Positief over alleenstaand moederschap
02 november 2015 
4 min. leestijd

Positief over alleenstaand moederschap

Ik heb al heel wat blogs geschreven over de lastige, ingewikkelde en moeilijke dingen van het alleenstaande moederschap. En ik lees er ook veel over. Want het is niet altijd makkelijk. De opmerking die na twee jaar nog steeds het meest tegen mij gemaakt wordt is: “Ik vind het zo knap dat jij dit allemaal zo regelt en voor elkaar krijgt.”

En ik zie nog wel soms die blik dat mensen het sneu of zielig voor mij vinden dat ik maar alleen ben.

Ik ben een optimistisch mens en goed in staat om de bakens te verzetten bij tegenslagen of wanneer dingen anders lopen dan gepland. Om deze reden ben ik dan ook positief over alleenstaand moederschap. En dit wilde ik graag met jullie delen.

Ik doe de opvoeding alleen 24/7 en beslis alles over de dagelijkse dingen zelf. Geen discussies dus met een partner maar daadkrachtige beslissingen op basis van een combinatie van intuïtie en verstand. Zo nodig overleg ik metfoto blog positief 2 familieleden die dicht bij me staan of met de zorgverleners rondom mijn zoon (die een schisis heeft). De kinderen weten waar ze aan toe zijn, want ze gaan af en toe een woensdag naar hun vader en verder zijn ze bij mij. Belangrijke beslissingen overleg ik uiteraard wel met de vader van de kinderen. Duidelijkheid en snelheid dus. Qua opvoeding van de kinderen; hier lees ik veel over en heb ik ook contact met andere alleenstaande moeders of met mijn ouders of andere familieleden. En zelfs van het EO programma Villa Single Mama steek ik nog wat op voor wat betreft opvoeding en hoe je daar op verschillende manieren naar kan kijken en mee om kan gaan. Ook daar zie ik beide kanten terug van mijn verhaal; de moeders praten over de problemen waar ze tegenaan lopen maar zijn ook positief over alleenstaand moederschap. We gaan vaak op stap met zijn drietjes; wandelen, naar een attractiepark, een markt, de dierentuin of gewoon de stad of een dorp in.

We gaan vaker op stap dan toen we een gezin waren. Kennelijk was er toen niet zo de noodzaak om erop uit te trekken.

Mijn kinderen zijn gewend dat ik de aandacht moet verdelen tussen hen twee en vooral mijn dochter is om die reden wel gewend om met jan en alleman een praatje aan te knopen. En dat is super gezellig! We krijgen altijd leuk contact met mensen, waar we ook zijn. Misschien kunnen ze aan de buitenkant zien dat we een drie-eenheid zijn? Ik geniet altijd van dit soort ontmoetingen. En er zijn altijd mensen die bereid zijn mij te helpen (bij afwezigheid van een man) als ze me zien worstelen met een buggy, de bolderkar, een zware deur, een kind dat valt of wat dan ook.

Positief over alleenstaand moederschap

Positief over alleenstaand moederschap

Me-time heb ik heel erg weinig. Maar als ik tijd voor mezelf heb, dan benut ik dit optimaal en geniet ik er enorm van. Ik ga dus niet het hele huis poetsen! Op woensdagochtend zijn beide kinderen naar school en dan ga ik vaak wandelen, koffie drinken of winkelen en daar kan ik zo enorm van genieten. Dit is wel iets wat ik echt heb geleerd door het alleen zijn, efficiënt met mijn tijd omgaan en genieten van de tijd zonder de kinderen.

En de lastige dingen: dat je altijd een oppas moet regelen als je ergens heen moet, dat het op jou neerkomt als de kinderen ziek zijn, dat je zelf ook eigenlijk niet ziek kan zijn, dat je de kinderen wel achter het behang kan plakken? Dat zijn denk ik dingen die ook een niet-alleenstaande moeder wel herkent en in die zin wijkt mijn leven daar dus niet zoveel van af.

We zijn gezond, hebben een mooi huis, ik heb een leuke baan en de kinderen doen het goed. Ik ben dus dankbaar, positief over alleenstaand moederschap en maak het beste van ons leven met zijn drietjes!

 

Herken je dat, het comfort en het geluk van de hechte band tussen jou en de kinderen en dat mensen dat dan toch ‘zielig’ vinden? Hoe reageer jij daarop?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Nov 2015

Ik ben het helemaal met je eens! Heerlijk om te lezen dat anderen hetzelfde gevoel hebben. Ik vind het zalig om het alleen te doen. De duidelijkheid, de korte (of niet bestaande) lijntjes, nooit uit frustratie iemand de schuld geven als er een speelgoed-meeneem-ochtend wordt gemist op school, het gevoel van het met z’n drietjes maar mooi klaarspelen! Love it! Mijn kinderen zijn altijd bij mij, dag in dag uit en ik vind de me time heerlijk maar voor de rest.. het is zoals het is en klagen maar het volgens mij alleen nog maar zwaarder. Ik krijg er kriebels van als de reactie op mijn (bewust?) alleen zijn is ‘oh dat is vast heel zwaar’… Ik heb geen medelijden nodig, zoiets zeg je toch ook niet als eerst reactie tegen ouders die (wel samen) 5 kinderen hebben.. wat mij trouwens nog heftiger lijkt. Dit is hoe ik leef, mijn referentiekader en ik houd ervan! Natuurlijk is het soms lastig als je ziek bent of dat ene hele leuke feestje moet missen maar voor mij wegen de voordelen absoluut op tegen de nadelen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Nov 2015

Bedankt voor je reactie! Ik vind het leuk om dit te lezen want ik kom niet zoveel andere alleenstaande moeders "in het wild" tegen!

Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Nov 2015

Wat ik herken, is de uitstraling als drie-eenheid. Maar ook toen we voor de eerste keer gingen vliegen een aardige mevrouw naast een van de kinderen ging zitten, zodat ze allebei bij het raampje konden zitten. Mijn oudste en zij hebben gezellig zitten kletsen. Zo met z'n drietjes weg levert heel vaak leuke gesprekken op. Daar kan ik ontzettend van genieten.

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Nov 2015

Bedankt voor je reactie, ik herken je verhaal zo goed.

Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Nov 2015

Super leuk om te lezen!! Ik ben alleen met mijn dochtertje en wij trekken er ook vaak op uit. Dierentuin, pretpark etc. In het begin vond ik de eerste 10min wel eens lastig om tussen de gezinnen te lopen. Maar na een paar ouders gezien te hebben die met een lang daar rond liepen was mijn dagje weer goed. Het is heerlijk om met z'n 2-tjes dingen te doen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Nov 2015

Helemaal mee eens!

Anonymous
Door

Anonymous

op 03 Nov 2015

Zeer zeker herkenbaar zo zijn wij al 8 jaar 3 in 1 en doen ook echt alles met zijn 3tjes genieten met alle liefde Wat je kinderen geven kan echt niks tegen op en kan je heel de wereld aan Een hele liefhebbende trotse mama

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Nov 2015

Dank voor je reactie!

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Apr 2016

Fijn om te lezen dat ik niet alleen ben. Ook ik ben al zo'n 10 jaar alleen met mijn kinderen. Ook hier is duidelijkheid het streven. Kids weten wanneer ze naar papa gaan en wanneer niet. ( gem elke vrijdagavond en zaterdag). Ook ik plan mijn drukke werkweek (40 uur) en me time in. Tuurlijk de werkuren liggen vast maar de kids weten wel waar en wanneer ik moet werken. Wij werken allemaal met de familieplanner zodat we allen van elkaar weten waar we uithangen. Mijn jongens zijn nu wat groter en me-time wordt steeds makkelijker. Kan nu met een gerust hart Savonds een keer gaan sporten. Ook ik krijg vaak te horen dat ze respect voor me hebben. Maar ik kan toch niet anders. Door mijn positieve instelling is het glas altijd halfvol. En maken we van het leven een groot feest. We hebben de slingers al hangen. Het enige waar ik echt heel chagrijnig van kan worden is het geklaag van andere alleenstaande mensen over hoe slecht alleenstaande moeders het wel niet hebben. Scheer mij niet over een kam met hen. Ik leef mijn leven en zij het hunne.

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 Apr 2016

Ik maak mij wel zorgen over de verheerlijking van alleenstaand moederschap ! Zeker als het niet nodig hoeft te zijn. Als er wel een vader, met zijn familie, is, die heel graag bijdraagt als ouder! Want daar was hij blijkbaar wel goed genoeg voor. Jouw kind heeft 50% van zijn DNA. Geef het kind de kans om 'compleet' te zijn. Geniet dan ook voor de momenten voor jezelf, met de wetenschap dat jouw kind het nu fijn heeft met de vader. Kom bij, rust uit, ga uit, geniet, zonder schuldgevoel. een uitgeruste moeder is een blije moeder die tegen een stootje kan. Besef dat je dan wel ex partner bent, maar nooit ex-ouder. Het belang van beide ouders in het leven van een kind wordt langs alle (wetenschappelijke) kanten onderkend. Fijn die complimentjes dat je het allemaal alleen doet. Toch zie ik liever kritischere vragen. Waarom wil je het alleen doen, is het nodig? Te veel moeders maken zich schuldig aan ouderverstoting. Die bannen de vader uit het leven van het kind. 3400 kinderen per jaar verliezen het contact met de uitwonende ouder. Met zeer grote schadelijke gevolgen op sociaal en emotioneel gebied/ontwikkeling van het kind. Een kind dat uit loyaliteit voor 1 ouder kiest, maar niet heel opgroeit. Een kind dat wordt opgezet tegen de uitwonende ouder. Ouderverstoting is geestelijke kindermishandeling. Mensen die ouderverstoting ondersteunen, het mede mogelijk maken, zouden zich moeten beseffen dat ze hun vriendin/ de moeder hier geen dienst mee bewijzen. immers, de moeder gijzelt niet alleen zichzelf, maar ook haar omgeving. Voor meer informatie (h)erken ouderverstoting: https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 Apr 2016

Het doet mij pijn om te lezen dat deze moeders het zo geweldig vinden om hun kinderen alleen op te voeden. Toen ik nog met de vader van mijn kinderen een gezin vormde was IK diegene die een eenheid vormde met mijn kinderen. Mijn ex-man deed NIETS maar dan ook NIETS in het huishouden en mijn kinderen werden hoofdzakelijk door mij gekoesterd en verzorgd. Daarbij deed ik ook nog eens mijn best om zoveel mogelijk te werken in tijd dat mijn kinderen op school zaten. Ik werd alom bewonderd. Totdat ik een andere man ontmoette. Eentje die totaal anders was dan mijn ex. Ik was natuurlijk de boosdoener. Mijn luie ex ( jaja! zo word hij door collega's genoemd!) was en is er alles aan gelegen om mij kapot te maken, en hoe kan hij dat beter spelen dan door de kinderen tegen mama op te zetten en lelijke dingen over mama te vertellen? Je wilt niet weten hoezeer ik mijn kinderen MIS die mij afgepakt zijn door dat monster dat respect wil op datingsites! Je wilt niet weten hoe ik mijn huishouden mis en alle puberale shit die bij de pubertijd horen! Ik ben vervreemd van mijn 2 hartstochtelijk geliefde kinderen. Ik mis ze en mijn hart breekt als ik aan hen denk. Ik heb me door mijn ex respectloos op straat laten zetten en ben in de hele gemeenschap neergezet als een hoer. Gelukkig heb ik nog 1 dapper kind dat wel bij mij komt, maar hij begint ook te puberen en wil ook vrijheid blijheid net als zijn broer (18) en zus (16) die al 1,5 jaar het rijk alleen hebben als papa de avond of nachtdienst ingaat. En wat hebben ze ineens een leuke vader gekregen! Bij papa mag namelijk alles. Bij mama wordt je opgevoed en zijn er regels. Bij papa mogen de kinderen beslissen wat er gegeten wordt en hoe laat ze naar bed gaan (toch geen controle) En gamen ja.. Dat doe je toch lekker als pa er niet is.. Alles is leuker bij papa. Let wel: meestal doen vrouwen aan ouderverstoting, maar het kan dus ook andersom! Ik hoop dat jullie en je familie je kind nooit die andere ouder onthouden want dat is een misdaad ten opzichte van je kind. Ik ben er van overtuigd dat veel kinderen ooit op zoek gaan naar hun verstoten ouder, en wat heeft de verstoter dan veel op zn geweten. Dus bij dezen een liefdevolle waarschuwing

Reactie plaatsen