Anders neem je toch gewoon iemand mee uit de kroeg? Was de reactie van één van mij vriendinnen toen ik haar vertelde dat ik op zoek ging naar een geschikte donor. Uit de kroeg? Dat was inderdaad een optie geweest. En zo moeilijk zou dat niet zijn geweest. Ik had een vaste scharrel en hoefde maar te whatsappen en we hadden een leuke avond.

Maar wil je zo het leven van je kind beginnen? Met een leugen? Dat dus absoluut niet. Dan zou het kind altijd een soort van fake-ongelukje zijn geweest. En dan te bedenken wat je de andere partij aandoet. Dat was geheid een recept voor bad karma!

Een vleeskeuring

Na een weg via de vruchtbaarheidskliniek besloot ik dat ik dan toch op zoek ga naar een bekende donor. En er bestaat, hoe gek ook, gewoon zoiets als een database voor potentiële donoren. Net relatieplanet, maar dan anders.
Waar je in het zoeken naar een partner let op manieren, uitstraling en persoonlijkheid., ligt bij het zoeken naar een donor de nadruk heel ergens anders op. Ik merk dat ik echt mensen aan het keuren ben. Tanden, lengte, niveau….bizar. Een soort vleeskeuring. En waarom niet. Ik hoef er immers niet mee in bed te liggen.

Eerste ontmoeting met de donor

Ik krijg contact met een man uit Amsterdam. In het mailverkeer bekruipt me een naar gevoel. De beste man is dwingend en staat weinig positief in het leven. Hij wil wel direct beginnen met het hele proces. Dus ben niet met deze man in zee gegaan. Heb hem dan ook nooit ontmoet. Even denk ik dat die hele database vol staat met dit soort mafkezen. Maar dan is daar Twan.
“Donor uit Noord Holland Noord” stond er in de titel. Dat is praktisch dacht ik. Alsof je wekelijks bij iemand op bezoek gaat. Maar praktisch is mijn middle name, dus ik besluit te reageren.

Op donorjacht

Na een aantal mailtjes over en weer besluiten we om elkaar te ontmoeten. Dat is eng. Het lijkt op een date. En dat is nou net hetgeen waar ik niet goed in ben. En omdat je afspreekt met iemand van internet besluit er een vriendin mee te gaan. ” Voor jouw veiligheid” zegt ze nog. De lieverd is drie turven hoog en ik ben van reusachtige afmetingen. We zijn net mini en maxi. Maar toch voelt het fijn, even iemand die meekijkt. Voor Twan heb ik haar een tafeltje verderop laten zitten, zodat hij niet gelijk in één of ander verhoor zit. Ze zit daar achter een krant. Alsof we in een hele slechte aflevering zitten van Bassie en Adriaan.

Donorambities

Ik vertel Twan wel dat mijn vriendin verderop zit. Laten we de boel open houden. Er speelt al een aantal dagen een tweetal vragen in mijn hoofd en ik besluit deze ook gelijk op tafel te gooien. “Waarom doe je dit? en wat vindt je vrouw er van?” Ik krijg hier hele logische antwoorden op. Hij vindt het super mooi dat hij mag en kan doneren. Ik ben niet de eerste aan wie hij doneert en zijn vrouw vindt het prima, zolang ze er niks mee te maken krijgt. Ik heb net vorige week een rare docu gekeken waarin een man uit Limburg wel 80 donorkindjes had. Dus ik vraag Twan ook terloops hoe het zit met zijn donorambities. Tja voor het zelfde geld komt je kind over 18 jaar uit de kroeg met een halfzus of -broer.

Na het gesprek rij ik naar huis. Een beetje giebelend in de auto. Ik merk dat ik slecht heb gelet op zijn tanden en bouw. Dit vond ik om de één of andere manier heel belangrijk. Het goede gevoel overheerst en dat vind ik nu het belangrijkste. De mondhoeken zitten op mijn oren. Ik kan bij deze man mezelf zijn. En dat vind ik fijn. Ook krijg ik van hem nog een rapport van het AMC waarin wordt verklaard dat hij geen erfelijke aandoeningen heeft. Ik werk in de zorg en zie dat dan net even te vaak. En als je dan toch mag kiezen. Nou dan gooi je er maar gelijk een hele APK overheen toch.

Donorcontract

We mailen nog een paar keer heen en weer en besluiten dat we met elkaar in zee gaan. Twan komt met een donorcontract en de uitslagen van de SOA testen. Dat bevalt wel. Er staan logische zaken in, waar ik nog niet eens over had nagedacht.
Ik wil dat mijn spruit zijn of haar vader leert kennen wanneer het er aan toe is. In het contract staat de leeftijd van 16. Dat passen we aan. Ook staat er in het contract dat ik verantwoordelijk ben voor de kosten tijdens het insemineren. Dat laat ik even specificeren dacht ik. Straks zit ik aan een playboy abonnement vast.

Al met al besluiten we om vanaf de volgende maand mijn cyclus in de gaten te houden. Retespannend dit en doe ik er wel goed aan? Onzekerheid kicks in! Maar waarom wachten op de juiste kerel in een relatie? Dat is me tot nu toe niet gelukt, dus ik neem de spreekwoordelijke touwtjes in handen!
Ik ga hiervoor! Ik kan dit!