Ruim een jaar heb ik geprobeerd om de omgang tussen mijn dochter en mijn ex op gang te brengen. Dit is dus niet gelukt en nu probeer ik het niet meer. Als hij weer interesse toont zien we wel verder. Het is algemeen bekend dat een kind zowel vader als moeder nodig heeft, of in ieder geval een vaderfiguur. Ik werd me er op een gegeven moment bewust van dat ik het ontbreken van papa wilde compenseren.

Het ontbreken van papa compenseren

Juist omdat haar vader ontbreekt, probeer ik mijn dochter bewust te leren omgaan met andere mannen. Ik vind het namelijk erg belangrijk dat ze ook mannendingen leert. Als moeder kan ik nou eenmaal niet haar papa vervangen, ook al vang je veel dingen zelf op. Toen ik net was vertrokken bij mijn ex, merkte ik dat ik zijn afwezigheid ging compenseren door bijvoorbeeld en extra setje kleding of speelgoed te kopen.

Al snel besefte ik dat ik de afwezigheid van papa niet kan vervangen door materiaal. Het gemis betreft namelijk de aandacht en affectie van papa.

Vervolgens ben ik bewuste keuzes gaan maken over hoe ik dit enigszins kan opvangen. Ik heb geen partner, dus het zal ergens anders vandaan moeten komen. Ik besef me terdege dat de afwezigheid van haar papa nooit écht kan worden vervangen door een andere man die niet haar papa is. Toch moet ik roeien met de riemen die ik heb.

 

Hieronder geef ik een aantal voorbeelden van hoe mijn dochter toch om leert gaan met mannen en alle dingen die daarbij komen:

1. Thuis bij de gastouder
Als ik aan het werk ben, gaat mijn dochter naar het kinderdagverblijf (een dag per week) of naar de gastouder (de overige dagen). Bij de gastouder draait mijn dochter mee in het gezin bestaande uit de gastouder, haar man en haar dochter. Hier leert mijn dochter heel goed hoe het er in reguliere (niet gebroken) gezinnen aan toe gaat. Er wordt met haar gespeeld en de man van de gastouder gaat regelmatig met mijn dochter naar bijvoorbeeld de supermarkt. Mijn dochter is stapelgek op de man des huizes.

Het ontbreken van papa compenseren

2. Bij opa en oma
Mijn dochter heeft geen contact met haar vader, maar kent hierdoor de opa en oma van haar vaders kant ook niet. Gelukkig heeft ze een opa en oma waar ze graag een weekend naar toe gaat. Opa stoeit met mijn dochter zoals veel vaders dat waarschijnlijk ook doen. Daarnaast luistert ze erg goed naar de corrigerende mannenstem van opa. Die is toch zwaarder en maakt (soms) meer indruk dan mijn stem of die van oma.

3. Vrienden
In mijn eigen vriendengroep zijn er geen andere stellen of vrienden die kinderen hebben. Soms is dit lastig, maar ik neem mijn dochter doorgaans altijd mee naar vrienden. We eten bijvoorbeeld met ons allen en laat haar haar gang gaan bij de vrienden thuis. Mijn vrienden mogen haar gerust corrigeren en aanspreken als ze grenzen opzoekt. Ik dwing mijn dochter nooit om bepaalde dingen wel of niet te doen. Ik heb juist gemerkt dat ze met deze vrienden ook echt een band heeft opgebouwd. Ze vindt het hartstikke leuk om mee te gaan, omdat ze dan op een andere manier kan spelen dan dat ze met mama doet. Uiteraard is het stoeien favoriet bij haar en ik vind het heerlijk om te zien dat ze haar energie dan even kwijt kan.

Ik merk dat mijn dochter dit goed doet. Het klinkt allemaal misschien heel logisch, maar ik besefte niet direct dat ik hier aandacht voor moest hebben. Hoe zien jullie dit en hoe doen jullie dit?