Sssst, stilte graag
03 november 2016 
4 min. leestijd

Sssst, stilte graag

Ik denk dat wij alleenstaande moeder het allemaal wel eens denken, dat het best wel eens druk is in je eentje. Of je nou co-ouderschap hebt, het allemaal alleen doet of een nieuwe relatie hebt. Het is nou eenmaal drukker dan wanneer je als compleet gezin met papa, mama en kids nog bij elkaar woonde. Ik klaag hier (denk ik ), bijna nooit over. Ja het is veel, maar ik doe het met veel plezier en liefde.

Ik maak wel hele duidelijke keuzes omdat ik nou eenmaal niet kan toveren met mijn tijd. Dus ja, mijn tuin krijgt niet 4x per jaar een beurt en het komt ook wel eens voor dat we kleding van de waslijn moeten plukken. Maar ik vind het prima, ik zorg dat de dingen die mij rust geven gedaan zijn. En dat is voor iedereen natuurlijk persoonlijk. Ik merk dat ik in mijn nieuwe huisje houd van een opgeruimd huis.

Dus ruim ik mijn aanrecht op, zorg ik dat de keukentafel niet te vol ligt en dat het er gezellig uitziet. Ook maak ik altijd de bedden op, doe de gordijnen open en slingeren er niet overal kleren rond in onze 3 slaapkamers.

Maar naast al deze praktische zaken, kan het ook in je hoofd druk worden. Er is zoveel te doen en het lijstje speelt zich maar af in je hoofd. Er is ook zoveel gebeurd in je leven en ook dat popt dan nog op.

Alleenstaande moeder wordt je voor het overgrote deel niet vanzelf en vaak gaat er een proces aan vooraf. Dat kan negatief, maar natuurlijk ook positief zijn.

Het ding is dat er vaak wat verwerkt wil worden voordat het een rustig plekje in je hoofd krijgt. Dus je kan ’s avonds op de bank zitten en televisie willen kijken, maar hop, daar komen de gedachtes.

Sssst, stilte graag. Tijd om na te denken en om de balans op te maken.

Als ik voor mezelf spreek is er de afgelopen jaren veel gebeurd. Als je mijn blogs eerder hebt gelezen weet je daar al wat van. Het waren veel zware dingen, maar zeker ook positieve zaken. Ik heb er altijd voor open gestaan om te voelen hoe ik alles heb ervaren, maar door de druk van het leven, moet je soms gewoon even door en dat kan de verwerking in de weg komen te staan. Nu kan ik voor mijzelf zeggen dat ik vaak de tijd heb genomen om rustig te verwerken, maar toch merk ik de laatste tijd dat ik op slot ga. Ik voel nog wel veel, maar het kan zich ook ineens afsluiten of ik kan het niet meer vinden.

Ik heb voor mijzelf bedacht dat mijn lichaam en geest nu blijkbaar eens aandacht willen. Mijn leven is nu vrij rustig en het is tijd om de balans op te maken.

Wat voel ik nou in mijn buik, wat zegt mijn hart en wat wil ik nou echt in het leven? Wat en wie passen er bij mij? Wat doe ik terwijl het niet goed voor me is en waarom? Wat doe ik niet en zou juist goed voor me zijn?

Dit zijn het soort vragen waar ik over wil nadenken.

En dus is het nodig dat het stil wordt om me heen. Ik heb deze stilte nodig om te luisteren naar wat mijn hart en ziel zeggen. Om dat te doen wat het beste voor mij is en niet te doen waarvan ik denk dat dat het beste is, want mijn hoofd heeft nogal de neiging om het over te nemen. Dat is zeker nodig hoor soms, want ik wil verstandig blijven, maar mijn gevoel is mij leidraad.

alleen

Ik heb voor mezelf nu een periode van stilte ingelast. Dat is niet makkelijk trouwens. Ik heb even wat afstand genomen van mensen die me dierbaar zijn, maar het is noodzakelijk.

Ik ga even een beetje van de radar.  Ik sluit in deze periode niets uit, maar wil mezelf beter horen en voelen.

Ik ga in deze maand yoga weer dagelijks oppakken, veel schrijven, lezen en muziek luisteren. Ik ga televisie, drukke weekenden en lange bezoeken vermijden, focus me even helemaal op mezelf.

Wees niet bang, ik vergeet mijn kids niet. Die huppelen lekker door, maar ook voor hen is het goed om weer eens veel thuis te zijn, te wandelen of een boek te pakken, eens te kijken wat hun hobby’s naast sporten ook alweer zijn en niet van bezoek naar bezoek te rennen.

Hoe kom jij weer tot jezelf? Deel het met ons en laat een reactie achter.

Over de schrijver
Reactie plaatsen