Sinds kort heb ik een persoonlijke coach. Waarom? Omdat ik sterker wilde worden in mijn fundament. De laatste tijd merkte ik dat ik alle ballen niet meer in de lucht kon houden en ik voelde me naar de strot gegrepen omdat ik het gewoonweg niet voor elkaar kreeg, geen tijd meer had voor mezelf. Ik was ‘op’, dus heb ik op een dieptepunt hulp ingeroepen: de persoonlijke coach.

Tijdens de tweede sessie bepaalde we, op basis van wat anderen als kwaliteit in me zagen, mijn levenszin…

‘Een vrolijke meid die met doorzettingsvermogen en creativiteit intens leeft’

De paradox: we willen alles...intens!

De paradox: we willen alles…intens!

Met intens bedoel ik focus, passie, diepgang. En daar zit nou net het ‘probleem’, of laten we zeggen de uitdaging. Ik wil alles intens, de meest succesvolle sales zijn die deal voor deal scoort, de leukste mama, de meest passionele lover, waardevolle vriendin zijn voor mijn vrienden, goede dochter zijn en daarbovenop ben ik iemand die veel ruimte nodig heeft voor zichzelf. Tuurlijk!

M’n coach vatte het mooi samen…dus jou liefde krijgt een knak, je kind heeft problemen en claimt je 24×7 en dus kom je in de knel, je kan maar 1 ding intens: mama zijn. Geen tijd voor jezelf, laat staan de rest, dus je gaat onderuit! Een welgemeende ‘Precies!’ was mijn reactie.

Hoe kan een mens nou alles intens willen doen, op zoveel vlakken? Het is een paradox!

Hoe heb ik dat tot nu toe gemanaged? Ik zie de intens gebieden als een soort schuifjes die ik de ene keer dicht kan zetten en de andere keer vol open. Dat lukt me tot een paar maanden geleden uitstekend, maar als het schuifje van mama zijn continu op volle toeren draait voel ik mezelf wegzakken, dat trek ik dus niet.

Moet ik minder willen? Ophouden met vriendschappen, liefde, kind (grapje…), bloggen? Moet ik het anders gaan doen, minder intens? No way!

Waar ik in ieder geval erg goed in ben is keuzes maken en prioriteiten stellen. Dus het geneuzel eromheen daar gaan de schuifjes van dicht, op een familie bezoekje na. Bewustwording brengt me in ieder geval verder. Door mijn expliciete behoefte om intens te leven ben ik bewuster bezig met het genieten van die intense momenten, bijvoorbeeld mijn mobiel aan de kant als ik quality time heb met mijn dochter. Focus, that’s what makes me happy. Daarnaast ook mijn grenzen aangeven en daaraan vasthouden, zorgen en genieten van mijn dochter met behoud van mijn eigen ruimte. En ik ben stiekem wel erg geïnteresseerd in de levenszin van mijn dochter. Wie weet lijkt die verdomd veel op die van mij 😉

Hoe ziet jouw levenszin eruit? Wie ben jij? Wat maakt jou gelukkig? Welke schuifjes hebben impact op jou geluk?

Never stop learning.

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!