Vakantie met kinderen stond voor mij gelijk aan een complete horrorfilm. Het ge-emmer begon altijd al in oktober.  Wat gaan we doen?  Waar gaan we heen? Dagen kijken. Uren zoeken. Door de bomen het bos niet meer zien.  Huisje?  Camping?  All-in? Welk land?  Zon-zeker?  Auto? Vliegen? ….
We hebben alles wel geprobeerd. En ik zal maar eerlijk opbiechten  : Ik ben gewoon niet goed in vakantie met de kids.  Ik vind het moeilijk om iets te vinden wat alle kids leuk vinden. Het leeftijd verschil is best groot. Dus het is een hele uitdaging om iets  te vinden wat voor elk kind leuk is.

Screenshot_2016-07-10-13-45-24-1

Vakantie: de gouden formule

Gezinsvakantie naar Frankrijk?  Welja … proberen we. Toen nog met 2 kleine kindjes en hartstikke zwanger van nr. 3.
‘s Nachts weg, want dat leek ideaal.  Zelf hondsmoe en kotsmisselijk vd gierende zwangerschapshormonen. Geen kind wat om 2.00 ‘s nachts nog dacht te gaan slapen. Want immers… als we op vakantie gaan, mag de tv aan in de auto.

Anderhalve km voor Parijs krijg ik een kaart in m’n handen geduwd. Of ik even wil kijken waar we zijn en welke afslag we moeten hebben. Ja Jeeeeeee …. weet ik het.  Dat was eigenlijk al het punt dat de relatie gedoemd was te mislukken, maar oké … We gooiden het op de hormonen.
Uiteindelijk kwamen we moe en chagrijnig aan. Een voorbode voor de rest van de vakantie.

Moe bleef ik en chagrijnig werd ik.  Van het weer.  Van de veel te koude zee. Van kids die altijd maar iets wilden. Of juist niet….

De vakantie daarop was dichterbij huis. Met 2 kids en een baby.  Regen. Kaplaarzen. Moe. Chagrijnig. Wat een feest ….
Gelukkig konden we toen wel samen nog een weekje bijkomen in de zon. Dat werd een gouden formule. Weekje afzien met de kids,  weekje samen naar de zon.
Tot manlief bedacht dat het toch echt heel leuk was om met het hele gezin te gaan. Inmiddels 4 kids rijk.

Dus weer zoeken, ploeteren en slapeloze nachten.
Vakantie op de camping in Italië. Met een baby van een jaar, die geen tel stil zit. In een veel te kleine caravan. Met een kind wat kotsend in de auto hangt.  Teveel kids op een te klein plekje in de auto. We leken wel compleet gek.  Thuis een lekker ruim huis.  En wat doen wij?  We proppen onze hele huisraad in een auto,  gooien er nog 4 kinderen bij en gaan 1250 km rijden.  Dus:  Ruzie, huilen.  Zelfs ‘een potje met vet’ kon de feestvreugde niet verhogen.

Screenshot_2016-07-10-13-45-35-1

Vakantie: de gouden formule

Mijn handdoekje kon gewoon in de caravan blijven. Geen tel op gezeten.
Ik heb alleen maar kinderen geteld. 1, 2, 3…. waar is nr 4? WAAR IS NUMMER 4???
Ah …. daar in de zee. Zonder bandjes!

Ik heb dagen niets anders gehoord dan : Wat gaan we doen?  Wat gaan we eten?  Mag ik ijs?  Mag ik … Nee, wil ik niet. Neeeeee,  vind ik stom. Nee, geen zin in …  Als kers op de taart ook nog eens een All-inclusive ding geprobeerd in Turkije. Over horror gesproken. Voor mij eens maar nooit meer😱😱

Hoe fijn is het nu.  Het hoofddoel is dat de kids een toffe vakantie met hun vader hebben. En ik ga met ieder kind iets afzonderlijk doen. Plus een week met een vriendin op pad.

Mijn eigen ding doen.  Vakantie vieren,  zoals vakantie bedoeld is. Terrassen tot we er bij neervallen.  Eten wat en wanneer wij willen.  Tot diep in de nacht op stap. Lachen. Even gewoon zorgeloos.  Even geen rekening houden met…. Ik zie zowaar weer een gouden formule!