arrow_drop_up arrow_drop_down
9 december 2016 

Stap voor stap: ik kies voor geluk

Stap voor stap: ik kies voor geluk

Het is alweer de vierde zitting.
Wat is er veel gebeurd de afgelopen jaren. Alles voelt nu anders, iets lichter. Deze keer besluit ik alleen te gaan. Het is spannend, maar ik voel geen angst meer.

Ik weet dat ik alleen nog maar de waarheid hoef te zeggen en heel dicht bij mezelf mag blijven. En heb vertrouwen dat precies gebeurt wat klopt.

Heb de voorgaande jaren zoveel willen weerleggen, aandacht gegeven aan dat wat niet waar was, daar is zoveel goede energie naartoe gegaan. Dat maakt kwetsbaar en haalt je uit je kracht.

Een moeder zit door het rechtssysteem in deze situaties in een spagaat. Ze gaan weg uit een relatie omdat het ondraaglijk is, een nachtmerrie. En dan heb je de kracht eindelijk, om het te stoppen, terwijl je zo graag had gehoopt dat het niet zo vreselijk was geweest en je zo je best hebt gedaan met de hoop op beter. En dan moeten we onze kinderen loslaten en alleen, hoe klein ze ook zijn, brengen naar hetgeen waar je zelf uit ‘gevlucht’ bent. Dat kreeg ik maar niet samen.

Dan hebben we pittige rechtszaken. Voeden we onze kinderen alleen en met liefde op. Proberen we het in de best mogelijke banen te leiden wat betreft het contact en de omgang met vader. Wordt het moederschap onder de loep genomen, worden we beoordeeld door buitenstaanders,  juist hetgeen wat we met overgave liefde en passie doen.
Zijn we emotioneel en doet het ons verdriet over het onrecht wat het is, dan zijn we weinig weerbaar en overgevoelig.

Door dit allemaal op te schrijven ter voorbereiding van de zitting voelde ik de boosheid, de onmacht en het verdriet door me heen gaan.

Even voelde ik me enorm slachtoffer, maar omdat het er mocht zijn en ik de boosheid toe liet kon ik de kracht voelen. De constructieve kracht.

Dat duurde een tijdje en toen werd het stil.
Stap voor stap: ik kies voor geluk

Wat erna gebeurde was mooi, de knop ging om, iedereen mag er van alles van vinden, maar dat doet er niet langer meer toe. Ergens zocht ik het al die tijd buiten mezelf. Maar daar zit het niet. Ik moest zelf het vertrouwen hebben. Weten dat wat ik ook kies, ik daar helemaal achter sta. En ineens wist ik het, hoe goed ik op weg was en zag mijn waarde. Voelde het in mijn hele lijf.

Wow, we worden echt alleen maar sterker, krachtiger liefdevoller, wijzer en gelukkiger en de kinderen ook. We worden uitgedaagd echt te gaan opstaan waar je voor staat en wie je bent.

De kinderen zien dan een moeder die kiest voor geluk, voor respectvol zijn en liefdevol spreken over vader.

We wensen voor onze kinderen een goed leven, met eigen keuzes en vrijheid. We kiezen voor opstaan en doorgaan als het zeer doet, werken om een beter mens te zijn en we helen van de pijn.

Het was en is soms nog steeds enorm balanceren en zoeken. Maar met het besef dat in het hart van een kind de ouders altijd samen zijn, haar vader haar vader is, wat hij ook doet en ik in mijn hart weet dat ik hem eeuwig dankbaar ben voor haar leven.

Stap voor stap: ik kies voor geluk

Zo zet ik elke keer het stapje dat klopt en zo wandel ik er steeds een stukje lichter doorheen. 💜

Zie ook: Vertrouwen en Geluk

Wat mooi! Kies jij ook voor geluk? Hoe doe je dat? Deel het met ons en laat een reactie achter.

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Wij gebruiken Cookies