Van paniekaanvallen naar super sterk!
17 september 2015 
4 min. leestijd

Van paniekaanvallen naar super sterk!

Vriendjes, liefde, seks ik was daar nooit zo mee bezig. Altijd bang om afgewezen te worden. Maar op een bepaald moment kwam ik op een leeftijd dat ik genegenheid zocht en een gezinnetje wilde. 

Om mij heen kregen steeds meer vriendinnen en vroegere klasgenoten een baby.
Dat wilde ik ook!

Op een moment dat ik het niet verwachtte, kwam ik toch een leuke jongen tegen. We leerden elkaar kennen tijdens het werk en van het één kwam zeg maar het ander. We hadden het leuk samen, probeerden van alles uit en konden goed praten. Over kinderen hadden we het niet. We waren jong, ik zat op school en hij sportte volop. Onder het stukje ‘uitproberen’ hoorde ook ‘onveilig vrijen’ of zoals hij altijd zei:

“Seks met condoom is geen seks.” Ja, we wisten dat het eens raak zou kunnen zijn, maar de lust won het van het verstand.

We genoten van het leven als of we tieners waren. Daar was dan dat moment: ik was zwanger! Pas nadat ik twee keerhoe het moederschap mij veranderde niet ongesteld was geworden, deed ik een test en die was zo duidelijk als wat. Ik wist mij geen raad. Hoe ging ik het vertellen? Mijn vriend (toen nog wel…) merkte dat er iets niet klopte en ik zei het dan ook maar. De ruzie die daarop volgende resulteerde erin dat hij vertrok. Hij ging verder met zijn leven en ik zat met een kind. Voor het eerst in mijn leven moest ik een grote verantwoordelijkheid dragen, welke optie ik ook zou kiezen. Abortus heb ik nooit overwogen, dus ik werd mama! Ik was zwanger en voelde mij nog totaal geen moeder. Ik voelde mij nog steeds dat meisje dat graag lol maakte.

De zwangerschap vorderde en kreeg steeds meer het besef dat ik niet alleen goed voor mijzelf moest zorgen maar ook voor het meisje in mijn buik. De knop ging om, ik stopte met werken op advies van mijn verloskundige. De bevalling kwam eraan en opeens was ik mama! Wat was ik trots.

Enkele maanden na de bevalling stortte ik in, ik wilde alleen maar slapen en kwam amper het huis nog uit.

Ik had een angst/paniekstoornis ontwikkeld door alles stress die ik heb doorstaan thuis en op het werk. Ik werd doorverwezen naar een psycholoog. Een jaar lang heb ik voornamelijk thuis gezeten. Ik had geen energie om iets te doen en was zo zwak omdat ik amper at. Ik was het thuiszitten zat en besloot met medicatie te starten en mijn voedingspatroon te veranderen. Waauww! Wat ging er een wereld voor mij open. Even door de bijwerkingen heen en het leven weer proberen op te pakken. Ik moest gaan oefenen van mijn psycholoog met naar buiten gaan. Mijn dochtertje heeft mij moed gegeven, voor haar moet ik door en zij verdient het om leuke dingen te doen. Natuurlijk wilde ik dolgraag met haar naar de speeltuin, kinderboerderij en noem maar op! 

Inmiddels ga ik elke dag naar buiten en geniet ik van mijn dochtertje dat ik lekker zie rennen en dat zich uren in de zandbak kan vermaken.

Ik kan weer zonder paniek naar de supermarkt en andere winkels. Ik ga met haar naar Monkey Town en naar de kinderboerderij. 

hoe het moederschap mij veranderde 1De eerste stap is er, ik heb nog vele angsten te overwinnen zoals onder andere: de tandarts, het openbaar vervoer, naar het zwembad en drukte. Voeding speelt tegenwoordig een belangrijke rol in mijn leven. Ik eet gezond en doordat ik zoveel minder suikers eet, ben ik minder misselijk en moe en het is ook nog eens goed tegen de puistjes.

Dat is hoe moederschap mij veranderde, ik ben gegaan van paniekaanvallen naar super sterk. Ik ben niet meer dat naïeve meisje, ik ben een volwassene. Als het om mijn dochtertje gaat ben ik een pitbull. Zij is mijn alles. Ik durf nu rechtop te lopen. Ik zet mijn dochtertje en mijzelf nu op nummer 1. Ik heb geleerd van de dingen die mij zijn overkomen. Ik ben dan helemaal ingestort, maar ik klim er sterker dan ooit uit.

 Heeft moederschap van jou ook een totaal ander mens gemaakt? Of ben je diep van binnen nog gewoon wie je altijd was? Vertel ons je ervaringen!

Over de schrijver
Reactie plaatsen