Van wie 'MOET' dat dan?
05 mei 2016 
4 min. leestijd

Van wie 'MOET' dat dan?

Van wie moet dat dan? Zoals in mijn vorige blog verteld, ben ik 33 jaar en bijna 3 jaar gescheiden. Ik ben ruim 10 jaar getrouwd geweest en yes, de snelle rekenaars hebben het goed. Ik was erg jong toen ik trouwde. 19 jaar om precies te zijn. Ik werd een week later 20 jaar…

In mijn vorige blog sprak ik al over een perfect plaatje van thuisblijfmoeder etc. Dit perfecte plaatje had ik al heel lang. Ik zag mijzelf altijd al jong moeder worden, een gezin stichten. Zo zou het moeten zijn en niet anders. En zo gebeurde het ook. Ik leefde volgens de eigen plannen in mijn hoofd, volgens de regels en volgde gemakkelijk anderen.

Ik was perfectionistisch en legde de lat hoog. Niet alleen met het perfecte plaatje van de kindjes, maar met alles in mijn leven.

Mijn eigen echte mening en gevoel had ik bij sommige zaken losgelaten. Ik leefde op de automatische piloot met altijd in zich dat perfecte plaatje waar ik aan mee werkte.

Dat dit mij op een gegeven moment opbrak zal geen verrassing zijn. Ik was mezelf totaal kwijt en had geen idee meer wat ik wilde. Toen ik ging scheiden en daarvoor al apart ging wonen, dacht ik: “Zo, en nu mijn eigen ding.” Maar… Wat was dat eigenlijk? Mijn eigen ding? Dat bleek nog niet zo makkelijk te bepalen. Toen ik veel met mijn vrienden ging praten, nieuwe mensen ontmoette met nieuwe inzichten, zei iemand eens tegen mij:

“Jade, hoor jij zelf hoe vaak jij ‘moeten’ zegt?” Ik weet nog dat ik door die opmerking een beetje overdonderd was, want het viel toch allemaal wel mee? Ik deed toch juist nu wat ik zelf wilde?

Ik heb de afgelopen jaren geleerd wat rustiger na te denken als mensen iets over mij zeggen. Iets confronterend als hierboven bijvoorbeeld. Voorheen kon ik dat nog wel eens als oordeel zien, maar nu zie ik het als iets opbouwends. Toen bovenstaand tegen mij werd gezegd, wist ik nog even niet wat ik ermee moest. Dagen later dacht ik er weer aan en ging ik  letten op mijn eigen bewoordingen, mijn uitingen, mijn hoofd die tegen mijzelf sprak.

En wat bleek? Ik zei mega vaak ‘moet’ of ‘moeten’. En ik wilde juist willen, niet moeten! Blijkbaar legde ik de lat voor mezelf nog steeds hoog en verplichtte ik mezelf ook tot van alles.

Ik kan je vertellen, het was verrekte moeilijk om dat af te leren. Ik ben er heel bewust mee bezig geweest om mijn moeten in willen te veranderen en dat voelt super goed! Want dingen gaan zoveel makkelijker als je ze wil, zonder dat je de druk voelt van het verschrikkelijke moeten.

Van wie 'MOET' dat dan?

Van wie ‘MOET’ dat dan?

Ik sprak laatst met een vriendin over werkdruk en daarnaast drukte in je privéleven. Zij had een boek gelezen waarin stond: ‘Als je je bed een keer niet op maakt, komt dan de beddenopmaakpolitie?’ Ook deze zin herinnert mij er nog heel vaak aan dat ik niets moet, maar wil en dat niemand mij controleert of zoiets geks. Ik mag alles zelf willen!

Tuurlijk, het leven is geen sprookje, ik leef niet in een droomwereld waarin er een geldboom bij ons in de tuin staat die alles betaalt. Een leven waarin we in een tijdmachine kunnen stappen en de kids vanzelf naar sport gaan. Een leven waarin ik de klok terug kan draaien en meer tijd heb op een dag. Er moeten natuurlijk echt gewoon dingen, maar ook die zaken kan je zo omdraaien in willen:

  • Ik moet naar mijn werk, maar jeetje, ik wil ook graag, want het geeft mij voldoening en energie!
  • De kids moeten op tijd naar sport, maar ik wil dat ook graag. Want ik geniet van die fanatieke gezichtjes en mooie verhalen achteraf.
  • Ik moet elke dag koken. Oke dit wil ik niet altijd. Eerlijk is eerlijk, soms word ik er gek van. Maar ik wil gezond leven. Ik wil mijn kinderen gezonde voedingstoffen geven en goed voor onze lichamen zorgen, dus doe ik het!

Het leven wordt een stuk relaxter zonder al dat moeten kan ik je vertellen. Dingen willen voelt gewoon heel anders. Je hebt geen druk, maar een leuk/fijn/gezond/gezellig doel voor ogen en dat stimuleert alleen maar. En het gros van ons is zo ontzettend druk de meeste tijd van het jaar. Wellicht zouden we eens kunnen kijken, wat we allemaal van onszelf moeten. Wat kunnen we daar wellicht van schrappen of in elk geval omzetten naar willen?

Want tja, van wie ‘MOET’ dat dan allemaal? Loop jij ook tegen je moeten aan in je hoofd? Hoe ga je hiermee om of hoe heb je het veranderd? Graag jullie reacties hieronder plaatsen, we zijn benieuwd.

En wil je ervaringen liever delen in een besloten groep? Dat kan! In de besloten community: http://community.www.nieuw.happysinglemoms.nl

Over de schrijver
Reactie plaatsen