Het schuldgevoel van een werkende mama
25 maart 2016 
3 min. leestijd

Het schuldgevoel van een werkende mama

Ik heb ergens last van, waar veel werkende moeders met mij denk ik last van hebben: het schuldgevoel van een werkende mama. Er zijn veel moeders die het verschrikkelijk vinden om te gaan werken wanneer ze kinderen hebben. Op internet lees ik veel terug dat vooral alleenstaande moeders dit schuldgevoel hebben.

Ze willen zoveel mogelijk tijd met hun kindje doorbrengen want zijn vaak de belangrijkste opvoeder, maar moeten ook zorgen dat er geld binnenkomt. Er is namelijk niemand anders die daar voor gaat zorgen.

Natuurlijk zijn er ook zat moeders die het makkelijk naast zich neer kunnen leggen en kunnen gaan werken. Maar helaas behoor ik niet tot die groep. Ik werk en heb verschrikkelijk last van een schuldgevoel!
Bij mij heeft dat schuldgevoel wel een andere oorzaak dan gewoon alleen het werken. Ik heb namelijk een schuldgevoel naar mijn dochter maar ook naar mijn ouders.
Dat schuldgevoel komt omdat ik niet gelukkig ben met mijn werk. Ik ben sinds 1,5 jaar kraamverzorgster. Nou oké pas 7 april ben ik officieel gediplomeerd, maar ik werk al ongeveer een jaar al volwaardig kraamverzorgster. Dat betekent dat ik super flexibel werk en nooit weet wanneer ik moet werken. Mijn dochter gaat 3 dagen in de week naar het kinderdagverblijf en op woensdag is ze sowieso met mijn moeder als ik moet werken. Maar de rest van de dagen is het altijd maar regelen wie er kan oppassen. Meestal is dit wel mijn moeder. Maar jeetje wat vind ik dat moeilijk!
Toen ik deze opleiding ging doen wist ik dat ik flexibel moest zijn en heb ik mijn ouders gevraagd of ze daarmee konden helpen. Natuurlijk zeiden zij ja, maar geen van ons allen had gedacht hoe extreem flexibel we moesten zijn. Ik werk vaak iets van 8 dagen achter elkaar, maar heb een contract van 24 uur.  Mijn moeder neemt mijn dochter vaak overal mee naar toe en daar ben ik haar super dankbaar voor.
Als mijn ouders niet zoveel voor ons opzij zouden zetten en wanneer het nodig is op mijn dochter passen, zou ik dit echt niet vol kunnen houden. Maar toch vind ik het soms moeilijk om weer aan mijn moeder te vragen of ze vrij is of dat ze thuis kan werken om op te passen.
Het is mijn kind! Ik kan toch niet verwachten dat mijn ouders bijna iedere week wel iets aan hun schema moeten aanpassen omdat ik een baan heb waar ik gewoon geen vastigheid heb? Een baan waarvan ik het werk zelf echt super leuk vind, maar alles eromheen maakt mij ongelukkig.
Naar mijn dochter toe vind ik het niet moeilijk dat ik ga werken, want ik begrijp heel goed dat ik moet werken om geld te verdienen. Maar wat ik moeilijk vind is dat ik haar maar tot een zekere hoogte structuur kan bieden. De dagen dat ze naar de opvang gaat staan vast, maar de rest van de dagen is altijd een verrassing bij wie ze blijft.
En ja ik zeg eerlijk, wanneer je al ongelukkig bent met de hele situatie breekt het echt je hart als je dochter ’s ochtends vroeg vraagt: “Bij wie ben ik vandaag?”
Daarnaast komt het ook voor dat ik op de dagen dat zij naar de opvang gaat, in de wacht sta en dus opgeroepen kan Het schuldgevoel van een werkende mamaworden om bij een gezin te gaan werken. Ik moet haar daarom wel naar de opvang brengen. Maar het gebeurt zo vaak dat ik die hele dag niet opgeroepen word en ik dus eigenlijk een heerlijk dagje met haar had kunnen hebben.
Zoveel schuldgevoel maakt mij soms gewoon ongelukkig. Dan denk ik stik er maar in! Ik kan dit niet! Maar dan kijk ik naar mijn dochter of praat ik met mijn ouders en dan kan ik er weer tegen.
Het is helaas zo dat de meeste moeders, single of met partner, niet kunnen stoppen met werken. Maar ik heb wel voor mijzelf bedacht dat ik niet ongelukkig wil worden door mijn werk en dus op zoek ga naar een oplossing.
Heel goed Esmé, kies ook voor je eigen geluk. Herken je dat, het schuldgevoel van een werkende mama? Laat je reactie hieronder achter. We zijn benieuwd: Kies je voor geluk of geld? Dat is een gemene vraag, maar wij denken dat jullie begrijpen hoe we hem bedoelen 😉 Het is een goede om eens bij stil te staan.
Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 27 Mar 2016

Moeder van 2 jongens 13 en 9, voelde me zo verantwoordelijk om geld binnen te brengen en om voor de Kids te zorgen, zeker nadat de oudste op de middelbare school ging dat hey mij in een burnout heeft gebracht, parttime werken 5 dagen en de zorg werd me uiteindelijk te veel en stopte mn lichaam er gewoon mee, ik kon niet met uit bed van de en op andere dag... Nu langzaam aan er boven op aan het komen maar zal nooit meer zo lang met een schuldgevoel rond lopen als toen, de gevolgen zijn niet te overzien

Anonymous
Door

Anonymous

op 27 Mar 2016

Jeetje dat is heftig! Gelukkig ben je er nu bovenpp aan het komen.

Reactie plaatsen