Ik zal mij eerst even voorstellen. Mijn naam is Jade, 33 jaar en moeder van een zoon van 9 en dochter van 7. Ik ben 3 jaar geleden gescheiden en sindsdien op ontdekkingsreis met mijzelf en mijn 3-koppige gezin.

Oke, oke, ik beken! Toen ik nog geen kids had, zag ik het perfecte plaatje als volgt voor me: ik zou mijn baan opzeggen, fulltime voor de kind(eren) zorgen en papa zou werken en zorgen voor de inkomsten. Geen standaardoppas-oma voor mij, geen gastouders en geen kinderdagverblijven. En zo geschiedde het… En zo verveelde ik mij… En zo zat ik mezelf in de weg… En zo was dit blijkbaar toch niet echt de juiste keuze voor mij…

BAM weg perfect plaatje! Ik koos ervoor om eindelijk eens die studie te gaan doen, die ik altijd al wilde doen.

Beetje bij beetje leerde ik mijn zoon meer loslaten, ging naar college op zaterdag en liep doordeweeks 1 of 2 dagen stage. Ik beviel tussendoor van mijn dochter en merkte dat ik best veel tegelijk kon!

Ik kon nog steeds enorm veel van mijn kids genieten, want ik was natuurlijk nog steeds het grootste deel van de week thuis. Want de kinderen nog veel minder zien, absoluut niet! Dat kon toch niet? Ik had toch gekozen voor kids en niet om mijn kids weg te brengen naar de oppas?

Even een klein uitstapje naar de studie die ik deed. Ik heb een pedagogische HBO-studie gedaan en tijdens deze 4 jaar heb ik

Ontaarde werkende moeder? No way!

Ontaarde werkende moeder? No way!

mezelf steeds beter leren kennen.

Ik leerde dat ik vooral voor anderen leefde en geen keuzes voor mijzelf maakte. Als de rest van de wereld maar gelukkig was, was ik dat toch ook?

Toen ik klaar was met mijn studie ontdekte ik dat ik niet blij was. Ik was dolgelukkig met mijn kids. Een trotse moeder bij wie haar kinderen echt op nummer 1 staan, maar ik was niet blij met het leven dat ik leefde. Wellicht daarover later meer. Uiteindelijk werd een scheiding in gang gezet.

Nou, van dat perfecte plaatje was daarna niks meer over hoor! Van thuisblijfmoeder naar alleenstaande moeder, dat was even wennen.

Na mijn studie werkte ik ongeveer 1 a 2 dagen in de week en de kinderen gingen dan naar het kinderdagverblijf of school en uiteindelijk natuurlijk beide naar de basisschool. Dit liep goed en ik merkte dat het sociaal emotioneel heel goed en gezellig was voor mijn kinderen. Maar BSO? Dat natuurlijk liever niet! Dat is wel erg lang voor de kinderen en hoorde ik niet met een kopje thee klaar de kinderen thuis te verwelkomen?

Na mijn scheiding ging ik 3 doordeweekse dagen werken, op 1 dag waren ze bij hun vader en de andere 2, gingen ze eerst 1 en toen 2 dagen naar de BSO!

En na ruim twee jaar, ging ik 5 dagen werken en was ik alleen nog de woensdag- en vrijdagmiddag vrij… En heb ik het idee dat dit slecht is voor mijn kinderen? Zeker niet!

Mijn kinderen zijn doordat ik een werkende mama ben, heel flexibel geworden en eigenlijk ook heel wijs. Zij begrijpen heel goed dat er gewerkt moet worden en dat we daardoor leuke dingen kunnen doen en een dak boven ons hoofd hebben. Ze hebben het ook echt naar hun zin op de BSO en ik haal ze blij weer op. Wel heb ik de kinderen de keuze gegeven tussen de gewone BSO en de sportBSO. Hierdoor kregen hadden zij ook het gevoel dat ze inspraak hadden en konden ze kiezen wat hen het meeste aansprak. Beide kozen voor sportBSO, maar onlangs besloot mijn dochter toch liever terug te gaan naar de gewone BSO en dan probeer ik ook flexibel te zijn. En dus gaan ze nu naar aparte BSO’s. Zij blij, ik blij!

Ben ik nu een ontaarde moeder die niet meer de hele dag thuis is bij haar kinderen? Die veel werkt en het ook nog heel erg leuk vindt? Zeker niet! Ik heb geleerd dat een perfect plaatje niet bestaat, een persoonlijk plaatje wel! Ieder mens is anders en maakt eigen keuzes. Keuzes die anderen niet hoeven te beoordelen, maar die oke zijn. Gewoon omdat het je eigen keuzes zijn, ook al word je door een scheiding natuurlijk een beetje gedwongen tot andere keuzes.

Ik geniet enorm van mijn kinderen als ik bij ze ben op mijn vrije middagen of als ik ze ophaal uit de BSO en in de weekenden dat ze bij mij zijn.

Mijn plaatje is geen vast plaatje meer. Zoals het nu gaat, past goed bij mij, op dit moment.

Mocht dat ooit weer veranderen, richt ik dan weer een plaatje in. En voor nu, geniet ik van mijn 2 kids, van mijn baan en van mijn leven!

Ontaarde werkende moeder? No way! Super Jade. Goed gedaan, en fijn dat jij je er goed bij voelt. Dat is het belangrijkste. Herken je jezelf in Jade haar verhaal? Laat je reactie hieronder achter.

Wil je eens in gesprek met andere single moms over hoe dit het doen: single mom zijn, kinderen verzorgen en werken? En eens sparren, handige tips uitwisselen? In een besloten groep? Ga dan naar onze community: http://community.www.nieuw.happysinglemoms.nl