Ode aan Carla, opa en oma!
23 augustus 2015 
3 min. leestijd

Ode aan Carla, opa en oma!

Mijn ouders waren allebei erg jong toen zij hun ouders verloren. Jonger dan ik nu ben. Ik kan het me niet voorstellen hoe het voor mijn ouders moet zijn geweest om geen advies te kunnen vragen aan hun vader of moeder. Of juist de leuke momenten te kunnen delen. Wat moet dat zwaar geweest zijn en nu nog… Daarom ode aan opa en oma!

Ik ben ontzettend blij dat mijn ouders allebei nog leven en mij ontzettend steunen en helpen. Ik ben alleenstaande ouder, maar ik ben niet de enige die zorg draagt voor mijn zoontje.

Daar ik in de zorg werk, werk ik onregelmatige diensten. Ik werk in de avonden, de weekenden en nachten. Mijn ouders vangen de weekenden op en ook als ik slaapdienst heb (zo noemen we het omdat we in de nacht kunnen slapen) slaapt Jayden bij mijn ouders. Ik werk om het weekend en heb bijna elke week wel minstens één slaapdienst. Jayden is dus veel bij mijn ouders. Niet alleen Jayden slaapt bij mijn ouders als ik slaapdienst heb, ook mijn hond Bink is vaste logé geworden. Heerlijk toch!

11143294_1012490695457768_8061696000403833248_n

Maar naast mijn ouders is er nog een belangrijk persoon in ons leven. En dat is Carla; Jayden zijn gastouder. Al is ze ondertussen meer familie geworden. Jayden was een huilbaby, de eerste vier maanden van zijn leven. Omdat hij extra zorg nodig had en snel overprikkeld was, heb ik uiteindelijk voor een gastouder gekozen in plaats van dagopvang. Een collega (wie nu een goede vriendin is geworden) die zelf ook alleenstaande moeder was, heeft het me aangeraden, omdat ze er zelf goede ervaringen had. En zo ben ik via een gastouder bureau bij Carla gekomen. Carla past op Jayden tot ik s ‘avonds uit mijn werk kom. En ze probeert het dan ook altijd zo te plannen dat ik hem nog even kan zien en zelf in bed kan leggen. Als hij niet te moe is uiteraard. Heb ik slaapdienst dan haalt Carla Jayden in de ochtend bij mijn ouders op, en zorgt ze dat hij thuis is wanneer ik thuis kom.

11892208_1012490675457770_6970104660413438183_n

Zonder mijn ouders en Carla zou ik niet weten hoe ik het allemaal zou moeten doen.

Natuurlijk ben ik ook erg blij en dankbaar voor de andere mensen om me heen, die me steunen en laten lachen in moeilijkere tijden. Maar vooral meegenieten van mijn fantastische zoon.

Ik ben niet de persoon om mensen te zeggen dat ik van ze houd en/of hoe dankbaar ik ben. Heel gek, ik ga er altijd vanuit dat mensen dat al weten of zo.
En ik weet dat ik niet de enige ben, vandaar ook deze blog voor deze week.

Ode aan alle oma’s en opa’s die ontzettend gek zijn op hun kleinkinderen en zich er niet voor schamen. En ode aan alle Carla’s die zoveel van hun oppas kinderen houden alsof ze hun eigen familie zijn. Zonder jullie was het opvoeden van onze kinderen toch een stuk moeilijker geweest. Bedankt voor jullie steun en hulp, en niet te vergeten, houden we van jullie!

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 23 Aug 2015

en zo is het maar net. ik.zou ook niet weete wat ik.zonder mijn ouders en vaste oppas moet doen . heel erg dankbaar ben ik ze .

Anonymous
Door

Anonymous

op 25 Aug 2015

Precies Deb! Vandaar even deze blog. Mag ook wel eens gezegd worden ?

Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Dec 2015

Prachtig stuk, krijg tranen in me ogen. Tegenwoordig pas ik niet meer op maar we blijven vrienden. Als je op jonge leeftijd op een kind moet passen krijg je toch een speciale band. En ma zelf en opa en oma zijn wereld mensen, ben blij dat ik jullie heb leren kennen.

Reactie plaatsen