Papa-dag vs mama-dag
25 juli 2016 
3 min. leestijd

Papa-dag vs mama-dag

Papa-dag vs mama-dag

“Tot morgen!” roep ik mijn collega’s toe terwijl ik mijn tas van mijn bureau gris om naar huis te gaan. Nee, dan is hij er niet, morgen is zijn papa-dag. “Oké, tot later” roep ik vervolgens en ga naar huis. Op weg naar mijn auto galmt het woord ‘papa-dag’ nog even door mijn hoofd en eenmaal rustig in de auto denk ik er nog even over na. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat ik dit woord hoor.

Ondertussen is mijn interpretatie van een papa-dag als volgt. Dat is een soort quality-time-dag van vader en kind als moeder aan het werk is. Dat zijn dagen waarop papa en kind uitslapen, voor zover mogelijk met hele kleine kinderen, je lekker lang lui mag zijn. Samen spelen terwijl papa rustig wakker wordt met een kopje koffie. Dat zijn van die dagen waar ze naar de speeltuin, kinderboerderij of zwembad gaan, waar boodschappen doen een groot feest is omdat er alle tijd is om met zo’n mini-boodschappen-karretje door de winkel te racen en een krentenbol te eten. Zoiets. En tegen de tijd dat mama thuiskomt is het huis zo ongeveer ontploft maar staat wel het eten klaar, maar het was zo gezellig, zoiets.

De was, stofzuigen, de vuilnisbak legen en het toilet schoonmaken schuift wel een dag op en is dan weer voor mama?

Misschien moet ik toch ook eens zo’n mama-dag inlassen. Helaas heb ik dat briljante idee niet tijdens mijn huwelijk verzonnen. Ik was wel een vaste dag vrij, de maandag, maar over het algemeen kon ik daar het achterstallige huishouden van het weekend wegwerken en met een beetje mazzel had ik nog een uurtje over om naar de sportschool te gaan.

Maar nu dan? Met een puber en een aanstormende puber een mama-dag inlassen. Ik heb de kinderen elke dag zelf, dus feitelijk is het elke dag mama-dag. Ik heb meer behoefte aan een even-niet-mama-dag.

Uitslapen en lui doen op een doordeweekse dag wil eigenlijk ook niet zo lukken nog. Theoretisch zou ik kunnen blijven liggen als hun wekker gaat en zouden ze best zelfstandig naar school kunnen gaan. Ware het niet dat ‘zachtjes doen’ niet in hun vocabulaire voorkomt, ze maar vijfentwintig keer van boven naar beneden en andersom hoeven om van alles te zoeken en in te pakken. Zelfstandig iets zoeken is sowieso wat lastig voor ze, dus al die keren word er eerst aan mij gevraagd waar ik het gelaten heb alvorens ze met een grote zucht opnieuw hun kamer over hoop halen. Alsof ik de avond van te oren al hun schoolspullen expres verstop. Tegen de tijd dat de voordeur met een grote knal dichtklapt is dat uitslapen ernstig mislukt natuurlijk.

tray-984042_1920

Papa-dag vs mama-dag

Quality-time met de kinderen is op zo’n dag ook niet handig, ze zijn er helemaal niet.

Dus voor mij geen mama-dag maar juist een even-niet-mama-dag. Een dag dus zonder kinderen, wel uitslapen en rustig wakker worden met koffie. Een dag quality-time voor mezelf, mezelf lekker laten verwennen bij ofwel een schoonheidsspecialiste of naar de sauna. Lekker shoppen of mezelf trakteren op een lekkere lunch, gewoon met een boek op de bank relaxen. Afspreken met vriendinnen voor een etentje, de bios of wijn drinken. Dat dus…

Het is bij mij elke dag mama-dag, of ik nou aan het werk ben of vrij ben, het is altijd mama-dag. Dus eigenlijk vind ik dat hele woord papa-dag maar een beetje raar. Eigenlijk irriteer ik me gewoon aan dat woord. Waarom is dat woord verzonnen? Als papa een dag vrij geregeld heeft op zijn werk om voor de kinderen te zorgen, dan hangen we daar een etiket aan en is het papa-dag en als mama vrij is dan, uh…tja…wat dan eigenlijk??

 Wat is jouw mening hierover? Deel het met ons en laat een reactie achter! Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!

Over de schrijver
Reactie plaatsen