Ik ben opgegroeid in een omgeving waar men over het algemeen jong trouwt en jong kinderen krijgt. Hier is niets mis mee uiteraard. Wanneer ik bijvoorbeeld oud klasgenootjes spreek komt dat al snel ter sprake. Heb je kinderen? Ben je getrouwd? Wanneer ik vertel dat ik een dochter heb, maar dat haar vader en ik niet meer samen zijn, komen de vragen.

“Vind je dat niet zwaar? Is haar vader wel in beeld? Maar hoe doe je dat financieel?”

verliefdGevolgd door: “nee, ik moet er niet aan denken alleen te zijn, gelukkig is mijn man zo goed met de kids…. En hij kan ook nog koken. En oh ja, in het huishouden draait hij ook gewoon mee hoor.” Ik vind de vragen niet erg. Maar de negatieve ondertoon voel ik wel.

Er bestaat mijn inziens veel te vaak een negatief beeld rondom alleenstaande moeders. Alsof wij het enkel heel zwaar hebben. En laat mij duidelijk zijn, het is zeer zeker niet altijd makkelijk. Maar er zijn bijvoorbeeld ook zat single moms die bewust voor het alleenstaand moederschap hebben gekozen. Ook zijn er veel van ons die ooit een heel ander plaatje in hun hoofd hadden, dan single mom worden. Het plaatje van een gelukkig gezinnetje.

Maar het leven liep anders and we have to deal with that.

Dat betekend niet dat we ongelukkig en afhankelijk zijn. We staan dag en nacht klaar voor onze kinderen. We zijn soms papa en mama in één We werken, studeren, zorgen voor onze kinderen en houden ook nog een huishouden draaiende. We lachen met onze vriendinnen, gaan avondjes uit en we genieten van het gezelschap van familie, vrienden en alles wat daar bij hoort.

Kortom, we hebben een druk leven net als ieder ander. Maar wanneer we ‘s avonds onze kids in bed leggen en ze vredig gaan slapen en je moe maar voldaan op de bank ploft, kan je niets anders voelen dan liefde en trots over datgene wat je dag na dag weer bereikt hebt.

Tenslotte wil ik 3 tips met je delen hoe je als single mom omgaat met de soms lastige vragen

  1. Vergeet niet dat mensen het vaak niet negatief bedoelen al voelt het voor jou wel zo.
  2. Voel je niet verplicht om je hele privé leven op tafel te gooien. Jij bepaalt wat je wel en niet vertelt.
  3. Voel je vrij het gesprek af te ronden wanneer het voor jou niet prettig meer voelt. Je bent niemand anders dan jezelf en je kind verantwoording verschuldigd

Lieve mama’s; laat je niet van de wijs brengen door alle ‘know it alls’ in deze wereld. You are doing an amazing job