Echt soms heb ik het zo nodig, dan moet ik er gewoon uit. Het kriebelt dan overal. Een onrustig gevoel bekruipt me dan. Meestal komt zo’n gevoel op een moment dat het totaal niet uitkomt; lege portemonnee, doordeweekse dag of gewoon te druk om in te plannen. Je kent het vast wel. Tja, als het me echt te veel wordt is buurten bij een vriendin natuurlijk altijd even een optie. Een snel glas wijn of een bak sterke koffie en even kletsen doet soms al wonderen, maar ook niet altijd genoeg.

koffie-en-rode-wijn-12414632

Toen ik eenmaal 24/7 single mom werd, werd mij al heel snel duidelijk dat uitgaan er voor mij gewoon niet snel in zit. Dus ik besloot dan ook: als ik ga, dan ga ik goed. Dan doe ik gewoon echt iets waar ik van geniet. Een concert of een simpel avondje sauna. Geweldig blij kan ik daar van worden en het is dan ook precies genoeg om even op te laden. Helaas komen dit soort avondjes niet erg veel voor. De meeste aandacht en tijd gaat vooral naar de kinderen net zoals de inhoud van mijn portemonnee natuurlijk, zoals bij elke moeder.

En daarom begon ik een aantal jaar geleden met sporten! Dat was best heel wat, want eigenlijk had ik dat in mijn leven nog nooit gedaan of überhaupt kunnen doen. Dus werd het toch echt wel even een zoektocht. Van een abonnement van de sportschool (waar je na 2 maanden eigenlijk totaal geen zin meer in hebt) tot zumba-lessen waar je, terwijl de groep naar links gaat jij standaard naar rechts gaat en tegen iedereen op botst.

Eh… dit is het toch niet echt ( al waren de breezers achteraf als mijn vriendin en ik naar huis liepen echt wel lekker, haha). Een goede vriend vroeg me op een gegeven moment  waarom ik niet mee ging hardlopen? Ik moest toen echt heel hard lachen! Ik hardlopen pff… Ik had al een hekel aan wandelen, laat staan rennen.‘Nee serieus, zei hij, het is echt een heerlijke manier om je hoofd leeg te maken en kost bijna niets!’ En daar ging ik hoor, op oude gympen, hoppa, en wat was dat een crime zeg!!

Na een aantal loopjes, met m’n tong op de grond kon ik op een dag zelfs bijna de trap niet op van de spierpijn.

Maar ik zette door en hij had gelijk ( gedeeltelijk dan). Het was heerlijk en bevrijdend als je door de eerste ongemakken heen was. De kids moesten wel even wennen hoor, een sportieve moeder, jeetje… De uurtjes die ik dan even alleen naar buiten ging werden me niet altijd gegund. Regelmatig ging m’n telefoon ( hoe lastig praten met je tong op de grond en het zweet langs je hoofd). Altijd was er wel wat waar ze me voor nodig hadden. Terwijl ze dat ook prima even zelf konden oplossen. Daarin  heb ik me toch echt vrijgevochten bij hen. Ook ik had iets nodig om te ontspannen, ook ik was er nog!

exercise-841167_640

Hetgeen waar mijn vriend de plank wel een beetje missloeg was door te zeggen dat hardlopen weinig kost. Haha, een paar goede hardloopschoenen, hm.. seizoenkleding,  reflecterende spullen en de meeste leuke wedstrijden zijn ook niet echt goedkoop! Nu zelfs de sportschool erbij omdat je in tijd van blessures toch iets moet.  Dus dan maar je spieren sterk maken (heerlijk, want nu hou ik dat dus wel vol).  Ach, ik neem het voor lief en spaar naar hartenlust om mezelf dit te gunnen.

Iedereen moet toch iets hebben. Iets wat even niets met de kinderen te maken heeft of de problemen die op je pad komen. Je ontspannen en opladen.

Als ik eenmaal bezig geweest ben heb ik weer energie voor 10 om alles aan te kunnen. Heerlijk!! Maar had je mij 6 jaar geleden gezegd jij wordt hardloopster dan zou ik hard hebben gelachen en gedacht hebben:  jij bent echt hartstikke gek!

Running Bee

Hoe neem jij tijd voor jezelf? Lukt het jou om regelmatig te sporten?