Posttraumatische stressstoornis na de bevalling...
17 april 2016 
3 min. leestijd

Posttraumatische stressstoornis na de bevalling...

Posttraumatische stressstoornis. Mannen geloof mij dat het voor jullie ook zeer nuttig is om dit ook eens te lezen! Dit is een heel persoonlijk onderwerp en niet alleen voor mij denk ik.


Ik heb dit anderhalf jaar gehad en vind het juist goed om te weten dat het niet erg is als je het hebt of hebt gehad. Het is ergens nog steeds een taboe en ik maak daar vanaf vandaag een einde aan. Dit overkomt je zonder dat je er erg in hebt in het begin. Ik wil dat de mensen, moeders die het hebben, zo min mogelijk scheef aankijken. Of je het nu hebt of hebt gehad.

Je kan dit ook aan je geliefde laten lezen of mensen in je omgeving die niet precies snappen wat het inhoud en hoe je met zulke mensen om moet gaan. Dat ga ik allemaal aankaarten in dit blog en open kaart over spelen.

De meest logische redenen dat een vrouw na de bevalling een posttraumatische stressstoornis krijgt is:

* Een zware bevalling
* Jonge moeders
* Een moeilijke zwangerschap
* Te vroeg geboren kindje
* Spoedkeizersnee
* Overlijden kindje

Ik heb het opgezocht en het blijkt dat ieder jaar rond de 2000 vrouwen na de bevalling een posttraumatische stressstoornis krijgen. De duur van de stress is afhankelijk hoe groot het trauma is (haha toen ik dat las voelde ik mij meteen niet zo apart meer gelukkig). Het is ook best veel als je er zo serieus over nadenkt.

Posttraumatische stressstoornis na de bevalling...

Posttraumatische stressstoornis na de bevalling…

Ik heb 3 dagen over de bevalling gedaan en ze zeiden in het ziekenhuis al meteen dat ik grote kans had op een posttraumatische stress vorm. (Zo blij met het ziekenhuis geweest, dat ze zo’n vertrouwen in mij hadden haha).

Toen ik na de bevalling moest afkicken van de morfine begon het bij mij.

Aan de ene kant begrijp ik buitenstaanders heel erg goed, je hebt net een kind gebaard! Hij is gezond en jij bent niet gelukkig? Kan mij voorstellen dat veel mensen denken dat je dan je egoïstische kant laat zien. Ze snappen niet wat er in je omgaat, je snapt het zelf al amper, hoe moeten zij het dan snappen?

Na mijn verhaal beloof ik je dat ze het beter zullen begrijpen! Tenminste ik ga mijn best doen om het zo goed mogelijk te gaan verwoorden. Er gaan tenslotte op zo’n moment dat je in zoveel stress zit, een hoop door je hoofd. Dat je nu een paar jaar later denkt, hoe had ik überhaupt aan zoiets kunnen denken? Soms voelde ik nog wel schuldgevoel tegenover mijn zoon. Maar die periode ben ik voorbij. Het gaat erom dat je het overwonnen hebt en dat je 3x zo sterk eruit bent gekomen! Hulde aan alle moeders die dit overwonnen hebben. Dit stuk is ook om te laten zien dat het niet erg is om het gehad te hebben of om het te hebben. Het gaat erom dat je het licht in de tunnel weer gaat zien/ hebt gezien. Dus ook hulde aan de moeders die hulp hebben gezocht of vanaf nu hulp gaan zoeken om de beste versie van jezelf naar boven te halen!!

Posttraumatische stressstoornis  na de bevalling is een groot taboe nog. Het is zonde, want hiermee kun je veel onbegrip voorkomen. Maar je komt er wel. Al is het met een grote omweg. Laat de moed niet zakken. Heb je ervaring met een PTSS? Laat je reactie dan achter. We zijn benieuwd hoe jij je hieruit hebt gevochten of hoe je nu de strijd nog aangaat.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 10 Oct 2016

Hoi Gabriella! Bedankt voor het openen van dit onderwerp en het delen van je ervaring. Je kan veel meer lezen over PTSS na de bevalling en meer persoonlijke verhalen van echte moeders op de website stichtingbevallingstrauma.nl

Reactie plaatsen