Moeder, maar niet alleen op die ene dag.
14 mei 2017 
3 min. leestijd

Moeder, maar niet alleen op die ene dag.

Ja, ja, het is weer zover! “Moederdag”.

Ik kijk er naar met gemengde gevoelens. Toen de kids nog klein waren was het geweldig! Trotse kopjes naast m’n bed, met hun zelfgemaakte spulletjes en altijd weer even prachtig en duidelijk met liefde gemaakt. Het ontbijtje wat ik soms wat moeizaam weg kreeg ( ik ben een slechte eter in de ochtend), maar dit toch altijd met liefde deed. Natuurlijk hield ik mij altijd slapende als ze binnen kwamen en liet niet merken dat ik al heel lang waakzaam wakker was om te luisteren of alles wel goed ging.

Haha, alsof slapen überhaupt lukt met een stuiterend mannetje en een perfectionistische dochter… dat botst dan gewoon zo tussendoor wel even. Natuurlijk laat ik niets merken als ze beiden dan uiteindelijk blij voor m’n bed staan, om mij te bedienen of om mij te halen voor de mooi gedekte tafel. Zoo lief!

En nu ze ouder zijn en niets meer maken, smeden ze plannetjes om lieve dingetjes te kopen. Uiteraard komen ze dan wel even bij mij langs…  Aangezien hun zakgeld meestal al op is. Gniffelend geef ik ze wat ze vragen, maar puur voor hun plezier. Het is zo lief bedoeld maar eigenlijk diep van binnen wil ik het allemaal niet.

Mijn spaarpot keerde ik om voor Moederdag

Dit heeft alles met mijn eigen verleden met mijn moeder te maken. Ik kan het me nog heel goed herinneren. Ik was een jaar of 8/9 toen ik thuiskwam uit school en zij met de foldertjes op de bank zat te wachten. Ze liet me zien wat ze graag wilde dat ik voor haar zou kopen voor Moederdag en haar verjaardag die vlak daarna zou zijn.

Na haar enthousiasme voor wat de folders allemaal aan leuke dingen bezat, ging ik naar mijn kamer en keerde de spaarpot om op mijn bureau. De inhoud was teleurstellend. Natuurlijk was dat het! Met de centjes die ik had toog ik dan naar de winkel om met zorg iets voor haar te kopen waarvan ik hoopte dat ze dat ook leuk of fijn zou vinden.

Mijn moeder keek teleurgesteld naar mijn kado

Op de dag zelf maakte ik net als andere kinderen die ochtend het ontbijtje klaar en legde het cadeautje erbij. Vol spanning en verwachting bracht ik dit veel te vroeg in de ochtend naar haar toe wat aardig wat gemopper opleverde. Een paar uur later riep ze me en kon dan eindelijk toch het feest beginnen… Dapper at ze een paar happen van wat ik had gemaakt en pakte het zorgvuldig ingepakte pakje uit. En nooit zal ik vergeten hoe teleurgesteld ze keek toen ze ontdekte dat er niet in zat wat ze had gehoopt. Ze herstelde zich netjes en vertelde er blij mee te zijn. Legde het luchtje in fluwelen zakje op haar nachtkastje om er vervolgens niet meer naar om te kijken.

Het deed zeer, zo veel zeer dat ik jaren later, toen ik al op mijzelf woonde op Moederdag niet eens meer bij haar langsging. Ik weet nog goed dat ik uit de bus stapte en ik door haar straat liep rechtstreeks naar het huis van mijn oma. Ze hing uit het raam toen ik langs liep. Ik groette haar vrolijk en riep “tot straks bij oma” en liep snel door om degene die meer dan een moeder voor mij was te verwennen met lekkers en bloemen.

Mijn kinderen zijn iedere dag mijn cadeautje

Dit jaar met Moederdag heb ik mezelf ingedekt. Ik heb er zin in. Ik weet dat de kinderen als altijd weer geweldig hun best willen doen en daar ook altijd in slagen. Maar daarna zal ik hen blij maken en trakteren op een gezellig avondje in een restaurant. Want dat is toch waar het om draait. Niet de cadeautjes maar het gezellig samen zijn met elkaar. Dat is voor mij het ultieme Moederdag gevoel, samen genieten.

‘Mijn kinderen,’ zeg ik altijd, ‘alles is goed. Ook als je niets doet. Ik heb jullie toch? Jullie zijn mijn cadeautje en niet alleen met Moederdag. Elke dag weer!!!’

Hoe heb jij Moederdag gevierd vandaag?

 

 

Over de schrijver
Reactie plaatsen