Anonieme donor of niet?
11 mei 2015 
4 min. leestijd

Anonieme donor of niet?

Keuzes, keuzes, keuzes

Waar doe je goed aan? Ik schreef de vorige keer over de niet-anonieme Deense donor die fan is van Robbie Williams. Hij is het toch niet geworden omdat hij licht allergisch is voor stof. Ik heb zelf katten en ik weet niet of het iets uitmaakt, maar geef mij voor de zekerheid toch maar de sperma van iemand die geen allergie heeft.

Ik ging voor de gein kijken bij de anonieme donors. De informatieverstrekking over de donor is verder hetzelfde als bij de niet-anonieme donor. Erg uitgebreid. Het enige verschil is de prijs, want dat scheelt aanzienlijk, en het feit dat mijn kind nooit de gegevens van zijn vader gaat krijgen.

Ik heb al het geld van de wereld over om mijn kind een niet-anonieme donor te gunnen

Maar ja, als je het geld niet hebt, kan je het je ongeboren kind wel gunnen, maar is het simpelweg niet haalbaar omdat je het niet kan betalen. En als ik de “dure” sperma op dit moment niet kan betalen en het daarom helemaal niet kan doen, dan is mijn kind er straks niet. En als mijn kind ooit een leuk leven heeft, dan is hij of zij er hopelijk blij mee dat ik de “goedkopere” sperma heb gekocht.

Toch blijft het een ethisch dilemma. Want hoe je het ook went of keert, mijn kind zal daardoor nooit te weten komen waar die voor de andere helft vandaan komt. Die beslissing neem ik nu voor mijn kind en de vraag is of mijn kind daar later last van gaat krijgen en het mij ooit kwalijk gaat nemen? Als ik de ervaringen lees van kinderen die ooit door een anonieme donor zijn verwekt, dan zijn de ervaringen totaal verschillend. De ene boeit het totaal niet en de ander vindt het heel erg en heeft er last van.

Aan de andere kant, ik doe dit zodat mijn kind de kans krijgt om zijn oom te leren kennen

En die staat tenslotte veel dichterbij dan een donor. De donor is een aardige man met een eigen leven, die mij een kind gunt. Hij zal niet de opvoeder zijn en nooit een vaderrol vervullen. Sterker nog, bij een niet-anonieme donor heb je verder ook geen garanties. Mijn kind krijgt ooit de gegevens, maar dan kan de donor wel dood zijn, niet traceerbaar of geen interesse hebben in contact.

Het is allemaal koffiedik kijken en dat maakte het wel moeilijk om de knoop door te hakken. Want wat is de juiste beslissing? Wachten op augustus of nu alvast beginnen met een anonieme donor? Ik heb de beslissing genomen en niet iedereen zal die beslissing de juiste vinden. Dat hoeft ook niet. Ik heb een hele leuke anonieme donor gevonden die ik kan betalen. Op de kinderfoto ziet hij er zo schattig uit. Echt om op te vreten. Daarnaast spreekt het verhaal over zijn leven mij aan.

Als ik iets heb besloten, dan laat ik er geen gras over groeien. Ik ben gisteren begonnen met foliumzuur slikken en als mijn voorraad cola light (mijn verslaving) op is, ga ik over op de cola light zonder caffeïne. Ik heb ook al opgezocht wat ik nog wel en niet mag eten en drinken als ik zwanger ben. Dat betekent dat mijn plan om in de lente en de zomer de bloemetjes buiten te zetten, een feestje zonder alcohol wordt. Dat vind ik niet erg. Ik vind een drankje lekker, maar zeker niet noodzakelijk om lekker te dansen en te sjansen. Klinkt raar dat ik het nu over de bloemetjes buiten zetten heb terwijl ik nu echt nog niet in de stemming ben om de bloemetjes buiten te zetten. Wat heb ik op het moment te vieren? Maar ook dat is iets wat ik heb besloten. Ik voel me nu intens verdrietig en heb ook veel depressieve gevoelens, maar door de dingen te blijven doen waar ik normaal gelukkig van word, blijf ik er hopelijk niet in hangen.

Positief blijven ondanks dat ik me nu niet zo voel. That’s the secret. Zegt men

Sinds gisteren ben ik begonnen met de ovulatietesten zodat ik alvast mijn cyclus beter leer kennen.Tien dagen voordat ik mijn volgende eisprong verwacht, ga ik mijn winkelwagentje vullen met rietjes met sperma en ga ik “doe-het-zelf-klussen”.In ieder geval de komende vier maanden en als het dan niet is gelukt, in augustus verder met de spermabank.

Weet je trouwens wat het is met beslissingen nemen? Dat alles zijn voor- en nadelen heeft. En als je alleen voor jezelf beslist, vind ik het soms al lastig, laat staan als je nu al ook voor je ongeboren kind beslist. Je moet mij trouwens in een restaurant voorstellen. Duurt altijd een eeuwigheid voordat ik beslis wat ik ga bestellen. En ik bestel dan uiteindelijk onder druk van de ober die ongeduldig mijn beslissing staat af te wachten. Met mijn koophuis was het trouwens een ander verhaal. Dat is iets heel groots en iets heel duurs en je zou denken dat je daar dan jaren over doet om te beslissen. Ik zag de woning op zondag te koop staan, maandag belde ik de makelaar, dinsdag had ik de bezichtiging, woensdag deed ik een bod en diezelfde middag had ik ineens een huis gekocht. Ineens!! Ik was niet eens op zoek naar een huis. Ik woon hier al sinds 2006 en nog steeds geen spijt van mijn impulsieve actie.

Ik vertrouw daarom op mezelf, dat ik met grote beslissingen altijd de juiste maak. Deels met mijn verstand, maar grotendeels met mijn gevoel en intuïtie. En als het niet de juiste is, dan is er ook geen man overboord. Mijn kind zal later echt niets tekort komen, zeker niet qua liefde en aandacht.

En ik zal mijn kind van jongs af aan uitleggen hoe hij of zij op de wereld is gekomen

Voor hem of haar zal het de normaalste zaak van de wereld zijn. Ik geloof dat een kind die het vanaf het begin af aan zo gewend is, niet beter weet.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 11 May 2015

Ik koos voor anonieme donor (via UMC), althans tot mijn kind dan 16 is. Dan kan hij/zij de gegevens opvragen... Je kind zal zeker niks tekort komen! En ik neem de meeste beslissingen met mijn hart en beetje hoofd :)

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 May 2015

Hoi, ik begrijp je wens en dat je graag wilt starten wanneer je eenmaal hebt besloten om zwanger te willen worden. Je keus voor een anonieme donor zou ik toch echt afraden. Uit Verhalen van kinderen blijkt dat het echt belangrijk is om je andere helft te kennen. In België zijn op dit moment veel verhalen te horen, daar willen ze er ook voor zorgen dat anonieme donatie tot het verleden behoort. Succes met de keuzes die je moet maken!

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 May 2015

Soms lijken de keuzes een enorm dilemma maar je hart zal je de weg wijzen en als je goed luistert zal je nu de juiste keuze maken. Er zullen altijd verschillende meningen zijn, trek daar niets van aan.... zij lopen niet in jouw schoenen....

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 May 2015

Hoe oud is je kind nu Thea? En vraagt je kind al iets of nog te jong? Maar Simone, wat is "kennen" in dit geval. Kan ook zo zijn dat de donor geen contact wenst. Wat dan? Dan leert mijn kind nog steeds niet de helft van zijn of haar achtergrond kennen. Er zijn geen garanties. En als ik de kans krijg dat mijn kind en oom elkaar leren kennen, is dat mij veel meer waard, dan een aardige meneer die zijn sperma doneert. Precies Alice... niemand loopt in mijn schoenen. En ik ben sowieso dankbaar dat ik het gen "maling aan andere" heb. Mijn kind komt straks niks tekort. Niet als het aan mij ligt.

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 May 2015

Een donor bij een kliniek mag contact niet weigeren, dat weet hij ook als hij eraan begint. Er zal altijd een onderzoek komen waarom en jij kunt het via de rechter afdwingen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 May 2015

Die informatie heb ik niet gekregen hoor. Lijkt me sterk dat je een persoon kan dwingen om af te spreken.

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 May 2015

er was pas een documentaire donor onbekend. Terug te zien op uitzending gemist. Je ziet hoe sterk die band is. En natuurlijk heb je geen garanties. Een donor kan ziek worden en doodgaan voor je kind 16 is. Dat is de reden dat ik koos voor een donor die nu al bekend is zodat mijn kind niet hoeft wachten tot haar 16e. Ook als ze drie jaar zijn hebben ze ook al vragen en willen ze dingen weten. Het is fijn wanneer je kind een goede band met zijn of haar oom kan hebben maar dat is echt iets anders dan een vader. Misschien komt je kind niets tekort toch is er altijd een stuk dat voor altijd onbekend zal zijn en ook al lijkt het voor jou minder belangrijk de ervaring van zoveel kinderen is dat het wel belangrijk is om te weten wie je Biologische ouders zijn. En inderdaad een donor in Nederland weet dat hij op een dag bericht kan krijgen van zijn donorkind(eren) en moet wel heel zwaar wegende redenen aan kunnen tonen om geen contact te hebben.

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 May 2015

Ik heb niet de keuze voor een donor die nu al bekend is. Daarnaast is de donor de verwekker, maar niet de vader. Ook op de 16de wordt een donor niet een vader. Tuurlijk is de kans groter dat een dinor de tijd neemt om vragen van mijn kind te beantwoorden. Maar daar zal het waarschijnlijk bij ophouden. Een donor wil geen vader zijn van mijn kind. En die verwachting ga ik dan ook echt niet scheppen bij mijn kind. Als er dan wel een leuk contact zal zijn, is het mooi meegenomen. En de donor wordt bekend op de 16de, maar je kan iemand geen contact afdwingen. Dan zouden al die vaders die hun kind al voor hun geboorte hebben verlaten toch ook gedwongen kunnen worden. Ze kunnen wel gedwongen worden voor allimentatie. Dat wel. Maar dat geldt niet voor een donor. Die zijn beschermd omdat ze donor waren. En ja, een band met een vader is onder natuurlijke omstandigheden hechter. Maar zwanger worden van een donor is anders. En dan is de band met zijn oom toch echt 10.000 keer belangrijker dan de band met een vreemde man die zo aardig was om zaadjes te dineren. Dus in mijn ogen is een donor never nooit de vader. En ik hoop dat mijn kind bij te brengen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 May 2015

Waarom zou het zo erg zijn om je ouders niet te kennen? Het willen leren kennen van je biologische ouders blijkt in de praktijk helemaal niet zo zwaar te liggen. Van alle geadopteerden gaat maar 1/3 op zoek. Als dat echt zo belangrijk was, dan ging 100% zoeken. Bij de 1/3 die wel blijkt te zoeken, blijkt dat deze mensen meer psychische problemen hebben. Deze hadden ze al nog voordat ze gingen zoeken. Deze kinderen bleken ook meer gescheiden ouders te hebben en ouder zijn bij aankomst in Nederland. Geen enkele reden om hier zoveel gewicht aan te hangen. Mensen willen dit zelf graag in navolging van Spoorloos en stel je voor dat het inderdaad niets uitmaakt. Wat zegt dat over jezelf. Als je een kapstok zoekt om je ellende aan op te hangen, dan vind je die altijd wel. Copingvaardigheden is het sleutelwoord.

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 May 2015

Dat denk ik dus ook. Als je kind vanaf het begin niets anders gewend is, verder geen problemen heeft, een liefdevolle opvoeding heeft gekregen en genoeg liefde van anderen... komt het wel goed. Nieuwsgierigheid zal er vast wel zijn, maar ik denk niet dat ze er persé problemen aan zullen overhouden.

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 May 2015

Staat niet voor niets in de rechten van het kind dat een kind het recht heeft te weten van wie hij/zij afstamt. En nee een donor is geen vader in de zin van een papa met wie je dingen gaat doen, die je komt aanmoedigen bij een voetbal wedstrijd, die je savonds naar bed brengt, die er is bij belangrijke gebeurtenissen. Daar gaat het ook niet om. Kiezen voor een anonieme donor is een bewuste keuze om je kind de kans te ontnemen op een ontmoeting met de man die er voor gezorgd heeft dat jouw kind bestaat. Verder ga ik de discussie niet meer aan. Volgens mij heb jij je keus al lang gemaakt, jammer dat je niet echt openstaat voor reacties die anders zijn. Die reacties kun je verwachten wanneer je gaat bloggen over dit onderwerp.

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 May 2015

Ik sta zeker open voor de mening van anderen. Maar ik hoef het er niet mee eens te zijn. En ergens ben ik het heus wel met je eens. En als ik genoeg geld zou hebben, had ik ook voor iets anders gekozen. Maar ik moet deze keuze wel nemen omdat ik daar mijn redenen voor heb. En ik schreef zelf al in mijn blog dat ik rekening hield met het feit dat anderen dit niet een juiste keuze zouden vinden. En dat is okay. Ik heb enkel mijn mening en beredeneringen terug geschreven. En verder niet gezegd dat ik jou reactie niet op prijs stel. Ik heb geen problemen als iemand een andere mening heeft. Mijn keuze is inderdaad al gemaakt. Op het moment als ik het geld niet heb, op deze manier. Heb ik het wel... dan op de andere manier. Als ik maar snel moeder word.

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Jan 2017

Ik heb een niet anonieme donor (als het door gaat) hij wil dus alleen de garantie dat hij of zij straks niet aan zijn deur staat 'HOI ik ben je zoon of dochter'. Die garantie is er denk ik nooit? Hoe ga je dat je kind later vertellen? Ik vind dat best lastig. Ik wil hetzelfde als jij....ook snel moeder worden :-)

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 May 2015

Hoi Nathalie, Een donor is niet enkel de verwekker, maar ook de biologische vader! Los van hoe de dingen zich later/in de toekomst ontwikkelen. Een tip: Denk aan het welzijn van je kind..zoals je in eerdere blogs zo juist aangaf bij jouw overwegingen. Geld (goedkopere, anonieme sperma) besparen is zeer zeker ondergeschikt aan het 'wel'zijn van jouw kind.

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 May 2015

Ik wens je veel wijsheid toe bij het nemen van je beslissing. Succes!

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 May 2015

Maar ik heb het geld niet voor de duurdere sperma. Dus eigenlijk krijg ik dan het advies: niet proberen zwanger te worden, als ik denk aan de welzijn van mijn kind. (En ik bedoel dit verder niet negatief, voor mij is dit gewoon een gezonde discussie waarin ik het op zich wel eens ben met jullie. Alleen heb ik dus mijn redenen om snel moeder te willen worden)

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Beste Nathalie, Ik ben hier niet om te pleiten over een kind krijgen via wel/geen anonieme donor, maar om voor jouw broer te pleiten. Als ik je verhalen lees, dan lijkt het alsof de baby (die allang op je verlanglijst stond) nu met alle geweld moet komen, niet zozeer vanwege de verslechterende gezondheid van je broer, maar voor jou om in deze omstandigheden blij te kunnen blijven. Of zoals je omgeving zegt je moet leuke dingen blijven doen. Ik denk (mijn persoonlijke mening) dat je prioriteit nu bij je broer moet zijn. Zolang hij er is, wees er helemaal voor hem, dit zijn kostbare momenten. Dat zal zwaar zijn, moeilijk, veel verdriet, frustratie en machteloosheid geven, maar dat is wel hoe je in de realiteit blijft leven. Je geeft aan dat jullie band bijzonder hecht is. Loop niet weg voor de situatie, omdat je niet weet wat je zonder je broer moet. Het lijkt er nu op alsof je vlucht voor de realiteit door voor jezelf de roze babywolk te creeren. Ik zeg dit, omdat ik genoeg jonge mensen heb zien wegvallen. Van 1,5jaar ná diagnose tot 2 weken ná diagnose. Tijd met mekaar is dan alles wat je hebt en wat er nog toe doet.

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 May 2015

Nathalie, als je geen geld hebt voor duurder sperma, hoe zit het dan met de rest? Ik gun het je van harte en ik snap de overweging met je broer maar een kind is duur, het sperma is het goedkoopst daarna komen de echte kosten. Neem geen overhaaste beslissing en wacht gewoon op de Nederlandse spermabank. Jouw kindje zal zich jou broer niet herinneren hoe spijtig dat ook is dus dat is geen reden om je nu te haasten. Voor of tegen jij neemt nu een beslissing die nooit meer terug te draaien is, nooit meer! Sterkte met alles en wees wijs xxx

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 May 2015

Over 9 maanden heb ik wel het geld. ;-) Mijn kind zal heus niks te kort komen. Alleen nu heb ik het niet. En ik wil zsm zwanger worden.

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

volg je hart. ieder heeft zijn/haar ideeén hier over en dat mag gedeeld worden. Maar niks garandeert dat het zou lopen zoals je gepland hebt. Er ontstaan onverwacht zwangerschap terwijl iemand niks weet van de genen. er ontstaan zelfs relatie's en exen die je later toch anders had gezien. ALs het kindje maar gezond is. Je hebt genoeg liefde over voor je toekomstige kind. dat is alle belangrijkste. En dat je nu beslissing neemt met of zonder reden. Is helemaal aan jou. Volg je hart en laat het op je afkomen geniet ondertussen van alles . ik ben super benieuwd :) liefs x

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

@Maritt: je hebt natuurlijk voor een groot gedeelte gelijk. Toen ik het nieuws hoorde van mijn broer, wilde ik zelf in eerste insantie niet eens meer denken aan een kind. Al is het krijgen van een kind iets wat ik nu al heel lang wil. Ik zag mijn eigen leven niet eens meer voor mij zonder mijn broer. En toen wist ik het ook, als ik nu het proces niet ga versnellen, dan weet ik niet of ik ooit nog moeder ga worden. Want als mijn broertje mij straks wordt ontnomen en ik ben dan nog niet a) zwanger of b) moeder, dan weet ik niet of ik het dan nog wil proberen in de periode dat ik in de rouw zit. En gezien mijn leeftijd, heb ik ook niet meer een lange houdbaarheidsdatum. Dus het is niet alleen dat ik er heel veel waarde aan hecht dat mijn broertje mijn kind nog meemaakt, het is ook voor mezelf. Om mijn droom/roeping om moeder te worden (en zijn) waar te maken. Er hier zo mee bezig zijn, houdt mij ook staande. Ik heb een doel. En het klinkt een beetje eng om het zo te zeggen: "maar een kind gaat ergens ook mijn redding zijn. Ik bedoel het niet zo eng, want ik begrijp ook wel dat dit niet een reden moet zijn om een kind te krijgen. Je mag me geloven dat mijn andere redenen om een kind te krijgen echt zuiver zijn. Bovenstaande heb ik allemaal met mijn huisarts en psycholoog besproken. Is het onverstandig? Is de reden dat ik het ga versnellen plausibel? Maakt mij dat geen slechte moeder? En ik vraag het voor de zekerheid aan de profs, maar zelf weet ik echt dat ik een goede en geschikte moeder ga zijn voor mijn kleine. Los daarvan kan ik EN bezig zijn met zwanger worden EN er zijn voor mijn broertje. Ik heb juist besloten zoveel mogelijk van hem te genieten. En een evt. zwangerschap met hem te delen. Ik geloof echt dat ik nu het juiste doe door nu al zwanger te willen worden. "Geen moeder worden is geen optie!" @Hanna: ik volg zeker mijn hart. En als ik maar een seconde zou denken dat ik geen goede moeder zou worden, dan zou ik het niet doen. Ik ben er echt klaar voor. Ondanks de situatie waarin ik nu nog zit met mijn mentale gezondheid. Maar dat komt echt door de zware tijden waarin ik nu zit. En verhalen die ik hoor en lees over vaders die hun kinderen in de steek laten. Of de vaderrol niet naar behoren uitvoeren. Dat is erg voor de kinderen en voor de moeder. Ik kies er bewust voor om alleenstaande moeder te worden. En met "bewust" bedoel ik niet dat ik altijd al alleenstaande moeder had willen worden. Maar dat ik er nu bewust voor kies om het alleen te doen omdat het mij niet is gelukt de liefde te ontmoeten. En een donor is voor mij een aardige man die het mij gunt om moeder te worden.

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Jan 2017

Ik snap jou helemaal! De juiste man kom ik niet tegen. Maar ik heb wel een kinderwens. Ik wil zelf niet op een latere leeftijd kinderen krijgen. Vandaar dat ik het ook via een donor ga doen. Een kindje is van jou afhankelijk. Ik wil een moeder zijn. Zorgen voor een kindje dat jou nodig heeft en die je zoveel liefde kunt geven. Er zijn toch altijd mensen die oordelen. Maar het gaat er om wat jou gelukkig maakt

Reactie plaatsen