Niemand weet wat goed is als het gaat om het opvoeden van een kind. Dat merken we dagelijks, we moeten soms erg creatief zijn in de opvoeding. Alles om ons doel te bereiken! En soms denk ik dan…kan dit wel?

Zou een ander dit ook zo doen? Luistert er niemand mee?
Dit keer een verhaaltje over mijn dochter en haar gele tanden.

Kanarie gele tanden

Mijn dochter van 8 heeft een prachtig gezichtje, mooie donkere kijkers, donkere bos krullen en verder, in mijn ogen, perfect! Echter is er één ding waar papa en mama een beetje over inzetten….die gele rij ondertanden van haar.

Het tandpasta poppetje

We hebben van alles geprobeerd. Een poets app met een dansend tandpasta poppetje. Na elke poetsbeurt mag ze een kledingstuk voor het poppetje uitzoeken als beloning. Ik moest zelfs fraude plegen en ook poetsen onder haar account. Meer kleding voor haar tandpasta poppetje…

Op basis van mijn eigen ervaring heb ik een elektrische tandenborstel voor haar gekocht. Maar wat doet ze? Ze gaat ermee poetsen, dus heen en weer! Alsof ze het wint met haar bewegingen van die draaiende kop?! Hoe vaak ik ook gezegd heb dat ze met de elektrische tandenborstel geen tandenpoets bewegingen moet maken….ze doet het toch. Sinds kort laat ze het ding helemaal links liggen. Ze besteedt nog steeds onvoldoende aandacht aan het poetsen van haar tanden.

DJ Madman

De tandarts zegt dan heel makkelijk…je moet napoetsen. Nou, je denkt toch niet dat mijn dochter dat toelaat? No way!

Dus we zitten op de bank, klaar om Spangas te kijken en ik kijk toevallig naar die gele rij tanden. Ik denk, het moet haar toch duidelijk worden dat ze hier later spijt van krijgt en het enige wat in me opkomt is dat ene liedje: meisje, zo lelijk als de nacht (DJ Madman). Ondanks mijn slechte lange termijn geheugen begin ik te zingen inclusief bijpassend accent:

“Meisje, je bent zo lelijk als de nacht. Je bent toch niet zo’n sweety als ik had verwacht. Want meisje je laat me schrikken als je lacht. Je tanden zijn zo geel als een kanarie vacht!”

Ze kijkt me met grote ogen aan en zegt, “doe niet zo stom mama!” Ik zeg….”Het is een echt liedje!”, maar ze lijkt me echt niet te geloven. Ik pak mijn telefoon en even later galmt het nummer door mijn Sonos speaker door hele de woonkamer…. Best een lekker nummer! En…mama heeft gelijk!

De volgende dag moet ik met haar naar de drogisterij. Ze wil een reis tandenborstel kopen en een kleine tube tandpasta. Neemt ze mee naar school…

Ze worden al wat witter inmiddels…thanks DJ Madman!

Hoe gaan jullie met dit soort opvoedproblemen om?