Scheiden is echt f*cking hardcore…
26 februari 2017 
3 min. leestijd

Scheiden is echt f*cking hardcore…

En daar ging de zelfbewuste mama die voor haar zelf koos. Gevloerd…

Daar waar ik alles helder voor ogen had en met vooral een duidelijk doel, daar zit nu een grijze drab die zich om me heel sluit. Het doel is opgeslorpt door de grijze massa. Ik weet dat het er ergens zit maar ik kan het niet meer zien, laat staan dat ik weet hoe ik het weer aan kan raken.

Verlamd sta ik daar, totaal passief in deze achtbaan van emoties. Woede, verdriet, irritaties, onmacht….hier en daar een plukje realiteit. Ik kan het niet meer verwerken. Het is te veel…Het sluit zich om me heen. Beneemt me de adem en ook de slaap als ik toch nog het einde van de dag heb weten te halen.

We zijn er niet aan begonnen met het idee dat dit makkelijk zou zijn….maar dit is wel heel pittig.Zelfs mijn lijf geeft het op. Mijn BMI is elite-look-waardig maar door de formule der jaren zijn er meer verschillen dan vergelijken. 400 jaar geleden zou ik zo de brandstapel op zijn gegaan en als ik eerlijk ben zie ik zelf meer vergelijkingen met Mik Mak de heks dan met een model.

Scheiden is echt fucking hardcore …

Ieder probeert zijn eigen belangen te behartigen. In een verwoede poging de wederhelft daar niet te veel schade mee te doen. Zonder al te veel succes. We proberen ons eigen rechtmatige proces te volgen maar het lijnrecht tegenover elkaar staan binnen de vier muren voelt als een strijd die niet te winnen valt. Onmacht viert zegen…de enige winnaar.

En papa en mama zijn onherroepelijk verbonden door twee kleine mensjes die niets liever willen dan in alle vrijheid, de liefde van beide ouders voelen zonder de beklemmende strengels van die spanning waar ze niets van snappen. Die willen gewoon dat we straks nog steeds samen om de keukentafel een bord spaghetti kunnen eten…

Ik heb de overtuiging dat we hier straks alle vier beter en gelukkiger uit gaan komen….
Maar daar is ook die andere kant…een diepgewortelde onzekerheid die de overhand krijgt: Ik ben hier niet sterk genoeg voor, te bang, te broos…dat kleine ingrediënt wat mijn strijdvaardigheid tot die grijze massa heeft doen veranderen. Waar is de wijn…

scheiden is echt fucking hardcore

Maar daarnaast is er ook de diepgewortelde behoefte om mezelf terug te vinden. Ik spartel de dag door met maar één boodschap in m’n hoofd. Claire, herpak je. Verman je! Je kinderen hebben je nodig.

Als ik achter mijn lap-top zit in mijn zoektocht om een nieuw huisje te vinden waar in de komende tijd met mijn kinderen terecht kan, kruipt Floris op m’n schoot en vraagt wat ik aan het doen ben. Hij kijkt naar het scherm. Hetzelfde scherm wat hij de dag ervoor ook zag, toen hij dezelfde vraag stelde. Ik voel zijn onrust. Hij kruipt tegen me aan…

Hier helpt internet, geen smartphone, geen tv, geen mooie foto’s of wijn. Geen groot huis, City Action politiebureau of stoere Vingino jasjes. Daar, samen op die stoel….in die grote grijze drab ben ik even in staat om naar mezelf te kijken en naar de twee kindjes die me nu laten zien wie ik ben.

Accepteren

Ik heb geen overzicht, geen houvast aan zekerheden…nog niet eens een huis. Maar er zit een bel liefde in m’n hart die er voor zorgt dat ik hier uit ga komen. Dat kleine ingrediënt waar die grijze kwab bang voor is. Ik laat het maar gebeuren…controle krijg ik toch niet. Accepteren zoals het is…het is wat het is.

Pour yourself a drink, put on some lipstick, and pull yourself together. -Liz Taylor-

Zie ook: Fouten die pas gescheiden ouders kunnen maken

Hoe heb jij jouw scheiding ervaren? Deel het met ons en laat een reactie achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Feb 2017

Mooi geschreven zeg....en als ik dit zo lees, ben ik zoooo blij dat ik 5 jaar verder ben, mezelf weer gevonden heb, alles op de rit heb met twee lieve dochters die dit ook zooo goed gedaan hebben. Hang in there....

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Feb 2017

Zo herkenbaar, de onrust door de bomen het bos niet meer zien en jezelf eigenlijk kwijt zijn , nu 5 jaar verder twee kinderen die in de begin periode n beetje door n dal gingen maar zich zo goed hebben herpakt en nu zo goed met alles omgaan en er aan gewend zijn, onzekerheid voorbij vastigheid en overzicht n feit mr vooral t belangrijkste we zijn gelukkig en compleet onszelf , de drie musketiers noem ik ons altijd , hou vol je komt er wel uit t is even n bittere tijd die je door moet maar na die tijd komt er zoveel rust en moois , t blijft n strijd de drukte t regelen er alleen voor staan maar daarin vind je wel je weg en als je dan terug kijkt op de deze tijd zie je hoe sterk je bent geweest en ben je met recht trots op jezelf en je kindjes # Proud and strong singlemummy

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Feb 2017

Wat een ontzettend herkenbaar verhaal! Ik haal er veel troost en steun uit om te lezen dat ik niet de enige ben die zo diep in de modder zit. Maar aan de reacties van de andere dames te zien, duurt het nog jaren voordat we er weer volledig bovenop zijn. Pfff.. inderdaad f*cking hardcore.

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 Apr 2017

heel herkenbaar, helaas... hier ook ruim half jaar in scheiding met 2 kinderen. Zelf al half jaar voor de breuk compleet lamgeslagen, paniekaanvallen, de hele mikmak door de slechte relatie. Nu moeizame scheiding door ex met narcitische kenmerken. Maar voor de kinderen moeten we door en uiteraard ook voor onszelf. Sterkte..

Reactie plaatsen