Niemand wist dat ik zwanger was
27 juni 2015 
4 min. leestijd

Niemand wist dat ik zwanger was

Ik kwam er laat achter dat ik zwanger was van de vierde. Ik stond met tranen en tuiten buiten op een bankje te huilen door mijn onzekerheden. Ik had vragen zoals zou ik dat wel redden vier kleine kinderen opvoeden in mijn eentje? Wie gaat er bij mijn bevalling zijn? Wie zal mij steunen gedurende de kraamperiode? Ga ik het nog op tijd redden om alle uitzet te hebben? Wie zullen mijn drie andere kinderen opvangen tijdens de bevalling? Hoe ga ik mijn naasten vertellen dat ik een affaire heb gehad? Mijn hoofd zat vol en raaktte een beetje in paniek!

Ik werd zo gek van die vragen in mijn hoofd, dat ik nachten niet kon slapen terwijl ik ook nog voor de drie andere moest zorgen. Niemand wist dat ik met deze gevoelens rondliep en dat ik uberhaupt zwanger was. Ik was nog al een echte binnen vreter. Ik werkte ook gewoon door terwijl ik eigenlijk al op verlof moest, want niemand wist dat ik zwanger was! Ik heb bijna tot het laatste moment gewacht om het te gaan vertellen.

image

De dag kwam dat ik eindelijk de moed had verzameld om het minstens aan 1 persoon te gaan vertellen. Deze persoon was mijn maatschappelijkwerkster. Toen ik het uiteindelijk had vertelt voelde ik een hele opluchting en een last van mijn schouders vallen.  Achteraf gezien denk ik nu, waarom heb ik mij zo laten meeslepen in mijn negatieve gedachtes. Mijn negatieve gedachtes zeiden mij elke dag vertel het aan niemand want ze gaan je allemaal veroordelen. Nu kan ik je zeggen dat dat echter wel mee viel, ze was meer geschrokken van het feit dat ik niets had durven te zeggen. Ze wilde mij juist helpen. Deze woorden deden mij goed!

De bevalling kwam steeds dichterbij en ik moest echter regelen wie er op mijn drie andere kids zou letten. Wie mij bij zou staan tijdens de bevalling. Ook moest ik nadenken hoe ik de kraamperiode zou overleven. Maar gelukkig hielp mijn maatschappelijkwerkster mij om een plan op te stellen. Want door de negatieve gedachtes die ik had, kon niemand mij helpen.

We werkten aan een plan en de stap om het mijn naasten te vertellen moest echter toch genomen worden, wat mijn gedachtes ook zeiden. En dat deed ik. Ik vertelde het uiteindelijk tegen mijn twee jeugdvriendinen Kim en Zandje die ik eigenlijk lang niet had gezien. Dat waren mijn beste vriendinnen, alleen was het een beetje verwaterd omdat ik deed als of alles goed met mij ging. We leefden hierdoor ieder ons leventje en zo zag ik ze maanden niet. Echter waren ze totaal niet veroordelend en hadden ze gehoopt dat ik het eerder had vertelt. Het enige wat ze wilden was, mij hierdoor heen helpen en dat deden ze ook! Daarna vertelde ik het uiteraard ook aan mijn moeder via Skype en mijn broertje en zusje persoonlijk.

Sinsdien voelde ik mij niet meer alleen ze begrepen mij eindelijk! Eindelijk heb ik mijn gevoelens kunnen uiten! Weg met dat masker!

Het maken van een planning voor mijn bevalling ging mij daarna gemakkelijk af. Kim zou mij bijstaan tijdens de bevalling. Zandje zou naar mij toekomen om op mijn kinderen te passen. Ik had zelfs een plan B, ik had mijn buren ingelicht en die stonden er ook voor open om mijn kinderen op te vangen. Ook had ik centjes opzij gezet voor een taxi, mocht er niemand op tijd komen om mij naar het ziekenhuis te brengen. Ik had kraamzorg op tijd uitgelegd hoe mijn situatie was en heb extra zorg gekregen. Zij zouden mijn kinderen naar school en creche brengen. Zowel mijn broertje als de kraamverzorgster zouden boodschappen voor mij doen tijdens de kraamperiode. Mijn zusje heeft mij financieel bijgestaan met de uitzet. Alles was gelukkig nog op tijd bedacht! En alles is gegaan zoals gepland, ik hoefde plan B niet te gebruiken.

image

Ik heb mijn lesje wel geleerd voortaan niet alleen met de pakken neer zitten! Vele handen maken licht  werk! Ook jezelf durven zijn is zo een opluchting! 

In mijn volgende blog vertel ik jullie over de tijd na de bevalling.

Hebben jullie wel eens iets lang voor je gehouden wat je eigenlijk eerder had willen vertellen? Je kunt je bericht hieronder achterlaten. 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 27 Jun 2015

Trots op je!

Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Jun 2015

Dankjewel Jo :)

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Jul 2015

Dat moederlijke instinct, de enorme kracht tot overleving, jij hebt het!! Knap!

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 Jul 2015

Dankjewel Sigrid! Dat heb jij ook ! Ik lees jou blogs zo nu en dan en ik vind het ook super knap hoe jij het doet!

Reactie plaatsen