Single mom op datingsites
21 september 2015 
4 min. leestijd

Single mom op datingsites

Het was weer zo’n bekende avond. Mijn kindjes in bed en het is eindelijk stil in huis. Speelgoed opgeruimd en afwas gedaan en uitgeblust op de bank.

Alleen. Ja, weer een avond alleen. Zoals veel avonden gaan.

De zeven jaar dat ik in Zweden woon, heb ik een relatie gehad dus voel me nogal onwennig op de singlemarkt in het land waar mannen nogal gereserveerd zijn. Ik ben pas een jaar alleen en een groot deel ervan was ik zwanger. Heel veel tijd om me alleen te voelen heb ik niet gehad, maar ik ben toch onrustig.

Vandaag overdag in de auto hoorde ik weer zo’n commercial op de radio over een datingsite voor gescheiden mannen en vrouwen, NextLove. Klinkt een beetje tacky dacht ik zo, maar vooruit mijn nieuwsgierigheid wint. Na 45 minuten had ik mijn profiel klaar en oeps, met een druk op de knop gelanceerd. Daar stond ik dan, voor het eerst openbaar zoekende naar een date, een single mom op datingsites.

Ik voelde me plotseling heel kwetsbaar en blootgesteld, maar vermande me stoer en ging zelf een beetje shoppen in het mannenveld.

Heel veel nee’s en een mwwaaah later, was ik moe en verward. Strompelde ik de trap op naar mijn bed. Mijn kindjes zijn 7 maanden en 2 jaar, vroeg naar bed is geen overbodige luxe. Voor mij de enige manier om ’s morgens mijn
twee ukkies op tijd fris, schoon en met volle maagjes klaar te hebben voor de dag. En er zelf ook nog redelijk fris bij te staan. Het mag best gezegd worden. Het single moederschap is topsport!

In de loop van de dag beginnen er wat tekens van leven binnen te druppelen via de datingsite. Een week lang ontvang mezelf liken 4ik met enige regelmaat pokes, likes, die-en-die vindt jou leuk, bekijk zijn profiel, etc. Allemaal handige maniertjes die verzonnen zijn door de datingsite.

Ik ben stomverbaasd. Hebben al deze mannen hun tong verloren? Zitten we weer met z’n allen in de kleuterklas waar het aan de paardenstaart trekken een teken van liefde blijkt? Ik vind het armoede troef. Maar ik besluit nog niet op te geven. Wel, ik zet mijn profiel een week on-hold en ga dan weer moedig verder. Een man vind ik wel charmant. In elk geval ‘vertelt’ hij open over zichzelf in zijn profiel. We sms-en wat heen-en-weer en na een paar dagen betrap ik mezelf erop dat ik teleurgesteld ben nog niets van hem op mijn laatste berichtje gehoord te hebben. En zo maar begin ik hardop te lachen.

Hier ben ik helemaal niet klaar voor. Ik besef me dat het single moederschap me plotseling ten deel gevallen is, en dat de angst alleen op de bank te blijven zitten tot mijn 80e misschien niet reëel is maar wel heel normaal.

Ik ga even stil zitten met mijn angst. In plaats ervoor weg te hollen of het als een dolle in te vullen met de eerste de beste gegadigde via het internet. Niet makkelijk, maar nu ik wat vriendelijker en meer ontspannen naar mijn angstmezelf_liken voor de eeuwige eenzaamheid kijk, ontspant de angst en kijkt deze een stuk vriendelijker terug. We glimlachen
allebei en beseffen ons dat we best even bang mogen zijn, we niet alleen zijn ondanks de eenzame avonden en vind ik mezelf opeens weer een stuk leuker. Met een glimlach delete ik mijn profiel van de datingsite. Ik besluit eerst de eenzaamheid te omarmen en mezelf erbij. Ik poke mezelf even en besluit eerst een tijdje aandacht te besteden aan mezelf ‘liken’.

Richt jij je voorlopig ook even op jezelf en je kids? Of zit jij als single mom op datingsites? 

Over de schrijver
Reactie plaatsen