn schoot geworpen krijg en dat hij van mij niet mocht, want ik laat eigenlijk best veel toe, terwijl anderen mij voor gek verklaren.

Ik doe dit omdat ik geen strijd meer aan kan en ik ook niet meer onder spanning wil lopen, niet alleen ik heb daar dan last van maar mijn gehele omgeving ook! En dat wil ik niet meer…

En hoe vaders er dan mee omgaat zie ik dan wel, het welzijn van mijn kind gaat voor en ik heb een plicht om ervoor te zorgen dat dit ook gebeurt!

Liefs, Miriam

Mijn zoon heeft een oma verbod. Ik vraag me nu dan ook af of er meerdere moeders zijn met dit soort situaties en hoe word er dan mee omgegaan? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 10 Jan 2016

Jeetje wat een heftig verhaal zeg. Als moeders staan we toch wel vaak overal tussen en doen we maar ons best om alle partijen tevreden te houden. Vaak ten koste van ons eigen welzijn. Je mag trots zijn op je beslissing! Het beste voor je kind kiezen is een beslissing die je neemt met je hart. Goed gedaan! X Liz

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 Jan 2016

Hallo dames! Er zijn wat veranderingen opgetreden mbt het oma verbod! I'll keep you posted! Zondag kunnen jullie lezen hoe het is vergaan in het tweede gedeelte. Bedankt voor jullie lieve woorden! Kussss

Anonymous
Door

Anonymous

op 10 Jan 2016

Hey, Mijn zoon heeft jaren bij zijn oma geweest (nadat mijn ex en ik uiteen waren). Zij zorgde voor hem als de papa moest werken. Een half jaar geleden kon zij dit door medische redenen niet meer. En mijn ex heeft serieus ruzie gemaakt blijkbaar met zijn familie en volledig gebroken met hen (ook met de oma). Mijn zoontje zag daar wel van af en was daar zeer triestig om. Ik heb dan ook beslist, éénmaal ik dit zelf wist, om bij de oma op bezoek te gaan met mijn zoon. Ik heb de oma en mijn zoon zeer gelukkig gemaakt, daarom dat ik ook beslist heb om dit wekelijks te doen (als zoon bij mij is). Uiteindelijk is familie belangrijk en zou ik graag hebben dat mijn zoon op zijn familie kan terugvallen indien nodig en niet op een wispelturige papa die alleen naar zichzelf kijkt. Het is inderdaad moeilijk, want uiteindelijk wat heeft mijn ex allemaal verteld. Maar ik denk dat ik die kracht haal uit het feit dat er niets is waarvoor ik me moet schamen en dat ik recht in mijn schoenen sta. En ik moet zeggen dat mijn ex-schoonfamilie het ontzettend waarderen dat ik die stap gezet heb.

Anonymous
Door

Anonymous

op 10 Jan 2016

Wij zitten hier met exact hetzelfde verhaal. Zo herkenbaar. Maar ik vind dat je met elk kind moet overleggen en uitleggen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 10 Jan 2016

je kind bestaat voor de helft uit jou kant en zijn kant. Je eigen issues en zeker niet die van andere moeten daar niet tussen komen. Hulde dat je over je eigen ongemak heen stapt, daar moet je een echte stabiele volwassenen voor zijn! Weten waar je vandaan komt is een groot goed en moet je je kinderen niet willen ontnemen omdat je zelf ruzie hebt(excessen uiteraard daargelaten, t moet wel gezond blijven;)) Als het het beste is dat je kind contact heeft met oma/vader of andere familie, doen!!! Ik heb buiten mijn ex om ook contact met die kant van haar familie. Daar komt ze vandaan, dat is niet aan mij om daar tussen te gaan staan, maar meer mijn plicht om te fasciliteren. Ook al hoeft het voor mijn plezier niet altijd, hoor;) Ben het dus helemaal met je eens, later pluk je hier de vruchten van. En hoef niet bang te zijn voor de wrange die je anders zou plukken. Hulde!!

Anonymous
Door

Anonymous

op 10 Jan 2016

Hier het zelfde alleen waren het de pleegouders van de vader. Ik heb ook de keuze gemaakt om ze er bij te betrekken. Ze hebben nog maar 1 oma ( mijn moeder leeft niet meer) en dat mag ik ze niet afpakken. Ik heb er nu een extra familie bij zonder de vader. Werkt prima zo. Ik werk 5 dagen in de week en mijn vader past hier thuis op maar hun oma ook. In de vakantie gaat ze ook wel met ze zwemmen even tijd samen. Hartstikke fijn dat het zo kan. Eerst is het vreemd allemaal maar we doen het nu al bijna 8 jaar zo en is iedereen er aan gewend. Het valt niet mee in het begin maar volg je hart!

Reactie plaatsen