Single Mom en de WSNP

In 2008 kochten mijn ex en ik onze eerste koophuis. Ons zoontje was toen nog geen jaar oud. Dit konden wij kopen doordat mijn ex een eigen bedrijf in de bouw had opgestart en het toen der tijd het nog heel goed ging in de bouw sector. Onze hypotheek last was extreem hoog maar dat konden wij betalen. Ongeveer anderhalf jaar later begon de crisis in de bouw en konden wij de hypotheek niet meer betalen. Helaas betaalde mijn ex helemaal niks meer en betaalde ik van mijn kleine salaris alle schulden af die mijn ex maakte en probeerde ik executieverkopen te voorkomen waardoor ik zelf op een gegeven moment ook in de problemen kwam. Onze relatie is toen in een heel snel vaart tempo bergafwaarts gegaan.

Er waren veel ruzie’s, ik had heel veel stress en was zeer ongelukkig. Begin 2011 moesten wij ons huis verplicht verkopen van de bank omdat er een behoorlijke betalingsachterstand was opgetreden. Wij zijn toen noodgedwongen in een anders huisje terecht gekomen van een familielid van mijn ex. Het was heel klein en veel van onze spullen konden we er niet in kwijt. Ik vond dit zo erg dat ik mijn kind dit aan moest doen. Hij had er niet zoveel last van, ik denk dat het meer mijn eigen schuldgevoel en ongelukkigheid was.

hamer%20en%20spaarpot_kleinZo rond augustus 2011 kon ik er niet meer tegen, de stress, telkens weer deurwaarders aan de deur omdat mijn ex nog steeds niks betaalde.

Elke dag de angst dat het huis was leeggehaald, elke maand het gevecht hoe te leven en geld te hebben. Ik kon er niet meer tegen.

In deze maand ben ik van mijn ex afgegaan en heb toen 9 weken bij mijn ouders gewoond. Het co-ouderschap ging gelijk van kracht en om de week sliep mijn zoontje ook een hele week bij mijn ouders (dat was wel een groot feest). Eigenlijk is toen alles heel snel gegaan, ik kreeg urgentie en had binnen twee maanden mijn eigen huisje (waar we nog steeds wonen) en heb het er heel erg naar mijn zin.

Begin 2012 had ik het ene loonbeslag na de andere, de bank die alleen bij mij geld kwam halen (dit omdat mijn ex nergens ingeschrijven stond en ook niet gevonden kon worden). Ik ben toen op een gegeven moment naar mijn gemeente gegaan en heb toen om hulp gevraagd, ik zag door de bomen het bos niet meer en mijn ex draaide nergens voor op terwijl ik door zijn schuld in de narigheid kwam.

Ik heb toen een jaar lang een soort van schulphulpverlening gekregen en had ook een eigen budgetcoach. Ik vond dit heel er lastig om alles uit handen te geven en het vertrouwen te hebben dat het goed kwam.

In het begin kreeg ik maar €50,- per week. Dit was echt alle eindjes aan elkaar knopen. Na een jaar via de gemeente in de schuldhulpverlening te hebben gezeten kwam er een moment dat er twee schuldeisers niet akkoord gingen met het betalingsvoorstel. Door deze reden kwam ik bij de rechter terecht, waar ik in 2013 ben toegelaten in de WSNP (Wet Schulsanering Natuurlijke Personen). En toen begon ik weer helemaal op nieuw. De drie jaar gingen in en heb het hier heel moeilijk mee gehad zeker omdat ik er al een jaar op had zitten. Maar doordat ik nu ook echt via de rechter erin ben gekomen liepen dingen gelijk anders. Er werden zaken gelijk geregeld wat de gemeente nogal moeite mee had. Mijn budgetcoach hield ik, omdat ik dacht dat dat nog verplicht was en vond het makkelijker dat zij mijn geld in de gaten hield. Helaas zijn er grove fouten gemaakt.

single mom en WSNPIk heb mij heel schuldig gevoeld tegenover mijn kind, omdat ik heel veel dingen niet meer kon en kan doen. Ik kan niet zomaar dagjes weg, of even iets leuks kopen. Ik moet hiervoor sparen (maar dan is het dubbel en dwars waard) terwijl zijn vader dat dus allemaal wel doet. Hierdoor ben ik even bang geweest dat hij daardoor liever bij zijn vader was dan bij mij. Op een gegeven moment heb ik dat moeten loslaten en ook een keer heb ik een gesprek gehad met mijn zoontje en hem uitgelegd (niet het hele verhaal natuurlijk, hij hoeft niet alles te weten) en hij begrijpt het ook. Gelukkig heb ik hele lieve ouders die mij helpen waar mogelijk is waardoor we wel nog leuke dingen kunnen doen. We kijken elk jaar weer uit naar ons dagje Efteling. Begin dit jaar heb ik het abonnement van Diergaarde Blijdorp gekregen van ze. Dit was en is echt ons ding samen. We hebben het hier altijd heel erg naar ons zin (kan de dierentuin wel dromen ondertussen haha 😉 maar mijn kleine man is altijd erg gelukkig) en dat vind ik belangrijk.

Ik heb dingen losgelaten wat betreffende geld en mijn ex. Ik kan wel boos blijven en heel soms heb ik ook echt nog wel momentjes dat ik heel verdrietig en boos kan zijn. Maar ik en de mensen om mij heen schieten hier niks mee op. Ik heb ook hele lieve collega’s die heel erg met me mee leven en dit vanaf dag 1 meemaken. Ik schaam me er ook voor dat ik hier in zit omdat mensen vaak veel vooroordelen hebben over mensen die in de WSNP zitten. Maar ook dat heb ik een plek gegeven kan er beter mee omgaan.

Ik ben blij dat door mijn eigen positiviteit en vrolijkheid dat ik hier door heen kom. Ik zie (natuurlijk niet altijd, ben ook een mens) alles vaak positief en dat maakt mij sterk. Door deze situatie ben ik wel heel veel meer gaan genieten van de kleine dingen om me heen en van de mensen om mij heen.

En nu, nu heb ik nog 8 maanden te gaan en dan ben ik helemaal eruit dan heb ik er totaal vier jaar opzitten. Vier jaar lang op een houtje bijten en veel dingen moeten wegslikken. Ik tel echt de maanden af, kan haast niet wachten. Ik zie de toekomst positief tegemoet. En het eerste wat ik volgend jaar ga doen na vier jaar, is samen met mijn kleine man op vakantie!!

Lieve groet, Anja

Zit jij in de WSNP of heb je hierin gezeten? Hoe lukte het jou om positief te blijven? Je kunt je antwoord onderaan deze pagina achterlaten. 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Jun 2015

Roesja, Ik las je verhaal en heb er zelf ook zo veel raakvlakken ermee, een man die niet meer ging betaalen schulden opbouwen en geen verantwoording ervoor nemen, waardoor ik ervoor op draaide. Huis gedwongen verkocht, en dat ik met mijn zoontje in de vrouwen opvang moesten zitten omdat mijn eigen familie in Engeland wonen. Ik kwam de WSNP binnen (wat echter moeilijk is maar wat een gezegen dat het er is zeg!) Wij zijn vorige jaar eruit gekomen met een schone lei gelukkig en het eerste wat wij hebben gedaan is een Auto kopen (klein en heel gekoop maar het brengt ons van A tot B en geeft ons weer wat vrijheid om dingen te ondernemen) en op vakantie gegaan, niet een duure vakantie gewoon een weekendje naar Engeland maar wat een opluchtig dat is. Mijn zoon heeft al die jaren dat we in de WSNP waren gevraagd waneer wij weer eens een keer kunnen kamperen dus dat is het eerste wat we gaan doen deze zomer. Wat ik jou wilde zeggen is dat Ik begrijp volledig wat door je heen gaat, en geloof me het is een gewicht die van je schouders afgaat als je dat breif van de rechtbank hebt dat je schoon bent. En doordat je zolang van weinig heb kunnen leven, kan je ook zonder problemen zuinig doen en daardoor weer meer leuke dingen voor en met je kind doen. Je positievitiet zal je helpen om er doorheen te komen. En ik stuur je een grote schouderklopje en een good for you, dat je zo sterk ben om je verhaal te delen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Jun 2015

Beste Roesja, Hier een soortgelijk verhaal, wil je graag een hart onder de riem steken. Toen mijn dochter 6 was zat de WSNP erop. Nu 6 jaar later is het eigenlijk het beste wat me is overkomen. Ik las laatst, door een crisis kun je je veeleisendheid loslaten. En dat heb ik gedaan. Megacreatief ben ik er van geworden. Het geluk van jouw jaarlijks dagje efteling, zul je blijven houden, net als het geluk van alle andere kleine dingen. Waar anderen mopperen over materiele zaken zul jij het geluk blijven zien in de mooie kleine dingen, want dat heb je geleerd in de WSNP. Trots zul je zijn, dat je je er doorheen hebt geslagen. Sterk zul je zijn, voor een tegenslag ben je niet bang voor, want je weet dat je zult blijven staan in de storm. En misschien nog wel het mooiste, misschien onbewust en ongewild, heb je je kind niet overladen met kado's, dus ook het blij zijn met kleine dingen heb je overgedragen. Iets waar ik nog dagelijks plezier van heb. Mijn dochter is blij met alles, met een kaartje of een reep chocolade, waar anderen zeuren dat er weer een nieuwe spelcomputer uit is die ze perse willen. Nog steeds heb ik mijn huis volstaan met oude bij elkaar geraapte meubels, want na jaren van armoede en geen spaargeld is alles onderhand versleten. Maar ik durf te zeggen dat wij gelukkiger zijn dan anderen met veel geld, omdat wij het geluk zoeken waar het zit...in de kleine dingen! Nog even volhouden en dan weer een nieuw begin, het ga je goed!

Anonymous
Door

Anonymous

op 22 Jun 2015

Beste Ikke, Dank je wel voor je hart onder mijn riem :) Het zijn ook de kleine dingen die je gaat waarderen en waar je om gaat geven. Mijn zoontje is al helemaal blij als hij een stuiterbal heeft voor bijna geen geld. Hij speelt er uren mee haha. Ik durf ook zeker te zeggen net als jullie dat wij gelukkiger zijn. je gaat echt andere dingen waarderen zeg maar :) Dank je wel voor je lieve bericht. Ben blij ondanks het niet leuk is dat ik niet alleen ben hierin :D. XX

Anonymous
Door

Anonymous

op 22 Jun 2015

Wat fijn zeg dat je er al uit bent. En ik geef je groot gelijk dat je een Auto hebt gekocht dat is een tweede wat ik wil gaan kopen. En ik wacht met smart af op die belangrijke brief het is gewoon een kwestie van af tellen nu :). Maar dank je wel voor je lieve woorden die doen mij goed. Ik wil jullie samen een hele fijne vakantie wensen, geniet er dubbel en dwars van. Het is jullie gegund. En wat ik al zei super dat je een schone lei hebt :) TOP!!

Anonymous
Door

Anonymous

op 22 Jun 2015

Ik ben alleenstaande moeder van 5 kinderen.en zit in me 5de jaar van de wsnp en leef maar van 80 euro pw. red het laaste tijd best goed soms zelfs fewoon 40 euro over pw.ik doe via ruisites dus bijv een broek van die kids die niet meer past tegen pot pasta .en zo heb ik in de 7 maanden dat ik een baby heb nog geen een keer een pak luiers hoeven te kopen. En zal zeker tot gaar 1ste dat niet hoeven zoveel gespaard..alles wat je ruilt hoef je niet te kopen. .ene week heb ik mijn leefgeld nodig voor benzine omdat mijn zoontje (6) kanker heeft en dus regelmatig naar ziekenhuis moet een auto mag ik ook niet.dus op mijn exschoonvaders naam ..is een klein bagger autotje te klein voor 6 pers maar ja hij rijd..en zonder auto kan ik niet ivm 4 verschillende scholen..ik zit nu in mijn laaste wsnp jaar dan heb ik er 5 jaar opzitten (echt alleen wsnp) en nu wel bezig net een ander beschermbewind aan het kijken. ..

Anonymous
Door

Anonymous

op 29 Sep 2015

Ook ik zit in de wsnp Door een fout vd belastingdienst maar die geven hun ongelijk nooit toe. Ik zit in een lichte vorm en beheer zelf mijn geld. Ik voel nu alleen nog maar opluchting. Geen angst meer, geen stress meer. Ik geniet van de kleine dingen nu, en heel langzaam aan kan ik weer lachen. Zo voelt het echt na alle spanningen die ik gehad heb. Even op een houtje bijten nu maar de rust maakt zoveel goed en daar ben ik dankbaar voor en daardoor blijf ik positief nu. We hebben eten op ons bord en mijn zoontje merkt er niks van. We genieten van een boswandeling en van kleine dingen. Mensen hebben hun oordelen over mensen in de wsnp ik laat ze praten. Hier weet bijna niemand het van mij en mensen merken het niet eens. Gewoon omdat ik keihard doorvecht en uitkijk naar het einde van de wsnp. Maar de wsnp is mijn redding geweest. Hoor veel mensen klagen in de wsnp maar ik klaag niet... ik draag. Het is net hoe je zelf bent. En ben je positief dan lukt het je wel. Mooie blogspot meid! Heel herkenbaar ook ?

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 Jan 2016

Wat herkenbaar! Ik ga dr binnenkort ook in. na jaren depressies en lichamelijke klachten ben ik tot niets meer in staat. Ben echt totaal leeg gezogen. Nog langer op een houtje bijten nadat ik 2 relaties heb gehad waarvan de mannen zo afhankelijk van je waren...of alsof deden en me nu laten zitten in de ellende. Nou ik doe t wel alleen....maar verwacht niet dat ik ooit n goede stap naar jullie (exen) zou zetten om jullie tegemoet te komen met het een of ander...ik ga dit redden zonder jullie.

Reactie plaatsen