Ik ga het NU doen
04 mei 2015 
5 min. leestijd

Ik ga het NU doen

 

De vorige keer eindigde ik met: “Wat moet mijn kind zonder zijn fantastische oom?”

Het zal echt een groot gemis zijn voor mijn kind dat zijn oom er niet zal zijn om hem te zien opgroeien. Dat ze allebei niet de kans krijgen elkaar te leren kennen. Dat hij niet trots zijn of haar schoolrapport aan zijn oom kan laten zien. Mijn broer is echt zo’n belangrijk en inspirerend persoon in mijn leven. Ik vond mezelf een vechter en een optimist. Nou, niks in vergelijking met mijn broer. Ik had al veel respect voor mijn broer, maar als ik zie hoe hij omgaat met die walgelijke rotziekte…. Respect!BAM 1

Het lot ontneemt mijn kind in ieder geval zijn fantastische oom. Maar niet als ik het voor het zeggen heb. Ik heb tussen de ziekenhuisbezoeken treurig in mijn bed gelegen en hield iedereen op afstand. Al mij vrienden maken zich doodongerust omdat ik nu even niemand toelaat. Ik had gewoon echt tijd nodig voor mezelf om de dingen op een rijtje te zetten.

En hoe moeilijk het ook gaat zijn, ik ga nu echt echt echt heel hard mijn best doen om in het nu te leven. Mijn broer is er nog en met heel veel geluk nog een paar jaar. Geen tijd te verliezen en het is dus zinloos om nu al te gaan rouwen

Natuurlijk moet ik nu ook niet mijn verdriet wegstoppen, maar wel de juiste balans vinden tussen mijn verdriet de ruimte geven en geen kostbare tijd met mijn broer verspillen aan verdriet. En… kostbare tijd tussen mijn kind en zijn oom.

Daarom heb ik gisteren besloten dat ik mijn plan om alleenstaande moeder te worden niet ga stopzetten. Sterker nog, ik ga aanstaande maandag bellen met de spermabank om te kijken of ik het proces kan versnellen.

Ik wil nu zo snel mogelijk zwanger worden zodat mijn broer mijn kind nog kan meemaken

En dat hij kan zien dat ik (hoe ontzettend moeilijk ik het ook vind) niet mijn leven en mijn dromen ga verkloten omdat ik nu intens verdrietig ben. En natuurlijk heb ik goed nagedacht of ik nu ook wel denk aan het welzijn van mijn kind. Want dat ik nu nog een depressie heb en op het werk niet eens kan functioneren, is misschien niet echt het juiste moment om een kind te krijgen. Dus ik ben naar mijn huisarts gegaan en heb haar om advies gevraagd. Doe ik er goed aan als ik dit ga doen? Of ben ik nu egoïstisch bezig? Ze zei dat ik hiervoor al heel graag moeder wilde worden en dat zij niet vindt dat ik nu ineens moeder wil worden om de verkeerde redenen. Dus dat ik het plan gewoon moet doorzetten. Het komt wel goed met mijn depressie.

En zo zat ik gisteravond bij mijn ouders in de huiskamer en vrienden van mijn broer kwamen bij ons langs. Het onderwerp ging op een gegeven moment naar mijn plan om via een spermabank zwanger te worden. Een vriendin van mijn broer vertelde mij dat een paar dagen geleden een vriendin van haar zich heeft laten insemineren met het sperma van een donor uit Denemarken.

En toen ging er een belletje bij mij rinkelen. Oh ja, dat was waar. Helemaal in het begin vertelde de spermabank over de samenwerking die ze hebben met een spermabank in Denemarken. Ik weet nog dat ik er veel voordelen aan vond zitten. Geen wachtlijst, je krijgt veel meer informatie over de donor, zelfs een foto van de donor hoe hij was als baby of kind, een geluidsopname van zijn stem en heel veel informatie over zijn persoonlijkheid en zijn leven. Maar ik dacht aan het feit dat het voor mijn kind ooit makkelijker zou zijn om de verwekker (ik noem het expres geen vader) in Nederland op te sporen in plaats van in Denemarken. Daarnaast vond ik het op dat moment niet erg om nog op een wachtlijst te staan, want zo had ik genoeg tijd om mezelf voor te bereiden op een kind.

Toch pakte ik gisteren uit nieuwsgierigheid mijn iPhone erbij en ging ik googlen naar de spermabank in Denemarken. En ik moest voor het eerst in dagen weer echt lachen. Hoe bedoel je modern?

Je kan van alles selecteren, je klikt op zoeken en hoppa… een hele lijst met donors. En als je iets interessants ziet, kan je het “doodgewoon” in je winkelwagentje stoppen en het kopen

Binnen een week kan mijn spermabank de rietjes met sperma in huis hebben. Te grappig eigenlijk. Ik had vooral heel veel lol om het winkelwagentje. De bol.com van de sperma.

En wow, zoveel informatie over de mannen. Waarom heb ik er nooit eerder op gekeken en waarom heb ik het niet eerder overwogen? Even los van het feit dat ik het nu extra gunstig vind omdat ik dan mogelijk al in mei kan starten, vind ik het eigenlijk een veel fijner idee om wat meer over de donor te weten. Zo heb ik nu een donor op het oog die fan is van Robbie Williams. Nou, ik zeg het je, dat is gewoon meant to be. En natuurlijk spreekt al het andere wat ik over hem lees mij ook erg aan hoor. En het zegt toch wel iets dat ik ondanks mijn verdriet toch zoveel enthousiasme kan voelen.

Ik kan niet wachten totdat het maandag is en ik contact kan opnemen met mijn spermabank om dit idee te bespreken. Als zij een GO geven, ga ik shoppen en mijn winkelwagentje vullen

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 04 May 2015

... toen ik je vorige blog las wilde ik in mijn reactie precies die dingen zeggen die je nu zelf ook bedacht hebt.... you go girl!

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 May 2015

Wow! Goed hoor meissie.Ga er voor!je verdient heT en Johan ook! Het kindje kan ook heel veel verzachten als je het wat moeilijker hebt en dat je Johan nog zo'n mooie herrinnering wilt meegeven is fantastisch. X

Anonymous
Door

Anonymous

op 05 May 2015

Wat een dappere beslissing van je. ondanks je verdriet zet je plannen door. knapen moest erg lachen om je winkel karretje :P geweldig hoe jij het verteltben super benieuwd heel veel succes x

Anonymous
Door

Anonymous

op 05 May 2015

Bedankt iedereen dat jullie zo positief reageren.En ja, het winkelwagentje is te grappig. Je moet maar voor de gein kijken op die site.https://dk-nl.cryosinternational.com/

Anonymous
Door

Anonymous

op 05 May 2015

Lieve Nathalie,Ik heb je verhaal gelezen en ik hen er erg veel respect voor! Ergens zou ik ook nog wel een kindje willen.10 jaar geleden heb ik mijn moeder verloren, ik was destijds 27. Geen kinderen, geen man, ik had helemaal niks. Mijn broer daarentegen had twee kinderen en de derde was op komst. Wat voelde ik mij beroerd en jaloers. De beste mama van de wereld zou mijn kind(-eren) niet meer meemaken, niet meer zien, niet meer voelen. Dat doet mij tot op heden nog erg veel verdriet. Mijn dochter is nu vijf en oh wat zou mijn moeder trots op haar zijn geweest. Nu zie ik iedereen denken: "wat lul je nu, jij hebt toch een kind?" De waarheid is echter niet minder. Ik heb een pracht van een dochter met een vader als gedrocht... Daar ga ik verder niet over uitweiden daar gaat het hier nl. niet over. Ik zou ook graag een tweede kind willen. Wat is dan de juiste keuze? Ga ik bom-moeder worden of wacht ik op "de ware" zoals jij ook weergeeft.Ik veroordeel je niet en wil je ook absoluut niet oordelen. Echter, ben jij niet de persoon die je broer in 'leven' houdt? Dat doe ik met mijn moeder wel. Mijn dochter weet bijna alles van haar. Ze zegt ook dat ze een extra oma heeft, hoe mooi is dat.Soms wil je alles geven aan de persoon die je lief hebt, terwijl je dat niet kunt. Het gevoel en de gedachte alleen al is vaak genoeg voor de persoon die wij moeten gaan missen.Misschien heb ik bovenstaande niet helemaal goed verwoord maar ik hoop oprecht dat je de juiste keuze maakt. Mocht je broer komen te overlijden voordat hij je kindje heeft kunnen bewonderen en knuffelen, hoop ik dat je dan net zo veel kracht toont als nu!!Ik wens je echt het allerbeste met je beslissing en de tijd die je resteert met jet broer! Ik heb ook zo'n broer... die zijn zeldzaam...Heel veeeeeeel liefs en sterkte AnneIk hoop met recht dat het leven je brengt wat je ervan verwacht. X

Anonymous
Door

Anonymous

op 05 May 2015

Lieve Anne,Bedankt voor je lieve bericht en bezorgdheid. Ik was al van plan om alleenstaande moeder te worden en ik ben in augustus aan de beurt. Het nieuws van mijn broer heeft er enkel voor gezorgd dat ik een paar maanden eerder wil starten. Ik weet dat de kans aanwezig is dat hij mijn kind niet kan meemaken. Dat zou ik heel erg vinden en ik zal zeker verdrietig zijn. Maar niet minder blij met mijn kleintje die ik ooit in mijn armen ga houden. En ik zal mijn broer zeker levend houden en hem of haar alles over haar lieve oom vertellen.Fijn dat jouw dochter jouw moeder toch meekrijgt. Echt mooi.Je zou graag een tweede willen, maar weet niet of je het alleen wil of op de liefde gaat wachten. Ladtige keuze hè?Voor mij gaf mijn leeftijd toch de doorslag. Ik ben niet eeuwig vruchtbaar helaas. :-(Succes met je keuze.Liefs, Nathalie

Anonymous
Door

Anonymous

op 06 May 2015

wat fijn dat je het door gaat zetten, hoop dat je snel zwanger wordt en dat je broer nog mee kan genieten van de kleine. Ik wil je veel succes wensen

Reactie plaatsen