De vijf fasen van het rouwproces

De vijf fasen van het rouwproces, ik denk dat ik ze doorlopen heb. Tot twee keer toe misschien wel. En hoewel ik elke fase her-ken en er-ken, blijven ze tot op de dag van vandaag nog door elkaar lopen. Soms val ik eens terug, om me dan weer te herpakken en door te gaan.

Ik wil ze ook niet allemaal gedetailleerd beschrijven.

Aangezien mijn ex-man vlak na de scheiding ervoor koos om uit het leven te stappen, begon de verwerking weer helemaal opnieuw.

Misschien is het wel beter om de doden gewoon te laten rusten.

Iets wat mij gedurende de afgelopen jaren niet echt gegund werd : rust. Want je moet door. De papierberg afhandelen, je eigen emoties verwerken en elke dag opnieuw paraat staan om je kinderen een zo normaal mogelijk leven te bezorgen.

Je wereld verandert dan misschien wel ingrijpend, ze staat niet stil. Je kan het je gewoon niet veroorloven om in een hoekje te kruipen en te huilen. Die hoekjes moeten gepoetst en spinneweb-vrij blijven. Of  is dat toch mijn keuze.

 

 

Ik geloof dan ook sterk in de kracht van keuzes. Oké, we hebben niet alles in de hand en soms zit het ferm tegen. Maar toch komt het erop neer dat alles verband houdt met de keuzes die we maken. Al is het maar de keuze over hoe we omgaan met die tegenslagen. Of zoals ooit iemand tegen me zei : “When life gives you shit, just flush.”

De vijf fasen van het rouwproces

De vijf fasen van het rouwproces

Ook al zijn het soms de keuzes van anderen die ons leven beïnvloeden, uiteindelijk hebben we er zelf voor gekozen om die anderen in ons leven toe te laten.

Toch zeker als volwassenen. Mijn kinderen echter, die probeer ik nog een tijdje te ontlasten van zoveel verantwoordelijkheid. Het is niet hun last om te dragen. Het is aan mij om hén te dragen, en dit is nooit een last.

 Heb jij ooit te maken gehad met rouw? Heb je tips voor anderen?