Taboes voor (single) moms
24 september 2016 
4 min. leestijd

Taboes voor (single) moms

Het lijkt wel of er op heel veel zaken nog steeds een taboe ligt.  Dingen die voor een single (mom) heel normaal zijn,  blijken voor anderen dan weer redelijk in de taboe sfeer te liggen.

Wat is eigenlijk een taboe?

Het woordenboek zegt daar het volgende over :
“Iets waarvan veel mensen vinden dat het niet mag of waar je niet over mag praten”

Ik vind het nog dieper gaan.  Taboes gaan vaak samen met een bepaald soort schaamtegevoel.  Niet anders willen zijn dan de rest. Leven volgens bepaalde waarden en normen die niet afwijken. Maar wat als je daar wel van afwijkt?

Bijvoorbeeld door het leven gaan zonder man.  Met vier kids. Ook nog 2 om 2. Ik ben er het liefst heel eerlijk over.  Het is zo. Maar toen ik net uit elkaar was,  betrapte ik mezelf erop dat ik het verhaal altijd een klein beetje mooier maakte. Lange tijd had ik het gewoon nog over ‘mijn gezin’. En waarom?  Uit schaamte? Om niet teveel vragen te krijgen? Of om juist niet anders te willen zijn dan de rest?

Veel mensen vinden het altijd nog een beetje zielig als je zonder man bent.  Terwijl ik het meer dan prima vind.  Leuk huis, leuke kids, en een tof gezin. Alleen zonder man.
Wat ik wel een dingetje vind, is dat je op een feestje altijd alleen bent.  Alleen er heen.  Alleen binnenkomen.  Met een beetje pech ben je ook nog een soort muurbloempje, omdat je buiten het feestvarken niemand kent.  Dat heeft toch een beetje een sneu trekje …

Daarbij wordt je door iedere vrouw die wél een man heeft, nauwlettend in de gaten gehouden. Want opeens schijn je een bedreiging te zijn.

Taboe zonder man

bron: rumag.nl

Wat nog een groter taboe lijkt, is als je kind niet bij je woont. Daar hebben anderen pas een oordeel over!  Want dan zal je vast ernstig tekort schieten als moeder.  Natuurlijk doet het ook iets met je moeder gevoel.  Maar als je ziet dat het super goed gaat,  het contact goed is en je kind gelukkig is …. is dat dan niet het belangrijkste? Mijn oudste woont bij z’n vader en dat híj het goed naar z’n zin heeft,  is het allerbelangrijkste.  Mensen vinden dat toch raar.  Is het een opgelegde norm dat kinderen per definitie bij hun moeder moeten wonen? Komt er weer een stukje schaamte kijken als het niet zo is?

Mijn ex en ik leven op zeer goede voet,  dus is er voor ons geen probleem. Ik zie het nu maar zo: de eerste 14 jaar heb ik voor hem hebt gezorgd, hij mag het de komende 14 jaar doen. Dan ben ik er van overtuigd dat zoonlief de wereld wel aankan,  met een stevige basis en het beste van 2 werelden.

Taboes voor (single) moms

Taboes hebben bijna altijd te maken met een stukje schaamte.  Niet willen afwijken van het plaatje. Maar ben je daarom anders?  Of zelfs minder waard?

Hetzelfde met geld. Minder geld hebben lijkt ook een taboe.  Ik ben jaren thuis geweest om  voor de kids te zorgen, terwijl manlief meer dan veel werkte. Nu ik alleen ben,  zal ik gewoon moeten werken.  Niets mis mee.  Maar met 4 kids liggen de banen tussen 9 en 3 niet voor het oprapen. Als kleine zelfstandige ook niet.  Dus heb ik wat poets-adresjes. Gewoon doodsimpel huisjes schoonmaken.

Veel leuker is om te zeggen dat je een top carrière hebt., inclusief auto van de zaak,  kek mantelpak, met bijpassende high-heels.  In plaats van schoonmaken. Het klinkt ook een beetje sneu.  Wellicht ook een beetje schaamte.  Want het klinkt als niet gelukt in de wereld van noeste arbeid!  En natuurlijk heb ik gesolliciteerd op een ‘echte’ baan. Filiaalmanager van een bioscoop. Leuk! 4 avonden werken. Dat ga ik niet redden.
Baan in de thuiszorg. Uitdaging! Eerste cliënt om 7.00 ’s ochtends. Dat ga ik niet redden.Taboes voor (single) moms

Maar taboe of niet. Ik verdien lekker m’n boodschappengeld met schoonmaken. De ochtendjes poetsen werken zeer ontspannend.  In alle hectiek van mijn gezin kom ik op deze ochtendjes tot rust.  Muziekje aan.  Poetsen tot je zen bent. Daarbij voelt het heel fijn als mensen daarover hun waardering uitspreken. Dat je soms wel 2 x in de week gebeld wordt,  of je nog een plekje hebt.  Dat is goed voor je zelfvertrouwen.  Dat mensen je graag willen hebben.  Dat je iets voor iemand anders kan betekenen.  Dat ze het fijn vinden als je bent geweest.  Als ik me er niet te goed voor voel,  waarom zou iemand anders dat dan wel vinden?  En daarmee smelt het schaamtegevoel en het taboe als sneeuw voor de zon ….

Over de schrijver
Reactie plaatsen