Nieuwe liefde van m'n ex
30 april 2015 
3 min. leestijd

Nieuwe liefde van m'n ex

In mijn vorige blog heb ik jullie meegenomen in mijn verhaal over de liefde. Het vinden van een nieuwe liefde is niet alleen bij mij gebleven maar mijn ex-man heeft inmiddels ook al een aantal maanden een nieuwe liefde. Ik heb hem altijd een nieuwe relatie gegund, ondanks al onze verschillen.

Alleenstaande mama Ellen3

Elkaar niet het licht in de ogen gunnen ontneemt ook je eigen geluk en rust. Dit wilde ik niet voor mezelf en ook niet voor mijn twee zoontjes.

Voorheen heb ik nooit heel erg stilgestaan bij het feit dat een nieuwe vriendin mij emotioneel zou raken. Dit, omdat ik op elk vlak al helemaal los was van mijn ex. Toch ontstond er een soort onrust in mij toen ik van haar bestaan af wist. Niet vanuit jaloezie naar mijn ex-man toe, maar het besef dat zij rondom mijn kinderen zou zijn. Sterker nog, mijn ex-man liet de kinderen al bij haar logeren bij de tweede ontmoeting. Was ik het hier mee eens? HELL NO! Toch moest ik die onrust weer kwijt zien te raken, want ik heb nooit de intentie gehad om in een strijd te verkeren met mijn ex-partner en nieuwe partners. Toch kon het idee mij niet loslaten dat zij ‘moedertje’ zou spelen met mijn kinderen. Wellicht komt er nog enige vorm van kleineren naar voren in mijn woordkeuze, maar ik ben ook maar mens. Ik ben alle feiten op een rij gaan zetten en er kwam maar één conclusie uit: Ik ben en blijf hun moeder en zij groeien bij en mijn vriend op. Inmiddels rooi ik de toko hier al ruim twee jaar. Hoe komt het dan dat je als moeder ineens zo begint te twijfelen aan je eigen kunnen en opvoeding?

Alleenstaande mama Ellen1Tijdens de scheiding heb ik hulp gezocht om mijn scheiding te verwerken. Middels een psychosociaal therapeute ben ik mijn oude, niet helpende gedachten, gaan vervangen door helpende gedachten. Toch blijven oude patronen soms de hoek om kijken en moest ik hier echt even naar terug grijpen. Een aantal dagen malend en in conclaaf met mijzelf en anderen kon ik eindelijk een antwoord geven op mijn eigen vragen. In mijn geval komt het voort uit bescherming. Vanuit het verleden wilde mijn ex-schoonfamilie altijd erg veel aanspraak maken op mijn kinderen en gingen ze hierin mijn grenzen over. Die bijbehorende gevoelens staken weer de kop op. Totaal onterecht begon ik aan mijzelf te twijfelen en aan de liefde van mijn kinderen voor mij.

Een aantal weken zijn voorbij gegaan, wat zeg ik? GEVLOGEN! En de eerste ontmoeting staat gepland. Kijk ik er naar uit? Nee. Ik zou hier heel sociaal wenselijk kunnen antwoorden, maar nee.Allleenstaande mama Ellen2

Het gaat er voor mij puur om, om haar eens te ontmoeten, mee te maken en te weten waar mijn kinderen verblijven als ze met hun vader mee gaan. En wellicht moet het ijs eerst even gebroken worden.

Het is een nieuwe situatie en daar hoort gewenning bij. Het belangrijkste dat ik hieruit mocht leren is te blijven vertrouwen op mijn eigen kunnen en in de opvoeding die ik mijn kinderen meegeef. Kinderen voelen wat echte liefde en aandacht is en daar mag je als moeder (en vader) op blijven vertrouwen!

Voor alsnog; Volg je hart, want dat klopt!

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Apr 2015

wat heb je het goed beschreven! Heel logisch dat je de nieuwe partner van je ex wil ontmoeten! Lijkt me idd niet makkelijk maar voor je gevoel word het wellicht iets makkelijker. Ik zit in deze strijd met mijn ex, want ik mag haar niet ontmoeten ivm zijn leugens waarvoor hij bang is dat alles uitkomt. Ik/wij heb de keuze gemaakt dat hij de kindjes om t weekend heeft (bij zijn ouders thuis) maar zonder zijn partner erbij. Zolang ik haar niet mag ontmoeten en zolang ik niet weet waar (want ook dat mag ik niet weten waar ze wonen) en bij wie mijn kindjes zijn vind ik niet dat ze aan zon situatie bloot gesteld mogen worden.

Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Apr 2015

Hier ging mijn zoontje al mee naar de nieuwe vriendin voor ik wist dat we gingen scheiden. En ja voor ik van haar bestaan wist. ja toen al nam hij mn zoontje mee naar de dierentuin waar zij bij was. Ook paste ze op in de periode van de scheiding. En nee ik ben t er nooit mee eens geweest. Ook omdat ik het idee heb dat ze hem alleen gebruikt om mee te pronken. En doet alsof het haar kind is. En dat steekt nog steeds. Al hoewel ik deels denk dat zij wel beter voor mn zoontje kan zorgen dan mn ex. Maar aan de andere kant is ze nog erg jong en heeft ze zelf geen eigen kinderen met haar man. Ja zij is zelfs nog getrouwd. het is moeilijk en ik hou me er maar aan vast dat ik mn zoontje t merendeel van de tijd zie en dus mn normen en waarden aan kan leren. En hoe ik zal reageren als mn ex er eindelijk voor uit durft te komen dat er n relatie is, ja dat weet ik niet. Ik Denk dat ik me weer belazerd voel ook al weet ik t eigenlijk al.

Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Apr 2015

Goed hoe je hier mee om gaat. Het maakt denk ik ook wel uit of de nieuwe vriendin er al was voor de scheiding of daarna. In mijn geval heeft ze heel veel moeite gedaan om mijn ex te krijgen, natuurlijk was hij daar zelf ook bij maar toch, de jongste was net 2jaar! Ik weet ook dat haat en nijd niet helpen en alleen maar woekeren. En ja, ik weet ook dat ik altijd de moeder blijf. Maar is zo moeilijk; in mijn geval heeft deze "dame" inmiddels veel; mijn man, mijn huis en probeert nu, eens per 2 weken, de fantastische moeder uit te hangen door non stop dagjes uit, telkens cadeautjes etc. etc. En toen mijn dochter van haar en haar vader het jack kreeg dat ik niet kon betalen moest ik moeite doen om blij te zijn voor mijn kind. Zij hoeven nooit de kinderen op tijd naar school te brengen, zijn er niet als we om 18.00 uur moe thuiskomen, hoeven/willen geen opvang regelen bij ziekte etc. Ook vind ik het raar dat de kinderen er een 3e familie bij hebben waarin zij volledig zijn opgenomen maar waarvan ik geen idee heb.

Anonymous
Door

Anonymous

op 01 May 2015

Dit mes snijdt denk ik aan twee kanten: Ik lees dat je ook een nieuwe vriend hebt en neem logischerwijs aan dat je ex met hetzelfde 'probleem' zou kunnen worstelen met als verschil dat hij de kinderen niet dagelijks bij zich heeft. Daar zal hij vast ook al moeten hebben wennen. Als je (misschien) gaat samenwonen of trouwen met je vriend zal je ex vast wel een paar keer flink moeten slikken. Dat lijkt me ook heel moeilijk namelijk. Ook al heb je kennis gemaakt met de nieuwe partner van je ex, feit blijft dat iemand anders waarschijnlijk over je kinderen gaat 'vaderen'/'moederen'! Ik snap je gevoelens en denkwijze trouwens wel.

Anonymous
Door

Anonymous

op 01 May 2015

Nieuwe vriendinnen..Wij zijn als leeuwinnen die hun welpen willen beschermen. Een nieuwe vriendin betekent een indringer. In mijn ogen dan. Mijn ex heeft ook weer eens een nieuwe. Weer eens zeg ik expres omdat het al de zoveelste "ware" is na onze scheiding. Jaloers ben ik niet. Een haai wel. Ik ben de moeder van mijn kinderen. En natuurlijk weten de kids wie hun moeder is. Toch vraag ik het 10 keer op een dag.... Binnekort ga ik kennis maken met de nieuwe ware liefde van mijn ex. Ik weet dat hij nu al peentjes zweet bij die gedachte. En die positie voelt dan stiekem toch wel weer fijn.. Goed geschreven!!! Ga vooral zo Door en succes met de situatie! Dikke knuffel van je co blogster kimm! X

Anonymous
Door

Anonymous

op 01 May 2015

goed hoe je hier mee omgaat. ik snap je gevoelens, ik denk dat als mijn ex een andere vriendin zou hebben, ik wel even zou moeten slikken idd. en hier totaal niet blij mee zou zijn !.

Anonymous
Door

Anonymous

op 01 May 2015

Ik vind je verhaal echt prachtig omschreven!! Zoals anderen voor mij al hebben gezegd, het blijft wel even slikken als je de nieuwe partner van je ex (gaat) ontmoet(en). In mijn geval is het zo dat mijn ex met haar was vreemdgegaan tijdens onze relatie en dat datgene ook de breuk heeft veroorzaakt. Inmiddels hebben zij ook een kindje gekregen. Nu, inmiddels 3 jaar later, begint onze dochter te wennen aan het feit dat haar vader een vriendin heeft. Vele vragen komen dan op je af.. Waar je als ouder niet altijd in kindertaal antwoord op kunt geven, maar eerlijkheid duurt het langst!! Binnenkort gaan we met z'n drieen (op mijn initiatief) rond de tafel zitten, waarin we de opvoeding en vooral verwachtingen vanuit mijn kant gaan bespreken. De communicatie tussen mijn ex en mij verloopt goed, ook al heeft hij geen gezag. Voor alle alleenstaande moeders die mijn verhaal lezen, probeer aub je eigen trots opzij te zetten en alles wat je doet, te doen in het belang van je kind! Ook al is het pijnlijk, maar je wint er zoveel mee!! En onze dochter gelukkig te zien en dat ze ook gewoon openlijk kan praten over papa en mama, maakt me het gelukkigst. Kinderen zijn immers gevoelig..

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Oct 2015

Heel sterk dat je haar gaat ontmoeten... ik ben in deze de nieuwe vriendin van de vader maar de moeder kan alleen maar lelijk doen over mij terwijl ze me niet eens kent... ik snap goed dat er frustratie en zelfs haatgevoelens kunnen komen richting de nieuwe vriendin.. jij denkt hierin nu aan je kinderen en aan je eigen geluk... respect!

Anonymous
Door

Anonymous

op 20 Feb 2017

Chapeau dat je jouw gevoelens erkent en ermee kan omgaan in het belang van je kind! Mijn ex had na drie weken ook al een 'nieuwe' relatie met een collega. Een maand geleden zijn wij een verblijfsregeling voor ons zoontje (bijna 4 jaar) overeen gekomen bij de Notaris (nog niet bij de rechtbank). Nu wil hij deze reeds herzien, en overgaan op co-ouderschap. Met de afspraak dat zijn nieuwe vriendin in de week dat ze de late ploeg heeft, ons zoontje naar school brengt. Ik woon op 100 meter van zijn school, mijn ex op 30 minuten rijden. Ik weet niet wat ik daarvan moet denken, en al helemaal niet meer hoe ik mij daarbij moet voelen. Hebben jullie ervaring? Of kunnen jullie raad geven? Hartelijk dank!

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 Mar 2018

Pfff... wat herkenbaar dit verhaal en de reacties Na ook onverwachte confrontatie (via de kinderen! ) dat de nieuwe vlam zeer kort na de scheiding (nog stééds geen ouderschapsplan etc etc) op mijn kinderen pastte... Had dit graag in gepaste volgorde willen doen, met wederzijds respectvol begrip voor de situatie. Inmiddels gebeurd er van alles, geen invloed meer op, dus knop om en meegaan... Ik wil haar nu wel ontmoeten: Wie zorgt er nu voor mijn kinderen wat ik zo graag zélf wil doen die dagen?! Hij zegt hier nog niet klaar voor te zijn. Misschien over een jaar. ...... ????? Ik begrijp werkelijk NIET hoe zijn denkwijze is. Híj brengt haar toch in ons leven?? Waren wíj er klaar voor dan? Zie ik iets over het hoofd?

Reactie plaatsen