Het is onvermijdelijk, ik weet het. Op een zeker moment gaat het er echt van komen. Ze stellen vragen. Of ik moet uit mezelf iets gaan vertellen. Over seks, over bloempjes en bijtjes. Over de kip en het ei. Of het kuiken.

Acht jaar is ze. Al een tijdje liep mijn dochter door het huis met haar mobieltje. Ze had hem net gekregen en hij werd rondgedragen als een kostbare schat. App na app werd geïnstalleerd en filmpje na filmpje werd bekeken. Het beeldscherm werd op een goed moment zorgvuldig afgeschermd. Tot ik rustig naast haar ging zitten en vroeg wat ze allemaal aan het doen was. Natuurlijk mocht ik het niet zien. Toen ik haar vertelde dat ik het niet goed vind dat ze geheimen voor me heeft, gaf ze wat prijs. Ik hield mijn adem in. Mijn dochter ook. Want ze voelde zich een beetje betrapt. Expliciete beelden waar ik als happy single mom jaloers van werd. Mijn hersenen draaiden op volle toeren.

Primaire reactie

Mijn primaire reactie was natuurlijk ‘NEEEEEEEEEEEEEEEE’. En aangezien ik de koningin van de primaire reacties ben, was ik zo trots op mezelf.
‘Vind je het interessant om daar naar te kijken?’. Ik hoor het mezelf nog heel kalm zeggen. ‘Ja’, klink het zachtjes uit de mond van het verlegen meisje naast me. Ze durft me haast niet aan te kijken. Het is zover, ik kan er niet onderuit. ‘Wil je misschien iets vragen over de filmpjes waar je naar aan het kijken bent?’

‘Waarom doen mensen dat?’ klinkt het zachtjes. Ik vertel haar over elkaar lief vinden en kindjes krijgen. Ze lacht en kijkt een beetje glazig. Ik besluit het grondig aan te pakken. Gewoon biologisch, om rustig te beginnen. En even door de zure appel heen. Het is voor mij als moeder ook een hele drempel om over seks te praten met mijn achtjarige dochter. Maar toch wel noodzakelijk. Voordat er vragen worden gesteld over dingen waar ik zelf nog nooit van gehoord heb.
En ik wil ook graag dat ze het normaal vindt om te praten over seksualiteit.

Tekenen als kleuter

Een paar dagen later vraagt ze me weer iets over seks. We gaan samen zitten en ik begin met tekenen. Mijn artistieke gaven zijn zeer beperkt. Ik word met enige regelmaat uitgelachen door mijn kinderen. Het niveau van mijn tekenskills is echt blijven hangen voor de basisschool periode.

 

Dapper begin ik: een buik met daarin een baarmoeder en eierstokken. Ik vertel over de grote reis van het ei en het zaadje. Alles wordt gevisualiseerd met filmpjes van YouTube. Alles gepaard met de nodige vragen en ‘bleh’ geroep. Inmiddels is ook de aandacht van mijn vijfjarige zoon getrokken. Als toetje moet ik ook nog uitleggen en tekenen hoe poep en plas gemaakt wordt. Nou, das een makkie kan ik je vertellen. Na 10 minuten is alle interesse weer verdwenen en weet good old Netflix ze weer te boeien.

Gelukkig hoor ik nog: ‘Wat fijn dat je me dit wilt vertellen. Ik hou van je’. Voor alles is een eerste keer. En ook deze heb ik weer overleefd.

Zie ook: Opvoeden? Hallo?

Wow, wat spannend voor deze single mom! De bloemetjes en de bijtjes; worden ze bij jou thuis al besproken? Hoe pak jij dat aan?