Alles of niets

Ze vroeg of ik vrijdag met haar wilde stappen. “Dit weekend niet”, appte ik resoluut, “dit weekend doe ik rustig aan.”
Laat dat nou precies mijn valkuil zijn; rustig aan doen. Bij mij is het alles of niets. Feesten tot de zon opkomt en doen alsof alle zorgen daarachter verdwenen zijn of een weekend op de bank wazige filmhuisfilms kijken en mezelf rode ogen huilen.

Als mijn zoontje weg is

Het gaat hier om de weekenden waar mijn ventje bij zijn vader is. Weekenden waarin ik de afgelopen maanden honderden euro’s uitgaf aan etentjes, festivals, hotels en impulsaankopen als dure lingerie en luxe badschuim. Het geld zou beter van paskomen voor het kopen van een auto. Iets waar velen mij al een jaar de oren van mijn hoofd over ‘adviseren’. Of voor het sparen voor een hobby van mijn zoon. Hiphopdansen, muziekles of reddingszwemmen, stel ik mij zo voor.

Tijd om gelukkig te zijn

Laatst zei een andere vriendin dat het tijd was om zelf echt gelukkig te zijn. Dat advies kwam niet uit het niets; ik had eerst een halfuur dramatisch lopen verkondigen dat ik half kaal aan het worden was en mij zo futloos en miserabel voelde. Zat een kern van waarheid in, dat wel. Die haaruitval en moeheid waren desalniettemin te wijten aan diverse factoren, samen te vatten naar stress en meerdere keelinfecties.

“Ga eens een tijd niet daten en zoek bij jezelf wat je bij hen verlangt”

sprak dezelfde vriendin mij streng toe. Ze had gelijk, grotendeels. Het was slechts een onderdeel van mijn uitbundige gedrag. Het leven dat ik bkijkbaar wilde leven zo nu en dan. Toch denk ik niet dat iemand op langere termijn gelukkig alleeb is en dat een partner je juist kan aanvullen naast versterken. Ze zette mij in ieder geval aan het denken.

Energieslurpers

In korte tijd, ik ben nogal rigoureus, heb ik een aantal veranderingen doorgevoerd en actie genomen. Ik zou namelijk nooit mijn eigen vijand willen zijn. De huisarts verwees mij door naar de KNO en ik nam voornamelijk rust. Wat waren energieslurpers? Wat zorgde ervoor dat ik de kleine dingen weer zou waarderen?

Het verbannen van mannen

De eerste stap was het verbannen van alle mannen waarmee ik voornemens zou kunnen zijn tijd te verdoen. Nouja, behalve mijn mannetje van twee. Daar wil ik alle tijd aan besteden. Tinder ging eruit, meteen. Diegene die mij al een week probeerde te bellen na een feestje vertelde ik standvastig dat ik niet op zoek was naar een relatie maar ook niet naar een scharrel. En een andere vent meldde ik dat ik niet zo makkelijk te verleiden was.

Daarna maakte ik korte metten met een aantal mensen dicht om mij heen die oplossingen en medelijden van mij verwachtten. In die gevallen was ik daar niet de juiste persoon voor en door het er alleen al niet over te hebben scheelde mij het bakken energie. En nu had ik ervoor gekozen niet meer te vaak te gaan stappen. Dat die vriendin vervolgens niet wilde afspreken om iets anders te doen was aan haar.

Meer tijd met mijn zoon

Daarentegen ben ik met mijn zoontje extra veel naar buiten geweest. We zijn na twee jaar weer bij de bieb geweest en heb voor ons beiden boeken geleend. S’avonds zit ik nu in een goed boek en zit ik niet meer op de app. Ik heb knutsel- en bakspullen gekocht, want creatief ben ik wel als ik de juiste momenten goed benut. En in mijn eenzame weekenden ga ik gewoon lekker schrijven of bij familie langs.

Yes, het voelt goed om niet meer weg te lopen, maar bij mezelf te zijn!