Wereld vol terreur

 

Ik vraag me soms af in wat voor wereld we leven.  In wat voor wereld onze kinderen opgroeien. Als je besluit om aan een gezin te beginnen,  denk je aan een keuken met een grote tafel in het midden.  Met kinderstemmen. Met lachende gezichten. Met liefde en geluk. Verder gaat je verbeelding niet.  Je treed toe tot je eigen bubbel.  Leeft in het klein.  En ben je vooral bezig met je eigen IK. Zwanger worden,  kindjes krijgen …. Gewoon gelukkig zijn.  Dat geluk is zo grijpbaar!  En toch ontglipt het.  Op wat voor manier dan ook.

Als je besluit om  uit elkaar te gaan, klapt je bubbel als een zeepbel uit elkaar. 

Begint het om je heen te waaien.  Tot je midden in een enorme storm zit. En je niets anders kunt doen dan stil te blijven staan en dwars door die storm heen te gaan.  Om sterker te worden.
Het zijn problemen waar je van te voren nooit bij stil hebt gestaan.  Waar je nooit over na gedacht hebt.  Ver van mijn bed show. Waar je ook niet over na moet denken voor je aan kinderen begint.

Screenshot_2016-07-23-15-45-34-1

Wereld vol terreur

Het is immers niet de insteek om aan een gezin te beginnen.  Je gaat niet op een avond tegen je partner zeggen : “Goh, hoe gaan we het doen als we ooit uit elkaar gaan? Hoe regelen we dat met de kids die er nu nog niet zijn”?

Dat zijn problemen die niet in je hoofd opkomen. Als je aan kindjes gaat denken, is dat met het idee voor altijd en eeuwig.Groeien kinderen beter of slechter op met gescheiden ouders?  Of misschien anders?

Uiteindelijk creëer je in je eentje een wereld  die voor hen net zo veilig is.  Probeer je hun wereld  zo mooi mogelijk te maken. Ik hou de kids voor dat je beter heel gelukkig alleen kan zijn,  dan ongelukkig met z’n tweeën.  Ik weet dat ze het beste van twee werelden krijgen.  In dat opzicht heb ik er het volste vertrouwen in dat ze opgroeien tot mooie,  zelfstandige mensen. Zelfs in een wereld die af en toe gek geworden lijkt te zijn.
Want een scheiding kun je in redelijke Jip  & Janneke taal nog wel uitleggen.

Maar hoe leg je het terreur uit wat er in de wereld schuil gaat?  Hoe zorg je ervoor dat angst niet de overhand krijgt?

Hoe laat je kinderen opgroeien in een wereld die een speeltuin hoort te zijn? Angstige beelden op tv. Aanslagen volgen elkaar in rap tempo op. Angstaanjagend dichtbij.  Iedereen vindt daar ook wat van.  Of heeft er een mening over.  Maakt een nieuwe profiel foto aan op social media. Om steun te betuigen. Ik word er heel naar van.  Ik word er stil van. Denk na over de gevolgen als onze kinderen volwassen zijn.  Hoe zal de weg daar naar toe verlopen? Hoe zal de wereld er over een paar jaar uitzien? Verwoest?  Vertrapt? Vergiftigd?

Screenshot_2016-07-23-15-45-43-1

Wereld vol terreur

Het liefst maak ik de wereld weer wat kleiner.  Wil ik weer in onze bubbel leven.  En dat gaat soms prima.  Klein dorpje. Kleine school. Geen dreiging…
Maar toch.  Ooit gaan ze hun vleugels uitslaan.  Gaan ze de wereld ontdekken.  De wereld die af en toe gek is geworden. De wereld die bestaat uit brandhaarden.

Ik hoop dat mijn kids een beetje mee helpen om de wereld weer wat mooier te maken.  Ik hoop dat ze genoeg liefde ontvangen hebben, om mee nemen.

Op hun reis.  Liefde die ze van ons gekregen hebben.  Liefde om uit te delen.  Liefde om uit te strooien.  Liefde om haat mee weg te krijgen.  Liefde, omdat er genoeg van is!
Liefde… Omdat Liefde  altijd  zal overwinnen!  Omdat Liefde altijd het antwoord zal zijn ♡♡♡

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!

Over de schrijver
Reactie plaatsen