Mijn zoon is mishandeld door zijn juf
13 april 2016 
5 min. leestijd

Mijn zoon is mishandeld door zijn juf

Ik denk dat ik het nooit meer zal vergeten. Ik zat op de bank en zag dat ik inmiddels 2 oproepen van de oppas had gemist. Iedere moeder zal dit herkennen: “Als de oppas je gebeld heeft, je hart altijd een slag overslaat en je als de wiedeweerga terug belt.” Dit keer was niet anders. Ik kreeg haar aan de telefoon en verwachtte stiekem gerust gesteld te worden. Misschien was ik vergeten verschoning voor mijn dochter mee te geven, of wilde mijn zoon bij iemand spelen? Niets was minder waar.

De oppas deed vreemd. Ze vertelde mij dat er iets heel ergs gebeurd was en dat mijn zoon dat zelf wilde vertellen. Ik kreeg mijn zoon van negen jaar aan de telefoon.

“Mama”, huilde hij, “Ze heeft mij geslagen mama, ze heeft mij geslagen en gewurgd mama. Je moet nu komen mama, mama je moet nu komen!!” Ik schrok me wild. Geslagen? Gewurgd?! “Wie heeft jou geslagen?” vroeg ik nog enigszins rustig.

“Juf, mama, je moet nu komen!” Hij huilde en werd hysterisch. Ik kon hem niet meer verstaan. “Ik kom er nú aan!” riep ik. Ik heb zijn oppas op het hart gedrukt dat ik nu meteen in de auto stapte en er aan kwam en deed dat ook. Mijn zoon is mishandeld door zijn juf. In de auto belde ik de school op. Ik kreeg direct de intern begeleider aan de telefoon. Van hem hoorde ik dat er niks waar was van het verhaal. Dat mijn zoon het verzonnen had en hij vroeg me zelfs om het op een ouderavond te komen ontkrachten? Hij had namelijk de stagiaire gesproken die aanwezig was geweest bij de klas gedurende de dag en die had alles ontkent. Ik wilde eerst mijn zoon horen voordat ik wat dan ook ging ontkrachten en hing daarmee de telefoon op.

Ongeveer vijf minuten later belde de directeur van de school op. “Keetje? Heb jij al iets gehoord over wat er op school is gebeurd vandaag?” Ik antwoordde dat ik was gebeld door de ib’er en dat die had gezegd dat er niks gebeurd was.

“Het spijt me heel erg Keetje, maar dat klopt niet. Ik heb zojuist Truus (niet haar echte naam) gesproken en ze geeft aan dat ze hem wel geslagen heeft.” Woedend is niet toereikend aan de emotie die ik op dat moment door mijn lijf voelde gieren.

Ik ben naar huis geraced en vond mijn zoon in foetus houding op de bank bij de oppas. In zijn nek had hij een blauwe striem en op zijn been een grote blauwe plek. Mijn jongetje. Iemand had met zijn vingers aan mijn jongetje gezeten. Van hem moest ik horen hoe zijn juf hem geslagen had, geschopt, over de grond had gesleept, gewurgd en tot slot had opgesloten in de koffiekamer met de stagiaire op wacht. Bij overmaat van ramp moest hij ook nog nablijven.

Zijn klasgenootjes zijn de deur uitgerend en hebben aan hun ouders verteld dat ze dachten dat mijn zoon vermoord werd. Het eerste wat je als moeder doet op zo’n moment is je kind meenemen naar huis.

Vasthouden, douchen, thee drinken en nog meer vast houden. Hij was in shock. Ik heb hem laten vertellen en vertellen. Hoe bang hij was geweest, hoe erg hij het vond en hoeveel zeer het hem deed. Het enige wat ik kon denken was: Iemand heeft met zijn vingers aan mijn zoon gezeten. Lieve moeders, ik weet niet of jullie het herkennen, maar als er iemand aan je kinderen komt, dat is je grootste nachtmerrie. Zo ook bij mij. Ik dacht: Had mij maar geslagen, had mij maar geschopt en opgesloten. Oh lieve jongen, waarom overkomt dit jou?

Vanaf dan gaat er een balletje rollen. Er moest gehandeld worden. Maar wat doe je als zoiets gebeurd? Wat kan je nog doen? Mijn zoon was prioriteit. Hij had mij nu meer nodig dan ooit. Hij durfde niet eens meer alleen te slapen.

Daarnaast heb ik aangifte gedaan en een klacht ingediend bij het bestuur van de overkoepelende organisatie. De desbetreffende juf is inmiddels haar baan kwijt.

Hoe het verder is gegaan met haar straf bepaling weet ik niet. Ze is in hoger beroep gegaan. Mijn zoon is nog steeds bezig met het verwerken van dit ‘incident’. Helaas zijn de mensen in onze omgeving een stuk minder begripvol als je zou verwachten en zijn er daadwerkelijk verschillende ouders die het mijn zoon kwalijk nemen, wat er gebeurd is, want ja, hij is ook zo druk. Dat is natuurlijk ook hartstikke zwaar voor zo’n juf. Ik ben immens teleurgesteld in de samenhorigheid na zoiets verschrikkelijks. Nadat ik zelf heb ondervonden dat ouders hebben gevraagd om een schorsing van mijn zoon, omdat hij dit ‘uitgelokt’ zou hebben. Ik kan het nog steeds bijna niet geloven.

Ik heb wel gemerkt dat mijn zoon en ik een team zijn. Dat wat er ook op ons pad komt, dat wij in elkaar geloven. Wij er voor elkaar zijn. Dat de liefde die wij in huis voor elkaar hebben, zelfs zonder papa, genoeg is om zelfs dit soort verschrikkelijke dingen aan te kunnen.

Mijn zoon is mishandeld door zijn juf

Mijn zoon is mishandeld door zijn juf

Mijn lieve kind,

Wat heb jij een hoop meegemaakt in jouw tien jonge jaren. En wat heb je dat dapper doorstaan. Je bent een waanzinnig lieve en getalenteerde jongen en laat je door niemand wijsmaken dat dat anders is. Ik geloof in jou en sta achter jou. Samen kunnen wij de wereld aan, totdat je groot genoeg bent om dat zelf te doen.

Lieverd, ik hou van jou.

Dit was het hartverscheurende blog: Mijn zoon is mishandeld door zijn juf. Wat vreselijk en ook iets waar je niet aan moet denken als je denkt je kind veilig naar school te brengen. Hopelijk hebben niet veel andere moeders er ervaring mee… Laat je reactie hieronder achter.

 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 06 Feb 2016

Nou ja zeg,maakt niet uit hoe druk je zoon is. Blijf met je poten van mijn kind af. Natuurlijk is juf ook maar een mens met een grens,maar dan had een klap nog "gekund ". In een vlaag...maar schoppen,slepen,wurgen en opsluiten met een bewaking voor de deur..... Ik had juf zelf een flinke pak rammel gegeven.

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

Hoi Gladys, Ja dat snap ik, dat was ook mijn eerste emotie. Alleen heeft mijn zoon daar helemaal niks aan... Bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn blog te lezen! Dit was een heftige voor mij. liefs,

Anonymous
Door

Anonymous

op 06 Feb 2016

woww heftig ... mijn dochter kwam een keer met een blauw oogje thuis . Toen ik door vroeg zei ze dat de juf haar had geslagen . Ik stond binnen 2 seconden bij de voordeur wat dacht ze wel niet ! Ze woonde op het dorp dus ik zou het wel even zelf gaan oplossen . Gelukkig was mijn ex thuis en die heeft mij tegen gehouden ( weet niet wat ik met dr gedaan had ) die heeft de directrice gebeld . Het verhaal van de juf was dat mijn dochter de klas uit wou lopen en ze haar tegen wou houden en dat mijn dochter vervolgens op haar hand is gelopen . Het was mijn dochter dr verhaal tegen het hare . Er was niks te bewijzen ( groep 1-2) geen klasgenootjes die het konden bevestigen althand geen geloofwaardige . Nog steeds gun ik haar geen blik waardig. Ik geloof in mijn meissie en dat heb ik altijd gedaan . Inmiddels zit ze in groep 4 en heeft ze niks meer met deze juf te maken . Maar als mn ex niet thuis was geweest ... mijn god . Ik begrijp heel goed hoe woedend jij moet zijn geweest . Ik wens jou en je zoon veel sterkte en kracht . En ik hoop dat die juf uit haar functie wordt gezet en nooit maar dan ook nooit meer op geen ene school aan het werk komt . Zij moet ver bij kinderen uit de buurt blijven als ze al niet eens tegen een druk kind kan . En wat die andere moeders betreft.... ach ze weten niet beter .

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

Hoi Rebecca! Verschrikkelijk om zoiets mee te maken, ook voor jou dus! Heeft jouw dochter en nog veel last van gehad? liefs,

Anonymous
Door

Anonymous

op 07 Feb 2016

Heel veel sterkte samen! Wat erg dat jullie dit mee moeten maken en dat sommige mensen in jullie omgeving zo naar reageren! Ik wens jullie veel liefde en kracht toe!

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

Dank je wel Suzanne! Liefde overwint alles!

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Apr 2016

Hoi Keetje, ik hoor het helaas vaker, ben psycholoog en pas dan EMDR toe zodat je kind het in elk geval kan verwerken. Misschien dat dat voor jullie ook verlichting brengt. Zie www.emdr.nl

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

Hoi Norma! Bedankt voor het lezen van mijn blog! Mijn zoon heeft inderdaad EMDR gekregen, heeft zeker geholpen! Het is wel een hele intensieve vorm van therapie, hij was er dikwijls kapot van. liefs,

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Apr 2016

Ik had haar gesloopt .!!! Niets maar dan ook niets rechtvaardigd dat een juffrouw handgemeen gebruikt om een kind te "corrigeren" zelfs niet een tikje ... Ik ben geen moeder die geweld de juiste norm vind om problemen op te lossen maar kom op ...ik dit geval was mijn oerinstinct m'n ratio te boven gegaan en zou ik niet in staat zijn dit met louter praten op te lossen ... Wat dat betreft heel veel respect voor deze moeder die haar ratio boven emotie heeft laten staan , knap !!!

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

Hoi Sen, Dank je wel! Maar let op, je moeder instinct kan er juist ook voor zorgen dat je aandacht juist bij je kinderen ligt, in plaats van bij de boosdoener. Zo heb ik dat in ieder geval ervaren. Neemt niet weg dat het verschrikkelijk moeilijk is om alles helder te overdenken als er zoveel emoties bij komen kijken... Ik heb ook een hoop mazzel gehad met heel veel lieve vrienden en familie die me met de benen op de grond hielden. :-) liefs,

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Apr 2016

Als juf zijnde weet ik hoe gefrustreerd je soms kunt zijn door het gedrag van bepaalde kinderen. Ik weet ook dat hier vaak een hulpvraag achter zit en dat het nooit, maar dan ook nóóit een reden mag zijn om een kind zo te behandelen!! De leerkracht hoort een veilige, stabiele factor in het leven van een kind te zijn. Iemand waar hij van op aan kan en met problemen bij terecht kan. Mijn juffen-hart doet zeer bij het lezen van jouw verhaal. Voel ontzettend mee met jou en je zoon!

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

Gerry, ik ben het zoooooooooo met je eens!!! Maar om even advocaat van de duivel te spelen: De desbetreffende had wel al meerdere keren aan school aangegeven dat het niet goed ging met haar in de klas en heeft hulp gevraagd. Helaas was de school niet in staat om haar te helpen en lieten haar gewoon hangen. Nu maakt dit niks goed, want ze had op ieder moment ook weg kunnen lopen, maar wellicht dat het de achtergrond een beetje verhelderd? Ik vind het wel fijn te horen dat jij in ieder geval wel weet hoe het hoort! :-) liefs,

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 Apr 2016

Ik had precies hetzelfde bij haar gedaan als wat zij bij mijn zoon had gedaan!! Dan maar een paar dagen "brommen", dit had ik nooit over mijn kant laten gaan!!!

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

En hoe had je dat dan aan je zoon uitgelegd Madelon? Dan was je er niet terwijl hij je nu juist zo nodig had! Geloof me, in gedachten heb ik dat (minstens....) ook gedaan, maar in de praktijk was en is het welzijn van mijn zoon belangrijker... Bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn blog te lezen en te reageren. Dankzij dit soort reacties weet ik dat het helemaal niet zo raar is dat ik wel eens 'boze gedachtes' heb ;-) Liefs,

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 Apr 2016

Dit gaat over hand geweld , maar sommige juffen zijn zo inventief ... Knijpen , pakken kinderen net te hard vast , of een wurggreepje tussen door , maar laten we vooral niet het psychologisch geweld waar niemand maar dan ook niemand achter hoeft te komen vergeten . Bijvoorbeeld buiten sluiten , de strijd aan gaan, kinderen een leuke les afnemen of afzonderen alleen in de klas. Een kind heel hard in het nekje knijpen .Als een kind gevallen is expres op het plekje drukken of knijpen of hele nare Dingen zeggen. En dat dagelijks als ze het kind niet meer 'trekt' . Een juf kan een kind werkelijk breken en het ergste is vaak dat een kind het thuis niet durft te vertellen. Bang voor nog een boze reactie of erger nog dat de ouders er met de juf over gaat praten. Zo'n kind voelt haarfijn aan dat de juf een pik op hem heeft . Er gebeurd heel veel op scholen en het ergste is dat zelfs de meeste ouders van de kinderen er niets erover durven te zeggen 'als ze hun kinderen al serieus nemen als ze met een gek verhaal thuis komen omdat je 1 ding zeker weet en dat is dat de buiten wereld er ongeloofwaardig op gaat reageren of het bagataliseert .... De klassen en de werkdruk zijn ook te groot . Maar laat de kinderen de dupe niet worden . Met zijn allen ons mond open trekken misschien komen de klassen assistentes weer terug die weg bezuinigd zijn !

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2016

AMEN!

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 Sep 2016

Beste Keetje, ik vond uw verhalen omdat ik op zoek ben naar iemand die in zelfde situatie zit als ik, ja ik besef dat mijn zoontje van bijna 3 jaar is mishandeld Door de juf. Mijn zoon is niet zindelijk, dat hebben juffen niet graag hoewel sommige maken er geen probleem van, maar in mijn geval dus wel. Daarnaast heeft mijn kind heel sterke eigen wil en als er iets is wat hij niet wilt dan verzet hij zich enorm, anderzijds is hij een super enthousiaste en levenslustig kind, zeer goedaardig tegen andere kindjes letterlijk zonder enige slechte manier tijdens spelen- gooit nooit met zand bvb en duwt en slaat nooit ezv. Blijkbaar is alles wat Lisa schreef toegepast op mijn kind, dat zie ik op hem na eerste twee dagen moest ik heelde weekend kijken naar wat er was tegen hem gedaan. Zelf kan hij nog niets vertellen, babbelt veel maar geen verhalen, reden en gevolg of wie wat gedaan ... Is in liefde opgegroeid, met liefde behandeld, nooit naar creshe geweest en nu eerste schoolervaring. Dit zag ik ook op hem, sinds eerste dagen- rozig gezicht, met wat vlekken langs haargroei, schaafwonden, veel blauwe vlekken op onderbenen en op zo'n rug wrs Door hardhandig op pot zetten), zijkant van handpalmen met rode punten en blauwachtig, kleine open wondjes Door knijpen met nagels, lip vanbinnen met wondjes, maar voornamelijk zijn t BRANDWONDJES, dat zie ik duidelijk, wel gedaan zodat t op schaafwond lijkt, dus trekkend heet voorwerp langsschuiven wrs, rond zijn pampergebied lichte kleine (dagelijks) en (2 september vrijdag) twee op zijn pols die beefden week lang en dit vrijdag terug n grote streep zelfde pols - voor iemand rechterhandig, onder zelfde hoek... Vooral zijn psychische stand, hij krijgt hysterie over pipi kakabroek, soms begint zich slaan met vuisten... of screenen dat hij dat niet wilt niet wilt... Ik contacteerde Leerlingenbegeleiding en ze begonnen vragen of mijn kind thuis zo'n wondjes krijgt... Ik weet niet wat moet ik doen... Waarmee beginnen. T is zeker niet dat een juf dit stiekem doet want t blijkt dat er nog stagiair en andere juf (die op mij wel goeie indruk maakte) deels werken en andere juffen van andere kleuterklassen zijn er constant aanwezig, dus ja... Director wrs ook op de hoogte. Stille reglement... Of mss moet ik wel met direktrisse praten? Ik dacht dat als ik nu begin dat t zal zeker nooit meer goed zijn voor mijn kind daar, en t is wel n goeie goedliggende school, ik en mijn zoontje konden niet wachten om naar daar te gaan... Sorry lange verhaal, ik voel mij zo machteloos ...

Reactie plaatsen