De vrijdagmiddagborrel
27 augustus 2016 
3 min. leestijd

De vrijdagmiddagborrel

Screenshot_2016-08-21-11-31-26-1

De vrijdagmiddagborrel

Na een drukke week,  ben ik vaak toe aan niets.  Aan gezelligheid en vaak vooral aan een wijntje. Nu neem ik af en toe tijdens het koken ook wel een wijntje,  maar die haalt het bij lange na niet bij de vrijdag-middag-borrel.

De hele week is het opschieten. Van wakker worden naar werk.  Van stressen naar school, voetbal,  gym,  zwemles.  Ik rijd nog weleens heen en weer. Een taxi is er niets bij.  Daarbij ook gewoon nog een huishouden, met altijd was en met altijd vaat. Vrijdag middag is ook vaak uitwisselmiddag.  Om de week gaan de kids naar hun vader.  Dus afspreken,tassen inpakken.  Vaak even brengen.  Dus na zo’n stress volle week is het lekker om vrijdag aan het einde van de middag aan de keukentafel van vriendin te ploffen. Je voelt de week van je afglijden. Ontspannen.  Wijntje wordt voor je neus neergezet. De eerste slok ….

Als we een gekke bui hebben,  drinken we gin-tonic.  Of Hugo. Het lijkt alsof de vrijdagmiddag zich daarvoor leent. Je hoeft niets meer. We luiden het weekend in.

Daar aan tafel bespreken we de week. Druk geweest, veel gewerkt, moe, kapot. Gesloopt. Gos,  we lijken wel mannen. Die zijn ook altijd moe en op.
Het meest irritante is eigenlijk dat de kids die meekomen het ook stik gezellig vinden.  Zodat je nog steeds niet alle ins & outs kunt bespreken.  Sappige roddels moeten even wachten. Want kleine kindjes hebben grote oortjes.  Voor je het weet ligt jouw verhaal  bij de slager op de toonbank.

Na een wijntje of wat gaat de muziek iets harder.  Zingen we luid mee met “Liefde …. Wat is nu liefde?” André raakt ons nog steeds.  We worden wat losser. De tongen ook. En als de kids lekker aan het spelen zijn,  passeren in rap tempo een heel scala mannen de revue.

Fijn is dat er geen man meer is die thuis komt.  Dat je eigenlijk schrikt, zodra je de sleutel in het slot hoort,  of de auto voorbij ziet rijden.  Omdat je weet dat er (nog)  geen eten is.  En ook nog lang niet komt.  Of nog erger.  Als ie thuis komt dat je de sfeer om voelt slaan.

Screenshot_2016-08-21-11-31-45-1

De vrijdagmiddagborrel

Neeeee, we zijn vrij.  En beslissen zelf wat we eten.  En wanneer. We halen iets.  Of we maken iets.  Niet te moeilijk. Ook is er op vrijdag geen tijd meer.  Niks om klokslag 18.00 aan tafel.  We eten als we honger hebben.

Na de koffie is het plan er om naar huis te gaan.  Maar oké,  1 biertje nog.  Voor de gezelligheid.  Want ach,  als de kids bij hun vader zijn,  ben je toch maar alleen.

Meestal worden er tijdens dat biertje ook snode plannen gesmeed.  Lekker op stap.  Wat gaan we doen?  Waar gaan we heen?
Weekendje Rotterdam?  Doen! Avondje stappen?  Gaan we voor!

Even gewoon zorgeloos zijn.  Niet rennen en niet regelen. Gewoon leuke dingen doen.  De slappe lach krijgen, mooie plannen maken en uitvoeren.  Zodat je de allermooiste herinneringen bewaart.  Festival hier, parade daar.   Op een kleedje naar muziek luisteren.

Er zijn al heel wat mooie dingen over de keukentafel gegaan. Ik hoop dat er nog vele volgen, onder het genot van die vrijdagmiddagborrel.

Hoe zorg jij voor voldoende ontspanning voor jezelf? Deel het met ons en laat een reactie achter!

Over de schrijver
Reactie plaatsen