Na lange tijd heb ik besloten om echt verder te gaan met mijn leven. Om het bloggen op te pakken en iets moois te gaan delen. Hier mijn eerste blog, ik hoop dat je ervan kan genieten!

Dit is hoe mijn leven er nu uit ziet: Ik ben een alleenstaande moeder met twee prachtige dochters. Ik studeer, loop stage, hou mijn huishouden en mijn financiën bij, spaar af en toe een paar euro’s (letterlijk) en wens met heel mijn hart dat er een fairy godmother komt die mij een geheel nieuwe garderobe geeft, gewoon omdat ze zoveel van me houdt.

Ik heb weinig tot geen contact met mijn familie. Wel heb ik een paar hele goede vriendinnen waarvan ik er een als een zus zie, een paar vriendinnen waar ik gewoon wel goed mee omga en een paar waar ik nauwelijks tot geen contact meer mee heb. De vader van mijn kinderen is, nou ja ik zal het op zijn Facebook’s zeggen: het is complicated, daar later misschien meer over. Mijn oudste gaat naar de middelbare school en de kleine naar de basisschool. We hebben een kat, Diesel en een hamster, Mimi. Zo dan is dat er in ieder geval uit.

Ineens ben je weer stagiaire

Op het moment loopt mijn hoofd over met van alles en nog wat, onder andere het kiezen van een leuk, boeiend en/of inspirerend onderwerp voor dit blog. Ik dacht na al die tijd dat het er zo uit zou komen rollen maar dat doet het gewoon niet. Ik zal eerst mijn gedachten op een rijtje moeten krijgen. Dat begint met mijn focus in mijn leven op dit moment. Deze ligt bij mijn kinderen (uiteraard), mijn studie, stage en mijn persoonlijke ontwikkeling.

Als ik kijk naar de stage periode waar ik mezelf nu in bevind dan moet ik zeggen dat stage lopen op mijn leeftijd best zwaar is. Niet het werken zelf want dat ben ik gewend maar het feit dat je opeens stagiaire bent en ook zo wordt gezien. Wat ook normaal is natuurlijk want je bent daar uiteindelijk om te leren. Maar met de werkervaring die je in je leven hebt opgedaan heb je een bepaalde mentaliteit gekregen en dat werkt voor en tegen je op zo’n  moment.

Tijd om verder te gaan

Voor omdat ik snel kan schakelen, werk zie liggen en het oppak, prioriteiten weet te stellen enz. Tegen omdat ik niet weet hoe ik me als stagiair moet opstellen en ik word gezien als iemand die nog in de kinderschoenen staat van dit beroep. Ik voel me als een werkneemster die de luxe heeft dat, wanneer ze een foutje maakt, het niet zo erg is. Dat is dan wel weer fijn en je leert heel snel op die manier.

Opnieuw beginnen

Wat betreft de opleiding zelf ben ik al aardig ver. Ik heb bijna al mijn examens met goed gevolg afgerond. Mijn portfolio loopt op schema en ik leer tijdens de praktijkdagen die een keer in de zoveel weken plaatsvinden. Over een paar maanden ben ik klaar met de stage en ook met de opleiding. Dan heb ik dat felbegeerde papiertje eindelijk in mijn handen en kan ik gaan beginnen aan het echte werk en daar kijk ik erg naar uit. Helaas kan ik niet blijven op de plek waar ik stage loop omdat ze geen personeel zoeken. Dat was wel even een domper. Ondertussen ben ik lekker begonnen met solliciteren en heb al een gesprek staan! Dat ging supersnel, ik reageerde en een paar dagen later kreeg ik al een positieve reactie. Benieuwd hoe dat afloopt!

Het gevoel dat het tijd is om verder te gaan, om met volle kracht vooruit ‘opnieuw’ te beginnen, is erg aanwezig. Ik ga ervoor, de ene dag gaat me makkelijker af dan de andere maar over het algemeen is het zelfs in deze situatie te doen qua drukte en belasting. Dus mocht je het verlangen hebben om de boeken weer in te duiken en van carrière te gaan wisselen; gewoon doen is mijn advies, maar dan wel afmaken!

Love,

Angel

Zie ook: Solliciteren als alleenstaande moeder

Zou jij het aandurven om het roer om te gooien en je op iets totaal anders te richten qua werk?