Oma ondermijnt mijn moederschap
06 maart 2016 
5 min. leestijd

Oma ondermijnt mijn moederschap

Zoals iedereen weet die mijn blogs gelezen hebben met betrekking tot oma, mijn ex-schoonmoeder, in mijn zoons leven, weten dat ik op een bepaald punt heb gestaan om alles te doorbreken en verbreken. Helaas kon ik dit niet over mijn hart verkrijgen vanwege en omwille van mijn zoon, denkende aan hoe gek hij op haar is. Tenminste dat dacht ik. Vandaag heb ik alsnog de keuze gemaakt om het te verbreken. Omdat zij mij mijn leven zuur gemaakt heeft vroeger en dat doet ze nu nog steeds… Oma ondermijnt mijn moederschap en ik word er gek van.

In mijn hoofd was mijn oma er altijd voor mij en mijn zussen. Vond bij haar het brood ook altijd lekkerder dan thuis! Gras was altijd groener bij haar, zo denkt elk kleinkind wel!

Ze zag nooit dat ik altijd met hagelslag te veel strooide en als ze het wel zag, begon ze te grijnzen. “Het is dat je moeder het niet ziet!” zei ze altijd.

Helaas zijn er ook opa’s en oma’s die het nogal weten te verzieken voor hun kleinkind, door ze teveel te verwennen, waardoor ze maar steeds willen hebben, hebben, hebben! Om dit patroon te doorbreken ga je (probeer je) in gesprek met de desbetreffende persoon om dit zo goed mogelijk te laten verlopen.

Het laatste wat ik wil is dat mijn zoon niets meer kan waarderen en alleen maar gefocust is op materialistische dingen. Zo ben ik zelf ook niet opgevoed en ik probeer dit door te geven aan hem, met alle gevolgen van dien in dit geval, want hij is vroeger ontzettend veel verwend door zijn oma en nog steeds overheerst dat. Het frustreert mij dat hij dit mee moet maken. Ik hield al die dingen altijd tegen en was vaak verontwaardigd als hij dan toch weer thuiskwam met de meest dure dingen en prullaria die je je maar kon bedenken. Wat hij vroeg kreeg hij! Mijn moederschap ondermijnen deed mijn ex-schoonmoeder al jaren en dat heeft ook grootse gevolgen op mijn opvoeding nu en hoe ik in het leven sta met mijn zoon op dit moment.

Stel je voor, een kind dat spaart bij oma (dit is hem zonder te overleggen met mij of zijn vader erin gewreven), allemaal leuk en aardig. Not! Het wordt een navelstreng om het maar zo te noemen, want geld is geld, en kan je van alles mee doen om iemand mee om te kopen.

Vervolgens komt het kind niet meer bij oma (vanwege privé-drama) en steeds komt je kind erop terug. Het wordt een obsessie, want het is tenslotte van hem en hij kan er niks meer mee, omdat hij er niet meer heen gaat. Ik geef aan bij oma dat het voor mijn kind niet goed is om steeds daar mee in zijn hoofd rond te lopen en vraag op een beleefde manier of zij het over wil maken of zonder dat hij ervan weet wil weg sparen. Vrij normaal iets lijkt mij toch? Het is frustrerend als je je kind steeds hoort over dat geld, geld daar etc.

In eerste instantie reageerde oma redelijk normaal, maar naarmate ik dus bleef aangeven dat ik haar twee opties gaf qua het geld van haar kleinkind, gaf ze een aantal reacties waar ik zelf een beetje kriegel van werd, maar ik bleef normaal doen. Een voorbeeld van waar ze dan mee kwam: “Ik begrijp niet wat ik dan anders voor hem kan betekenen, want ieder kind spaart bij oma. Kleinkinderen komen elke week langs, kan er niks aan doen dat hij hier niet meer komt om het uit te besteden. Begrijp best dat hij erom zeurt en hij is bijna puber”. Ja best, maar je gaat niet weer mijn moederschap ondermijnen (dacht ik). Waarop ik vrij nuchter reageerde: “Je kan er voor hem zijn met liefde en genegenheid. Het jochie moet leren om niet steeds alleen maar aan geld te denken. Er zijn ook nog normen en waarden in het leven die hij moet aanleren en waarderen van mij, van wat hij wel heeft. Ps. Ik kan er vrij weinig aan doen dat jij hem niet meer ziet he”Ik heb de berichten ingekort want ze waren langer dan wat ik hier omschrijf!

Vervolgens stuurt ze in een nieuw bericht dat het misschien een autistisch trekje zou kunnen zijn, ongelooflijk… Wat heb je, betonnen blok voor je hoofd ofzo? Ze vertikt het om erin mee te gaan en blijft haar zin doordrijven.

Zo gaan er nog een paar berichten heen en weer en ze word steeds venijniger, om haar zin door te drijven en haalt “Ik ben er de eerste dag van zijn geboorte voor hem geweest, waar was jij? Ik ben er voor hem geweest toen jij een baan had. Ik was er als jij weg moest, waar was jij? Ga nu niet over liefde en genegenheid praten als jij het zelf hebt laten afweten. Ik wil mijn kleinzoon zien. Je weet maar half hoeveel aandacht ik jouw kind gaf..”  Om terug te komen op haar laatste bericht. Ik koos haar niet als oppas, dit werd voor mij gekozen in die tijd. Ik vroeg haar niks, dat deed ze zelf, zoonlief ging naar KDV en daarna naar een BSO, dus het klopt voor geen meter! Ze claimde haar plek op als oma en ik heb dit, eigen schuld, zo laten gaan. In de voorafgaande jaren heb ik stomme keuzes gemaakt, maar dit was omdat ik gedrild werd en als je zo jong bent is het moeilijk om er tegenin te gaan. Tevens was de situatie niet om naar huis schrijven en iedereen die mij kent weet dit ook.

Het wordt in de daarop volgende berichten steeds erger waardoor ik dus zelf ook een punt erachter heb gezet om nog wat na te sturen. Direct geblokkeerd en negeren die hap!

Ik wil geen mensen in ons leven die op een ziekelijke manier mij of mijn kind benaderen of op welke negatieve manier dan ook. Die centen die ze heeft, mag ze stoppen waar de zon niet schijnt! Mijn zoon komt daar wel overheen, want uiteindelijk bleek toch dat het niet oma/kleinkind-liefde was maar geld-liefde. Ze had waarschijnlijk geen idee wie ze tegenover zich had staan en daar heeft ze zich op verkeken.

“Ik ben niet meer dat kleine jonge meisje dat je kan manipuleren met de dingen die er gezegd worden! Ik ben moeder, zijn moeder, mijn regels en mijn wetten!” 

Schik je maar en anders verzin je maar wat om je erin te schikken, lukt dit niet… Pech. Ik geef altijd teveel kansen en ik ga daar mee op mijn bek, maar ik durf nu wel te zeggen dat ik gruwelijk mijn best gedaan heb om het te laten werken. Blijkbaar werkt het niet. Your lose, not mine!

Veel liefs, Miriam

Oma ondermijnt mijn moederschap… pfff, hoop dat dit nu klaar zal zijn en er lucht gaat komen. Hebben jullie dit ook eens meegemaakt met oma’s en/of opa’s? Reageer gerust als je wil!

Over de schrijver
Reactie plaatsen