Ode aan mijn kind

Enige tijd geleden heb ik een blog geschreven voor mijn ouders en gastouder. Daarin vertelde ik hoe blij ik met ze ben, en dat ze zo’n grote steun zijn.  Zonder hen zou ik echt niet weten hoe ik het allemaal zou moeten doen. Helaas moesten we vorig jaar afscheid nemen van Carla die vanwege gezondheidsklachten moest stoppen met gastouder zijn. Gelukkig hebben we nog regelmatig contact, en heb ik er een vriendin voor het leven bij! En nu gaat mijn zoontje naar Janneke, de ‘nieuwe’ gastouder, met wie we het ook super getroffen hebben. Maar de persoon met wie ik nog het meest blij ben is natuurlijk mijn zoontje Jayden! Vandaar ook deze ode aan mijn kind!

Ode aan mijn kind

Ode aan mijn kind

Wat een fantastisch mensje ben je toch! En wat wordt je snel groot! Ik weet nog de eerste bijna vier maanden van je leventje dat je zulke erge darmkrampjes had. Je kon niet anders dan huilen en krijsen. Het was verschrikkelijk om aan te zien (en horen). We sliepen geen van beiden, oh wat een hel was dat.

Wat mooi is het leven nu met jou! Je groeit zo snel, het is heel cliché maar o zo waar! Wat ben je mooi, van buiten maar nog meer van binnen! Wat klinkt dit zoetsappig, maar het is zo’n eer om jouw moeder te mogen zijn! 

Wat heb ik het getroffen met jou als mijn kind. Mijn zoon, je bent altijd zo vrolijk, en gek op aandacht! Het maakt echt niet uit waar we heen gaan, of wie we tegenkomen want jij windt iedereen om je kleine schattige vingertjes. Alleen al de hond uitlaten of boodschappen doen in de winkels is voor jou een heel event. Je bent echt een geboren entertainer! Iemand hoeft maar snel een blik op je te werpen, en er verschijnt een kleine glimlach. Reageren mensen hierop, dan schater je het uit van het lachen. Veel mensen denken dan dat de show voorbij is en hebben geen benul van het feit dat jouw showtje net begonnen is. Pas dan gooi je alles in de strijd om de aandacht van de mensen te houden. Je kijkt dan stiekem om je heen of je misschien al meer publiek hebt aangetrokken. Je danst, je lacht, je zingt en praat. Niets is jou te gek om andere mensen van jouw geluk en plezier mee te laten genieten. Het blijft super mooi om te zien, elke keer weer opnieuw.

Zo slim als je bent, echt ongelooflijk! Je hebt alles zo snel door, het blijft me verbazen! Je hoeft iets maar één of twee keer te zien, als het je interesse heeft, doe je het zo na. Fantastisch! Ze maken jou echt niets wijs!

Mijn kind, mijn zoon: Blijf zo vrolijk en sociaal zoals je nu bent! Ik weet dat er in de toekomst mensen zullen zijn die je gaan kwetsen. Hoe graag ik zou willen, met heel mijn hart, ik kan je niet altijd hiertegen beschermen. Je zult gaan leren dat niet iedereen te vertrouwen is. Tevens kan niet iedereen zo vrolijk zijn en plezier hebben in zijn / haar leven als jij. Accepteer dit, en probeer het goede in elk mens te zien. Probeer de mensen te raken zoals je nu doet. Blijf die glimlach op de mensen hun gezicht toveren. Ik zal je in alles steunen. Mijn fantastische zoon, ik ben je mamma en mamma houdt ontzettend veel van jou!

Nu pas weet ik wat onvoorwaardelijke liefde inhoudt..

newborn-659685_640

Ode aan mijn kind

 

Wat een mooi blog heeft Joyce geschreven over de onvoorwaardelijke liefde voor haar zoon. Voelen jullie dit ook zo of zijn er andere mooie woorden die je aan je eigen kind (-eren) zou willen vertellen? 

Over de schrijver
Reactie plaatsen