Liefdesverdriet. Tot voor kort had ik het nog nooit gehad. Mijn eerste relatie duurde tien jaar, hij is de vader van mijn zoon. Het uit elkaar gaan was mijn keuze. Natuurlijk heb ik verdriet gehad, het was een langdurig proces. Het verwerken was al begonnen voordat we uit elkaar waren.
Toen ben ik een jaar alleen geweest. In die tijd heb ik nieuwe mensen leren kennen, vrienden gemaakt, ik ben uitgegaan en heb een leuke tijd gehad.
Na een jaar werd alles rustig. Ik vond een goede balans van werk, vrienden, huishouden en natuurlijk mijn zoon.

flower-314658_640

Voor het eerst liefdesverdriet

Toen leerde ik een man kennen. Ik was niet op zoek, maar na een tijd via de app gepraat te hebben zijn we toch op date geweest. En van daaruit heeft onze relatie zich ontwikkeld.
Ik kan nu zeggen, het was te veel, te snel. En na een half jaar was het voorbij. En toen had ik voor het eerst liefdesverdriet. Hoe ga je daar mee om

Ik ben gaan googlen. Daar las ik dat er bij het verwerken van liefdesverdriet verschillende fases voorbij komen. De websites zijn het niet helemaal eens over welke fases en de volgorde ervan, maar ik merkte wel dat bij mij ontkenning als eerste kwam.

Ik kon niet geloven dat het over was. Een week lang heb ik gehuild en kon ik mezelf net staande houden.

Na een week voelde ik me meer boos. Hoe kon hij dit doen. Hij zei dat hij nog wel van me hield, maar van de ene op de andere dag kreeg ik geen berichtjes meer. Dat kan toch niet als je van iemand houdt.

woman-792150_640

Voor het eerst liefdesverdriet

Hier in het dorp is een mooie plek, genaamd ‘de vuilnisbelt’. Er schijnt een hoop vuilnis onder te liggen, maar het is een prachtig begroeide plek met een mooi uitzicht.

In het tweede weekend na de break up ben ik ben er met mijn hond heen gegaan. Ik heb hardop alles aan mijn hond verteld. Dat ik niet zozeer verdrietig ben omdat het uit is, maar door de manier waarop hij me behandeld. Af en toe kwam er een wandelaar of een wielrenner voorbij en dan was ik maar even stil. Je krijgt toch wat vreemde blikken als je hardop tegen jezelf praat. En als ze weg waren kletste ik verder. Ik heb alles er uit gegooid! Toen we weer naar huis liepen voelde ik me een stuk lichter. Alsof ik letterlijk alles op de vuilnisbelt achter heb gelaten.

 

Rond de derde week kwam de acceptatie. Ik had in mijn hoofd een lijstje gemaakt van dingen die ik van hem niet prettig vond en dat herhaalde ik telkens. En vrienden die ik sprak, die het verhaal kenden, onze gesprekken hadden gelezen, vonden ook dat het niet netjes was.

In het weekeind van de derde week was ik er ook echt klaar mee. Ik heb alles wat ik nog van of voor hem had opgeruimd, alle foto’s weggehaald en in de papierbak gegooid. En daarna voelde ik me een stuk beter. Ik kan weer verder.

De ene website zegt zus en de andere zegt zo. Of dit bij iedereen in dezelfde volgorde verloopt weet ik ook niet. Ik kan je wel vertellen, het hebben van liefdesverdriet is echt heel naar. Vele anderen met mij weten wat je doormaakt. Het heeft tijd nodig. In welke fase je ook zit, of wat je ook doormaakt, je gaat je beter voelen. Echt waar!

Hoe ga jij om met liefdesverdriet? Deel het met ons via een reactie. Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!