Als alleenstaande moeder is het af en toe vrij lastig om je kind(eren) op te voeden, zo zonder steun of bijval van een ander. Je bent continue bezig met opvoeden, corrigeren etc. zonder dat je even het stokje kan overdragen. Je wil het ook zo graag goed doen, maar ook zo graag horen dat je het goed doet. Maar helaas, je hebt altijd mensen die jouw opvoedkundige praktijken (publiekelijk) ter discussie stellen.

Ik heb inmiddels een vrij dikke olifantenhuid opgebouwd hiervoor en meestal haal ik mijn schouders op. Ik weet dat ik niet perfect ben en ik kan dat ook accepteren. Maar het lijkt er op alsof er af en toe er zo’n periode is van ‘we gaan mamma vertellen wat ze verkeerd doet’.

Iedereen heeft zijn eigen gepassioneerde mening over hoe kinderen opgevoed zouden moeten worden. Ik denk niet dat dat slecht is ofzo. Ik waardeer het zelfs, het zorgt er voor dat ik dingen vanuit een andere invalshoek ga bekijken. Ik kan er echter niet zo goed tegen als mensen in het openbaar maar kritiek geven en de keuzes van anderen ter discussie stellen.

Ik denk dat dit vrij herkenbaar is voor alleenstaande moeders, daarom hierbij zes tips om te leren omgaan met kritiek van anderen over de opvoeding van jouw kinderen:

#1. Verwar nieuwsgierigheid niet met kritiek

Ik kan niet zo goed omgaan met kritiek, helemaal niet als het gaat om de opvoeding van mijn kinderen. Ik schiet vaak in de verdediging als iemand vragen gaat stellen. Ik heb geleerd even een stap achteruit te nemen en echt te luisteren naar de vragen. Vaak is het zo dat mensen oprecht willen weten waarom ik bepaalde dingen wel of niet doe en een gezonde discussie kan ontstaan waar jij weer jouw voordeel mee kan doen.

#2. Eens worden om oneens te worden

Je hebt altijd van die mensen die iets ter discussie stellen, zonder dan echt naar jouw argumenten te willen luisteren. Ze pakken gewoon een kans om hun mening te geven. Soms komt het echt vanuit een oprecht liefdesgevoel voor mijn kind, maar ik ben toch de ouder van mijn kind(eren)? Ik mag dan dus ook mijn eigen beslissingen nemen…

Soms is het lastig om die discussie te eindigen. Dan kun je maar beter een manier vinden om het eens of oneens te worden over dat onderwerp. Je moet dan vaak iets zeggen als “ik zie dat je hier een mening over hebt. Ik heb dat ook. Jij betekent veel voor mij, dus laten we het hier eens of oneens over zijn en verder gaan.”

Ok, makkelijker gezegd dan gedaan… dat brengt mij tot de volgende strategie.

#3. Stel je grenzen

Je hoeft jezelf echt niet continue te blijven verantwoorden voor je opvoedkundige keuzes. Jij kan echt zelf bepalen of en hoeveel tijd je met iemand gaat spenderen aan het bespreken van de opvoeding van jouw kind(eren). Je hoeft echt niet alles te accepteren en helemaal niet als iemand kritiek op jou heeft waar je kinderen bij zijn! Dus, geef je grenzen aan. Zeg duidelijk wat je wel en niet accepteert en tot welke hoogte. Samen kom je er dan wel uit!

boy-1300397_1280

Tips voor het omgaan met kritiek op jouw opvoeding

#4. Boter ze

Een hele geschikte strategie om van onderwerp te veranderen is het ‘boter’ antwoord. “ja, mevrouw…, zou u mij de boter willen doorgeven?’. Of iets anders wat dan geschikt is. Het zorgt er voor dat de discussie stopt. Je geeft duidelijk aan dat je er niet meer over wil praten. Einde discussie. Geen discussie o.i.d.,  klaar.

Als dit niet werkt, glimlach en loop weg. Dat mag, echt.

#5. Stel een duidelijke grens

Soms helpt vriendelijk glimlachen en weglopen niet meer. Dan wordt het tijd voor een hele duidelijk grens. Ook deze zal niet heel makkelijk zijn.

Als iemand echt niet wil luisteren, na herhaaldelijke verzoeken, moet je duidelijk zeggen dat je dit gedrag/ deze bemoeienis niet meer wenst. Dit kan betekenen dat je niet meer zo veel met bepaalde vrienden/ familie omgaat, maar je moet echt doorzetten. Dat is de enige manier om een duidelijk grens te stellen.

#6. Laat ze lekker praten, je hoeft niet te luisteren

Natuurlijk heb je altijd mensen waarbij niks van het bovenstaande helpt. Zelfs als we weg zouden lopen zullen ze iets zoeken om ons mee te slaan. Helaas vinden deze mensen altijd een luisterend oor.

Ik weet dat dit kwetst, maar hun gedrag zegt meer over hen dan over jou. Daarbij komt; zolang ze maar niet over jou praten tegen een ander, hoef jij er niet naar te luisteren.

Heb jij nog tips voor ons om om te gaan met deze situatie?

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder