Vrijdagmiddag afscheid van mijn dochter
13 april 2016 
3 min. leestijd

Vrijdagmiddag afscheid van mijn dochter

Vrijdagmiddag afscheid van mijn dochter… Anderhalf jaar geleden, toen wij besloten te gaan scheiden, zijn we met onze dochter van toen 1,5jaar naar de stad gegaan. Daar mocht zij een rugzak uitzoeken….de zogenaamde ‘scheidingsrugzak’ oftewel de ‘papa tas’. Iedere keer als het papa weekend is, pakken we op vrijdag haar tas in zodat ze weet dat ze naar papa gaat! Deze tas wordt alleen gebruikt voor papa.

Een tip voor alle andere ouders met kleine kinderen om zo’n tas te kopen, het is duidelijk voor het kind waar hij of zij aan toe is en heeft altijd iets vasts als hij of zij naar de andere ouder gaat!

Vrijdagmiddag afscheid van mijn dochter

Vrijdagmiddag afscheid van mijn dochter

Mijn dochter propt het liefst haar hele speelkamer erin. Ik hou het wat rustiger maar mijn gedachtes op dat moment niet.Voor jullie een kijkje in mijn hoofd wanneer ik Floor haar papa tas inpak:

‘Oke, daar gaan we weer! Het is vrijdag over en een uur komt hij haar halen……’ (als hij een keer op tijd is) ‘oke Kiek komo p spullen pakken’, 2 knuffels in de tas… ‘Oh daar gaat m’n kleine meisje weer, weer een weekend naar papa…..’ Kiek inpakken, dat was je aan het doen.’ ‘Euhm sokken! Eén paar zaterdag, 1 paar zondag en 1 extra voor als ze in een plas regen gaat springen….’ ‘Wat zouden ze dit weekend eigenlijk gaan doen….misschien een keer thuis blijven zou Floor fijn vinden, een keer echt weekend met papa’ ‘Kiek stop met denken INPAKKEN!!’ ‘Hemd, ondergoed 3x of 4 want je weet t nooit!’ Euhm kleding. Oh nee, tuurlijk niet….. de vriendin van papa vindt haar kleding die ik mee geef niet leuk!’ ‘Oh, als ze maar veilig weer terug komt, als haar maar niks overkomt, als ze maar goed voor haar zorgen, mijn kleine meisje!’ ‘Kiek!!! Hou je tranen in, niet huilen, ze is zondag weer thuis! Alles ingepakt?! Go!!!’

Daar gaat dan de deurbel, “papaaaaa!!!” wordt er door het huis gegild.
Inderdaad, daar is hij dan, mijn ex-man! Ooit was ik gelukkig met je….ooit! Nu draait mijn maag zich om als ik vraag hoe het met je is en je tegenwoordig in de wij vorm praat, met jullie gaat alles geweldig dus!!!
Op mijn vragen gaan jullie wat leuks doen? Breng je d’r op tijd thuis? En (natuurlijk….) zorg je goed voor haar? Krijg ik niet meer antwoord als; “Wij doen altijd leuke dingen, ik zie wel hoe laat (volgens hem is 20:00 uur vroeg genoeg) en geen nieuws is goed nieuws Kiek, stel je niet zo aan!”

Vrijdagmiddag afscheid van mijn dochter

Vrijdagmiddag afscheid van mijn dochter

Ik knuffel Floor nog een keer en zwaai nog maar een keer en roep door de staat dat ik heel veel van haar hou. Het afscheid van mijn dochter op vrijdagmiddag is niet leuk! Als ik de deur sluit hoor ik nog net “Ik ook van jou mama!!!” Dan gaat de deur dicht en daar zijn ze, de watervallen dikke tranen, zo maar even 5 min dikke tranen!!! 

Op zondag ben ik zoooo blij als ik buiten hoor “mamaaaa ik ben thuis” en ze mij om m’n nek vliegt met een dikke kus en zegt “oh lieve mama heb jou zo gemist!”

Och meisje ik jou ook, ik jou ook!!! En over 2 weken mis ik je gewoon weer!

Liefs Kiki

Herken jij je in mijn verhaal? Ik vraag me af hoe jij met het verdriet om gaat. Je kunt je bericht hieronder achterlaten, dank je wel! 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 16 Aug 2015

O zo herkenbaar. Ik ben nu bijna een half jaar alleen, scheiding is er nog niet door. Ik neem om de week op vrijdag ochtend op school afscheid van m'n popje en en ik vind het zo niet leuk. Begin er langzaam aan te wennen maar mis haar dan zo en zit ook regelmatig op de bank te huilen hoor. Ben altijd zo blij als ik op zondagmiddag de auto hoor en dan dat stemmetje, mama ik ben er weer. Dan smelt ik gewoon. Die tas heb ik ook, wordt idd alleen dan gebruikt. Succes met alles ?

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Aug 2015

Wat zal de vader haar missen in de tijd dat ze bij jou is, hij ziet haar immers veel langer achter elkaar niet. Ik mis eigenlijk op het internet best wel verhalen van vaders en hoe zij de scheiding en omgang met de kinderen nadien beleven.

Anonymous
Door

Anonymous

op 18 Aug 2015

Dat staat los van dit verhaal Suzette, het betreft hier de beschrijving van het gevoel van de schrijfster, wat niet wilt zeggen dat de vader buiten wegen wordt gelaten, slechts een beleving. Hierbij gaat het verhaal ook over de tas, wat als tip wordt gegeven, zodat de situatie beter te behappen is voor het kind in kwestie. Mocht je verhalen van vader zoeken dan zijn die vast op internet te vinden, alleen niet op een site die zich richt op moeders. :)

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Aug 2015

Mooi geschreven en inderdaad "over twee weken mis ik je gewoon weer", heel gewoon maar niet heus. Ik schrik wel van wat je schreef over die kleertjes, die niet mooi gevonden worden....dat gaat best wel ver. En je vraagt hoe anderen met hun verdriet omgaan? Best wel moeizaam, ik ben nog vaak verdrietig om vele redenen. Maar het is niet anders en ik probeer er het beste van te maken maar dat vind ik eigenlijk niet genoeg, diep in mijn hart vind ik een gelukkig gezin met een aanwezige vader en moeder het beste en dat had ik mijn kinderen zo gegund. Maar langzaam gaat alles beter en komt het wel goed met ons. Sinds kort is er een nieuwe vriendin met haar kinderen en familie in beeld of eigenlijk buiten beeld want ik ken haar niet en mijn ex-man vindt een kennismaking niet nodig en ook dat is weer wennen en aanpassen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Sep 2015

Ik ben nu 4 jaar alleen met dochter en de weekenden dat ze bij haar vader is ervaar ik elke keer anders. Soms is het stiekem wel even lekker om een heel weekend voor jezelf te hebben... Maar meestal vind ik het veel te stil in huis en snak ik naar de zondagavond als mijn hummeltje weer thuis is. Mijn dochter is 6 jaar ( over 3 weken is ze jarig ). Het meeste moeite heb ik echter met de zomervakantie. Want dan is ze 2 of 3 weken aaneengesloten bij haar vader. Het is zo'n dubbel gevoel, ik ben blij voor haar dat haar vader nog in haar leven wil zijn. Maar dat betekend ook dat ik minder tijd met haar heb en het gaat al zo snel. Even geheel ander onderwerp....daarom ben ik blij met deze site. Misschien ontmoet ik wel een andere single mama die in de 'kinderloze' weekenden een kopje koffie of een borreltje wil gaan drinken met mij. Ik wil namelijk niet steeds mijn vriendinnen vragen, zij hebben tenslotte hun eigen gezin :)

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Sep 2015

Hallo Laura, In oktober lanceren wij een nieuwe website. Op deze site kun je op een gemakkelijke manier in contact komen met andere alleenstaande moeders. Zo te lezen is dat precies waar je naar op zoek bent. Ben je ingeschreven op onze nieuwsbrief? Dan word je namelijk op de hoogte gehouden! Groet, Myra

Anonymous
Door

Anonymous

op 24 Nov 2015

Ik bracht mijn zoon om de twee weken een weekend naar zijn vader. Heb nooit gehuild of zo. Ik was blij dat ik even bij kon tanken. Ik weet dat zijn vader heel veel van hem houd. Dat was voor mij genoeg en wilde het ook niet erg dramatisch maken voor mijn zoon. Het was gewoon zo. Net als naar de winkel gaan. Het hoort erbij. Wij hadden ook een papa tas. En die propte ik helemaal vol met veel te veel kleren want wist dat papa een andere smaak heeft dan mij. Nu is papa verhuisd naar een ander land en missen hem heel erg. We skypen veel maar t is goed zo. Het is niet anders. Wie weet wat de toekomst brengt.

Anonymous
Door

Anonymous

op 24 Nov 2015

Ik herken het. M'n hart breekt altijd!! M'n kleine meissie die dan weer naar de vader gaat. Ik kan er maar niet aan wennen

Anonymous
Door

Anonymous

op 25 Nov 2015

Heel herkenbaar! Zoontje van 3 gaat om t weekend en de woensdag. Verschrikkelijk wat mis ik hem als hij er niet is. Blij als t weer zondag is en hij weer veilig bij mij is. Maar de weekenden zijn nog te overleven. De vakanties vind ik verschrikkelijk. Twee weken lang geen kind! De eerste week elke dag dikke tranen. Tweede week aftellen. Maargoed!! Niks laten merken aan die kleine! Hij is gek op zijn papa dus zolang hij het leuk heeft ben ik blij. Dat is waar het om gaat. En wat betreft een weekend tasje! Het enige wat mee gaat is de knuffel. Want blijkbaar zijn ook mijn kleertjes voor die kleine niet goed/mooi genoeg.

Anonymous
Door

Anonymous

op 13 Apr 2016

Wauw, echt herkenbaar. Bij mij is het ook 1,5 jaar, mijn dochter is net 5. Ik zit gewoon mee te huilen. Gelukkig is het 'ophaalmoment' van mijn ex altijd bij de BSO, dus ik zie hem alleen als hij haar komt brengen. Verder bemoeit zijn vriendin zich gelukkig niet met haar kleding etc, dus ik geef haar lekker haar eigen vertrouwde spulletjes mee. En als ze er niet is, probeer ik zoveel mogelijk leuke dingen te doen en te hopen dat het weekend dan snel voorbij is

Anonymous
Door

Anonymous

op 10 Jun 2016

Heel herkenbaar, sinds 4 maanden uit elkaar. Mijn zoontje van 1,5 is tot nu toe alleen bij mij gebleven. Afgelopen week voor het eerst een dag naar zijn vader. Hij gaat om het weekend op zaterdag een nachtje slapen en elke week 1 dag. Op die dag kan ik niet wachten tot het 5 uur is , laat staan hoe het straks is als hij ook gaat slapen..

Reactie plaatsen