Moe.......moeder.

Ik heb jongens en meestal ben ik er echt super blij mee, maar soms…. Dan zou ik ze ook achter het behang willen plakken met een drie dubbele laag duct-tape. Dan zijn ze niets als ruzie aan het maken, dan irriteert alles wat de jongste doet de oudste en moet ik alleen maar politie agent spelen. Er wordt dan 100 keer in een minuut beloofd dat ze elkaar niet meer in het haar zullen vliegen, waar uiteraard niets van terecht komt.

Dan verlang ik naar een week vakantie op een tropisch eilandje, met wat eten, voldoende drinken, een hangmatje en mijn volledig opgeladen e-reader. Rust en stilte, en niets anders. Slapen wanneer ik wil en zo lang ik wil. Alleen wakker worden om wat te eten en als ik er zin in heb wat te lezen. Geen geluid om me heen, niets wat moet.  Alleen de warmte en die heerlijke slaap. Zonnebrand zou ook wel fijn zijn want ik word sowieso al 50 tinten rood.

Loeder moeder?

Maar goed, een hoop gemopper van mijn kant, en ik krijg het gevoel dat ik ’s werelds slechtste moeder ben. 1 omdat ik schijnbaar niet kan opvoeden. 2 omdat ik mijn kinderen achter het behang had willen plakken. Daarna had ik ze maar naar boven gestuurd, met de opmerking; ga daar maar lekker ruzie zoeken, dan heb ik er geen last van.  Ineens hoor ik toch na een paar minuten hele andere geluiden van boven af komen. Ze overleggen over het spel wat ze aan het spelen zijn. Ze zijn weer met elkaar bezig, in plaats van tegen elkaar.

Langzaam komen ze van de trap af, belovend dat ze heel lief zullen zijn en dat ze met elkaar gepraat hebben en het echt goed hebben gemaakt. Uiteraard zegt deze loeder van een moeder dan dat ze mij voor het gemak even vergeten zijn en dat ik degene ben waar ze het ook goed mee moeten maken.

Soms zijn we gewoon even moe…

Politie agentje spelen is nu niet echt wat ik wil doen, en heel snel beu ben. Over mopperen op mijn kinderen nog maar te spreken. Ik voel me dan in en in slecht omdat het me irriteert dat ze elkaar in de haren vliegen. Vaak verwacht ik van mezelf dat ik een engelen geduld heb, alles aan kan, en alles oplos. Hoe hoog anderen de lat ook leggen voor moeders, ik weet dat ik hem voor mezelf nog 10 keer hoger gelegd heb. Ik weet dat ik geen engel ben, ik ben ook maar een moeder. En ik weet dat ik ook maar een mens ben en ik maak ook fouten. Maar toch voel ik me slecht als ik eens een mindere dag heb.

Moe; het enkelvoud van moeder, soms zijn we gewoon even moe.

Zie ook: Loeder… Eh nee gewoon moeder

Op welke momenten kun jij je kinderen wel achter het behang plakken en ben je gewoon even moe?

Over de schrijver
Reactie plaatsen