De sollicitatie voor gesloten deuren
27 mei 2016 
5 min. leestijd

De sollicitatie voor gesloten deuren

Daar stond ik dan, 18.05, midden in de parkeergarage, voor schuifdeuren, een beetje vreemd met mijn armen te zwaaien in de hoop dat de deuren open gingen. Hoe ik ook bewoog (laten we hopen dat er geen camera hing), ze gingen niet open.
Na drie keer op de bel gedrukt te hebben, zonder gehoor, gaf ik mijn zelfstandige pogingen op. Ik had hulp nodig. Stond ik bij de verkeerde deur of is het gebouw gewoon dicht? Snel belde ik de headhunter die ervoor had gezorgd dat ik vandaag op sollicitatiegesprek kon bij Fast Forward.

Fast Forward is een klein bedrijf van 14 man, ja letterlijk mannen, zo is dat vaak in de ICT. Ze willen doorgroeien naar 50 medewerkers, echter lukt ze dit niet. Zij zoeken commerciële hulp, misschien wel mijn hulp. Afspraak is om 18.15 en ik moet eerlijk toegeven dat ik het toch wel spannend vind, zo’n sollicitatiegesprek. Ik heb het in mijn carrière maar 4 x gedaan, gelukkig allemaal resulterend in een job offering, waarvan ik de helft heb geaccepteerd. Normaal sta ik nooit open voor headhunters, echter was deze keer de timing goed. Ik sta momenteel niet volledig achter de strategie van mijn huidige werkgever.

Oke, mijn headhunter aan de lijn, eerst feliciteer ik hem (hoe attent, ik had gezien dat hij vandaag jarig was), daarna leg ik mijn ‘gesloten deur’ probleem uit. Terwijl ik het uitleg komen er mensen aan…problem solved. Ik vraag nog snel even op welke verdieping ik moet zijn, anders was ik er alsnog nooit gekomen. Er was geen receptie meer aanwezig. Ik loop mee met de mensen, neem de lift naar de zevende verdieping en sta daar wederom voor een gesloten deur van Fast Forward. Ik bel aan. Ik ben nog net even te vroeg en mag plaats nemen in hun vergaderzaaltje. Mijn eerste indruk is wat stijfjes…is dit wel iets voor mij?

Ik neem plaats in de vergaderruimte. Blijf ik staan of ga ik zitten? Het is warm buiten en de zon schijnt direct op het raam. Kortom: het is een soort sauna! Wat doe ik? Jasje aanhouden of jasje uit? Als ik iets niet wil is het een rode kop krijgen van de hitte…ik doe mijn jasje uit!

Ze ronden hun gesprek af en nu ben ik aan de beurt. Ik ben blij als ze besluiten uit de warme vergaderkamer te gaan en plaats te nemen in de algemene ruimte…thank god!

sollicitatie voor gesloten deuren

sollicitatie voor gesloten deuren

Ralph en Maarten heten me welkom. Ralph is een oudere man, vakidioot, heerlijk. Maarten komt oorspronkelijk uit Duitsland, knappe, slimme jongen (daar had ik al onderzoek naar gedaan), zelfs een jaar jonger dan ik! Beide partners (eigenaren) van Fast Forward. Ondanks mijn spanning vooraf voel ik me zeker. Ik voel me gelijkwaardig aan tafel. En dat komt over. Tijdens het voorstelrondje vertelt Ralph me zijn passie. Ik haak daarop in en daarna is het gesprek van mij. Door de juiste vragen te stellen ontstaat er een leuke, waardevolle dialoog die eigenlijk vanzelf loopt. Zij zoeken ‘het recept’ voor de commerciële groei. Na mijn vraag waarom het tot nu toe niet gelukt is, geef ik ze inzicht in mijn ingrediënten voor ‘het recept’. Ik voel me in mijn element, dit is mijn vak, dit kan ik als geen ander! Ze zijn enthousiast en willen degene die de commerciële rol gaat invullen ook partner maken. Goh, mede eigenaar worden van een groeiend bedrijf, dat klinkt me goed in de oren. Ondernemen! Als Ralph na drie kwartier opstapt om een vliegtuig te halen drukt hij me stevig de hand en zegt dat hij graag met me doorpraat op een ander tijdstip. Maarten en ik blijven achter en praten nog verder. Hij blijkt ook een voorliefde te hebben voor ontwerpen en laat me trots zijn interieur ontwerp zien die hij in SketchUp gemaakt heeft. Ik vraag hem hoe hij dat daglicht heeft gemaakt, toen gaf hij toe: “Eigenlijk zijn we allemaal stiekem nerds hier”. “Heerlijk!” Zeg ik.

Hij vraagt naar mijn privé leven. Uiteraard geef ik aan dat ik alleenstaande moeder ben met één dochter van 7 en een hamster. Dat ik op maandag en dinsdag minder flexibel ben, woensdag vrij ben en donderdag en vrijdag ‘vrij’ van mijn kind, dus dat ze dan ’s avonds ook op me kunnen rekenen indien nodig. Ik zeg duidelijk dat ik elke dag mijn kind naar school breng, dus soms pas om half tien op kantoor ben. En dat ik daarnaast op maandag en dinsdag niet 8 uur op kantoor kan zijn, dat ik die uren elders inhaal. Ja, ik wil namelijk de verwachtingen managen en alles passend hebben. Maarten zegt: “Hoe bedoel je? Het maakt me niks uit hoeveel uren je maakt, zolang je ons het resultaat maar brengt!”. Dat klinkt heerlijk!

Hij sluit na ruim twee uur af met dat het mooiste wat bij Fast Forward te bieden heeft in de hoek staat. Hij wijst naar een stapel postvakjes…we lopen ernaartoe en hij wijst een leeg vakje aan…hier komt dan jouw naam! Zo schattig!

Maarten geeft aan dat hij graag verder wil met me. Hij vraagt mij om het een nachtje te laten bezinken en dan aan te geven of ik het ook zie zitten. Ik zeg direct: jullie hebben me weten te enthousiasmeren, dus ik wil graag verder! Daar hoef ik geen nacht over na te denken. Ik ben zeer besluitvaardig! 😉

Ik app de headhunter na het gesprek dat ik zeer enthousiast ben en dat het goed is gegaan. Hij belt me de volgende ochtend met de terugkoppeling. Ondanks dat ik zeker ben van de kwaliteit van het gesprek en het enthousiasme van mijn gesprekspartners houd ik mijn adem in terwijl ik mijn voicemail afluister.

Hij geeft aan: ze vinden je een leuk mens om mee te praten en vinden je goed passen in het team. Ze zien je door je track record de klus ook klaren…ik betrap mezelf erop dat ik zit te wachten op een ‘maar’! Nee, er komt geen maar! Tuurlijk niet Becky! Ze willen door naar de tweede ronde met me en zaken concreet gaan maken. Super, dat wil ik ook.

Het lukt me nog steeds om mezelf te verkopen! Geeft toch een kick!

Becky heeft het gesprek super goed gedaan! We hopen dan ook dat ze de tweede ronde ook positief afsluit en wensen haar veel succes! Heb jij ook een bijzondere ervaring met of tijdens sollicitatiegesprekken opgedaan? Deel het hieronder of in de community van Happy Single Moms. 

Over de schrijver
Reactie plaatsen