Lieve allemaal, ik heb jullie hulp nodig. Hard nodig want ik weet het even niet meer, wat moet ik doen? Help me, ik voel me verscheurd. 

Het volgende is er aan de hand: afgelopen weekend zijn mijn jongens voor de tweede keer na 4,5 maand weer naar hun vader geweest. Hun vader woont nog steeds op de camping, maar woont ondertussen ook samen met zijn nieuwe vriendin. Daar was ik in eerste instantie heel blij om want ik had de hoop dat zij hem dan in de goede richting zou kunnen duwen.

Hij werd gewoon uitgelachen!

Ze zijn vrijdag netjes opgehaald door haar en zondag ook afgezet. Dat wel. Afgezet met de mededeling dat mijn jongste wat aan het huilen was want hij had een ongelukje gehad en een beetje in zijn broek gepoept. Ik moest hem dus nog even wel verschonen.

Nu heeft mijn jongste wat moeite met de overgang tussen vader en moeder. Dan wil hij dus weleens een ongelukje hebben, dus dacht ik daar nog niet zo erg bij na op dat moment. Hijzelf was snel het huis naar binnen gelopen en meteen boven naar de badkamer gedaan. Ik had dus ook nog niet echt in de gaten hoe erg het was. Ik kom boven en de geur die me tegemoet kwam was niet uit te houden, wat een stank.

In de badkamer zit hij al op de wc en vraagt of ik zijn billen schoon wil maken. Ik besluit eerst zijn vieze kleren uit te trekken. In zijn onderbroek zat gewoon een compleet geplette drol van formaat waar ik jaloers op zou geworden zou zijn. Aan zijn billen zat de rest, geplet en al prachtig ingedroogd bij de randen.

Verscheurd

Dit was niet iets van de laatste minuten. Hevig snikkend vertelt het ventje mij dat de tante van zijn vader samen met haar broer, hem hierom heel erg hebben uitgelachen. Lachen en een kind zich ellendig laten voelen konden ze wel. Verschonen terwijl hij in zijn koffer 2 extra onderbroeken bij had konden ze schijnbaar niet.

Vies en onverzorgd

Dit was ook de tante die mij aangemeld had bij veilig thuis omdat ze zich zorgen maakte om mijn oudste zoon. Hij is inderdaad een magere panlat en eet ook inderdaad niet altijd even goed, al eet hij normaal gesproken meer dan ik weg kan krijgen. Daarnaast zouden mijn kinderen er vies en onverzorgd uit zien. Nu kan het vies wel kloppen want ik laat mijn kinderen gewoon spelen. Ze mogen vies worden. ’s Avonds gaan de vuile kleren in de was en gaan ze onder de douche. Dat vind ik wel prima zo.

Gelukkig was Veilig Thuis samen met Juvans, die ik zelf al ingeschakeld had, er zo klaar mee. Mijn oudste zoon zat vrolijk zijn derde cheeseburger uit de supermarkt op te eten toen ze kwamen controleren.

Ik moet op straat wonen van haar

Het was ook de tante die mij voor de school van de jongens samen met haar man en zijn nichtje aangevallen had. Ze probeerde toen om mijn telefoon te stelen, onder het mom van: “dan weet jij ook eens wat het is om iets van je afgepakt te hebben.”

In hun ogen mag ik namelijk niet meer verblijven in ons gezamenlijke koophuis. Daar moet mijn ex in wonen en ik op straat. De auto die ik heb moeten betalen aan mijn ex is ook van hem. Verder is zij van mening dat de jongens beter bij haar kunnen wonen want zij kan ze beter opvoeden dan ik. Dat ze de kinderen van 8 en 6 met een zaag laat spelen, is in haar ogen heel normaal.

Het bleek dat de jongens van het weekend, dat vrijdagavond om 18.30 begon, op zaterdagochtend al heel vroeg, bij mijn ouders zijn gezet. Daar heeft hij nog steeds contact mee. Mijn moeder heeft de kinderen toen die middag naar de bewuste tante gebracht en daar hebben de kinderen ook geslapen. Zij heeft toen wel mijn oudste zoon naar musical-les gebracht. Ik had mijn ex heel duidelijk gemaakt dat er toch echt in het getekende ouderschapsplan staat dat wij verplicht zijn on de normale activiteiten van de kinderen door te laten gaan en ze een normaal mogelijk leven te laten leiden.

Daarna zijn ze weer lekker met haar mee gegaan. Ze hebben bij haar in huis schijnbaar ook al hun eigen slaapkamertje samen. Na het avondeten zijn de jongens door haar naar haar moeder gebracht waar ze ook weer herenigd werden met hun vader en zijn vriendin.

Lopen mijn kinderen een trauma op?

Hij moest het hele weekend overwerken en dat was belangrijker dan aandacht aan zijn kinderen geven. Dat was ook de hoeveelheid aandacht die hij voor zijn gezin had toen we nog samen waren. Dat mijn kinderen bij mijn ouders en die tante gedumpt worden vind ik ook al niet normaal.

Nu kan het aan mij liggen want er wordt steeds tegen mij gezegd dat ik de kinderen naar hun vader moet laten gaan omdat ze anders een trauma op zullen lopen. Maar nu vraag ik mij toch echt af: hoe zit het dan met deze situatie? Welk trauma lopen ze hier van op? Vader die toch geen tijd en aandacht voor ze heeft en vrij wil maken. Verwaarloosd en met ontlasting rond laten lopen, over straat laten lopen en dan ook nog een klasgenootje van zijn oudste broer tegen komen.

VerscheurdVerscheurd en verward, wat moet ik doen?

Ik hoop maar dat die niets gemerkt heeft want wat zal mijn zoontje anders gepest gaan worden op school. Uitgelachen worden door een tante en oom? Nu weet ik zelf uit ervaring wat lichamelijke maar vooral geestelijke mishandeling met je doet. Ik ben niet voor niets op mijn zeventiende uit huis geplaatst door de kinderbescherming. Ik kan je wel vertellen dat ik daar nu pas overheen ben, sinds ik bij mijn ex weg ben. Dat ik nu pas weet dat ik het waard ben om van gehouden te worden en dat ik goed ben zoals ik ben. Dat heeft dus 43 jaar gekost.

Is dit wat ik wil voor mijn kinderen? Is dit dan echt het beste voor mijn kinderen? Moet ik ze laten gaan naar een vader die tot nu toe nog steeds niet laat merken dat hij ze wil hebben en dat hij van ze houdt? In mijn ogen straalt het gedrag van hem nu niet echt liefde uit. En zijn vriendin, is zij wel zo veel beter? Welke vrouw laat een kind zo rond lopen? Neemt een kind zo de straat over en durft het zo af te leveren bij hun moeder? Zelf zou ik dit never nooit doen.

Help mij ouders, moeders, vaders, wat is wijsheid? Wat moet ik doen?