De gevolgen van pesten
22 september 2015 
4 min. leestijd

De gevolgen van pesten

Er moet me iets van het hart. Deze week (19t/m 23 september) is het de week tegen pesten. Kinderprogramma’s besteden hier aandacht aan en er zullen ongetwijfeld de nodige lesbrieven zijn uitgegaan naar (basis)scholen. Ik voel me geroepen om er nog een schepje bovenop te doen. Iemand die mij heel na staat, draagt levenslang de gevolgen van pesten met zich mee. Dat is de reden voor dit blog. 

Simpelweg omdat ik van mening ben dat wij als ouders in gesprek moeten met onze kinderen om ze bewust te maken van de gevolgen van pesten en omdat sommige ouders zelf nog steeds pesten.

Ik wil je meenemen in het verhaal van Ingrid. In haar leven hebben pesten en de pesters een grote negatieve rol gehad. Samen hebben wij een wens en dat is dat geen enkel kind hoeft mee te maken wat zij heeft meegemaakt. En als wij met deze blog 1 iemand bewust kunnen maken wat voor een gevolgen pesten heeft, dan hebben wij al iets bereikt.

Het pesten van Ingrid begon al vrij vroeg, op de basisschool in groep 3. Je hebt het dan over kinderen van 6/7 jaar oud. De pesters vonden de flaporen van Ingrid reden genoeg om haar uit te schelden en buiten te sluiten. Dag na dag werd Ingrid klein gemaakt door haar pesters. Hoe ouder ze werd hoe erger het werd want buiten haar flaporen werd ze nu ook gepest om haar gewicht. Steeds meer ging Ingrid aan zichzelf maar ook aan de medemensen twijfelen. Wie was te vertrouwen en wie kon ze vertrouwen? Daarom heeft Ingrid ook jarenlang gezwegen over het pesten. Zo werd ze dubbel kwetsbaar: ze had geen idee hoe ze zich moest verweren en ze droeg de last ook nog eens zelf.

pesten 4Op de middelbare school was ze zo dapper om iemand te confronteren met wat erin het verleden was gebeurd. De pester kon het zich niet meer herinneren.

Kun je je dat voorstellen! Wat voor de één een ‘geintje’ lijkt, is voor de ander iets wat ze haar leven lang met zich meedraagt. 

Wat haar nog steeds achtervolgde, was voor de pester niet interessant genoeg geweest om te onthouden. Toch bood deze pester haar excuses aan. Voor Ingrid was dat helaas maar een klein pleistertje op de wonde. Haar gevoel voor eigenwaarde was inmiddels zover gedaald, dat ze zichzelf verwondde en grote moeite had om normaal te kunnen functioneren.

Ingrid heeft heel wat dieptepunten gehad in haar leven die grotendeels terug te voeren zijn op de tijd waarin ze gepest werd. Gelukkig heeft ze nu een lieve man die haar er keer op keer als ze doorheen zit doorheen sleept. En ook haar ouders, haar zus en haar schoonbroer zijn er altijd voor haar. Maar het pesten zal ze nooit maar dan ook nooit vergeten. De gevolgen van pesten blijven merkbaar.

Met dit verhaal hopen Ingrid en ik dat we mensen de ogen openen! Ik hoop dat er net als ik meer moeders zijn die aanpesten1 hun kinderen uitleggen dat iedereen verschillend is maar niemand daar gepest voor hoeft te worden. Wij hopen dat na het lezen van dit blog mensen echt het gesprek aangaan. We willen als ouder niet dat ons kind gepest wordt maar willen we wel dat onze kinderen pesters zijn?

Geven we zelf het goede voorbeeld? Laten we ons kind een meeloper zijn?

Al deze dingen mogen we ons best een keer afvragen. Want een goed voorbeeld voor onze kinderen begint bij onszelf!

Wij willen nog een laatste boodschap tegen onze lezers zeggen en dat is: Word je gepest praat erover met iemand die je vertrouwt en ben eerlijk en geef nooit op en laat je niet kleineren! Iedereen is perfect zoals hij of zij is!

Speciale dank aan Ingrid die nogmaals haar verhaal over de gevolgen van pesten met mij wilde delen zodat we samen de strijd aan kunnen gaan!

Liefs, Rachel

Wij vinden de Week Tegen Pesten een goed initiatief! Wat zijn jouw ervaringen met pesten? Welke aanpak werkt?

Over de schrijver
Reactie plaatsen