Waarom zijn moeders onderling zo hard voor elkaar?
17 februari 2017 
3 min. leestijd

Waarom zijn moeders onderling zo hard voor elkaar?

Regelmatig zie ik het voorbij komen op sociale media: moeders die andere moeders compleet afbranden, omdat zij het anders doen. Maar ook in real life hoor ik wel eens moeders praten over ‘die en die moeder’. Sterker nog: ook ik ben wel eens “ter verantwoording” geroepen, al was dit in ieder geval nog recht in mijn gezicht. Erger zijn die roddels namelijk, waar ik zeker wel mee te maken heb gehad toen ik alleenstaande moeder werd.

Eerst vond ik het vreselijk. Ik wilde alles perfect doen voor mijn dochter en voor de buitenwereld.

Met dat laatste ben ik opgehouden. Ik ga me niet meer verantwoorden voor de keuzes die ik maak. Ik neem beslissingen omdat ik denk dat ze goed zijn. Voor mij voelen ze goed, dus hoe belangrijk is het dan wat een ander ervan vindt?

Waarom zijn moeders onderling zo hard voor elkaar?

Wat ik niet begrijp zijn al die moeders, die de keuzes van andere moeders compleet de grond in trappen. Waar is dat goed voor? Voelt zo’n vrouw die dat doet zichzelf dan een betere moeder? Heeft diegene dat nodig om zichzelf te bewijzen aan mensen die je niet eens kent?

Het maakt niet uit waar het over gaat, maar er zijn altijd wel 2 “kampen”. Of het nou over borstvoeding, opvoeding, school of helpen op school gaat. Iedereen heeft altijd een mening en niemand heeft het besef dat ze soms echt meedogenloos voor anderen zijn.

Een concreet voorbeeld van een recente discussie op een Facebookpagina. Een moeder schreef laatst over dat ze niet meehelpt op de school van haar kinderen. Dat was ze ook niet van plan. Ze vond het niet leuk en had er geen zin in. Zij koos liever voor andere dingen.

Waarom zijn moeders onderling zo hard voor elkaar?

Nou nou nou zeg, die reacties op Facebook waren niet mis. Opmerkingen als: “Waarom begin je dan aan kinderen als je niet wilt helpen op school?” of “Lekker voorbeeld ben jij voor je kinderen.” of “Wat een waardeloze moeder zeg.” Pardon?, denk ik dan. Wat straal je zelf uit als vrouw of moeder wanneer je mensen zo afbrandt?

Waarom zijn moeders onderling zo hard voor elkaar? Ik begrijp dit niet.

Ik vind het totaal niet belangrijk wat een andere moeder doet en wil voor haar kind. Laten we niet vergeten dat elke moeder (vrijwel altijd) een onvoorwaardelijke liefde heeft voor haar kind en dat het totaal niet belangrijk is hoe zij dit aan de buitenwereld toont. Het gaat erom hoe haar kind deze liefde voelt. Dat is toch veel belangrijker?

Persoonlijk zie ik deze oordelen veel minder binnen Happy Single Moms. Ik ben vooral erg benieuwd hoe dit kan. Misschien dat de moeders hier veel meer begrip voor elkaar en voor ieders situatie hebben, omdat wij allemaal in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten? Zijn wij al zover dat de buitenwereld voor ons minder belangrijk is en dat het ons echt om de band tussen ons en onze kinderen gaat? Of is dat een te makkelijke conclusie?

Ik heb nog geen idee, maar vind het wel fascinerend en hoop dan ook van harte dat wij elkaar hier met zoveel respect blijven behandelen.

Zie ook: Loeder… Eh nee gewoon moeder

Wat vind jij van sommige mensen die steeds oordelen over een ander? Trek jij je iets aan van mensen die een mening over jou als moeder hebben?

Over de schrijver
Reactie plaatsen