Een sinterklaasintocht zonder kind
04 november 2016 
2 min. leestijd

Een sinterklaasintocht zonder kind

Het is alweer vier jaar geleden, maar ik herinner het moment nog goed. Op een regenachtige zondag ontdekte ik dat mijn zoon voor het eerst niet bij mij was in het weekend van de Sinterklaasintocht. We wonen om de hoek bij de haven en Sint komt daar elk jaar aan met een grote boot en een luid pietenorkest. Alle kinderen van school op de been en mijn zoon kon daar niet bij zijn.

Tranen
Ik zag vreselijk op tegen die blije ouders die met hun vrolijke kinderen door de straat zouden komen. De optocht gaat ook nog eens door onze straat. Het klinkt misschien gek, maar die dag huilde ik tranen met tuiten. Ik vond het zo verdrietig dat ik dat soort momenten niet altijd meer met mijn zoon kon vieren.

Driedubbel genieten
Ik weet nog dat ik diezelfde week aan een vriendin vroeg of zij met haar zoon naar de intocht zou gaan en ze antwoordde: ‘Nee, hij logeert bij zijn oma.’ Ik viel van verbazing achterover dat ze hier zelf voor koos. Tegelijkertijd realiseerde ik me ook dat ik driedubbel en dwars geniet van dit soort momenten omdat ik weet hoe het is om mijn kind te moeten missen.

roofvogel

Niet vanzelfsprekend
Eigenlijk heeft me dat een mooi inzicht opgeleverd. Ik ben niet alleen veel meer aan het genieten op die Koningsdagen, kerstdagen en verjaardagen. Ook op de gewone weekdagen, hoe druk ook, geniet ik zoveel mogelijk bewust van ons samenzijn. Omdat ik weet dat het niet vanzelfsprekend is. Natuurlijk ben ik ook moe en druk en zit ik vol af en toe, maar ik heb echt altijd in mijn achterhoofd: onze tijd samen is waardevol en niet vanzelfsprekend.

enjoy the little things

Koesteren
Het lukt vooral goed tijdens de vele ritjes die we maken naar school en sport. We zitten elke dag zeker een uur in de auto, omdat mijn zoon niet in de buurt op school zit. Elke dag maken we er iets leuks van. Geen suffe routine, want daar hou ik helemaal niet van. We rijden een mooie route door de natuur. Die is weliswaar wat langer, maar bijna elke dag zien we een roofvogel, een ooievaar, veulens, wilde paarden of een lepelaar. Het lukt om te genieten van iets wat ik ook een tijdje als ‘moeten’ gezien heb. Het is zo heerlijk om die hele gewone momenten te koesteren!

Hoe kijk jij hier tegenaan? Deel het met ons en laat een reactie achter.

Over de schrijver
Reactie plaatsen