Wat als jouw kind als tiener al papa of mama wordt?
03 november 2015 
2 min. leestijd

Wat als jouw kind als tiener al papa of mama wordt?

Stel je voor…. Jouw kind komt op zijn/haar 14e thuis met de mededeling dat hij/zij papa of mama wordt…. Dat wil je als ouder toch niet meemaken? Maar bovenal gun je je kind toch zijn of haar jeugd. Daarom promoten wij het boek van Anne, Alles over hoop. Dit boek is eigenlijk de beste seksuele voorlichting die jij je kind kan geven. Maar daarnaast is het ook een mooi boek, wat heel prettig is om te lezen. 

Anne vertelt…..

Ken je dat gevoel? Een gevoel dat je niet kan bevatten. Voor je, in het kleine wiegje, ligt een wonder dat negen maanden in jouw buik heef gezeten. Dat je zo verliefd kunt zijn. Ware liefde bestaat. Tegelijkertijd het gevoel dat je soms zo moe bent. Alle borstvoedingen van de afgelopen weken slopen je. Het gevoel van radeloosheid op het moment dat je het niet meer weet. Hoe krijg je je pas geboren baby stil. Ken je dat gevoel?

Ik was 15 jaar toen ik moeder werd en ik ken het gevoel. Achteraf gezien was ik nog maar een tiener. Een jonge meid die met een baby liep te zeulen. In het boek ‘Alles Over Hoop’ beschrijf ik mijn heftige tienertijd. Zo jong zwanger raken gebeurt niet zomaar….

“We bleven doorzoenen, terwijl ik doorvocht tegen alle nare herinneringen. Uiteindelijk lukte het me om alles uit te schakelen. Elke herinnering, alle geuren, alle handelingen van Gerrit waren verdrongen en ik kon me volledig concentreren op de jongen die me nu zoende. Het voelde goed toen ik de bobbel in zijn broek voelde. Dit kon ik dus met jongens doen, schoot er door me heen. Hij hijgde en zei dat ik supergeil was. Het streelde mijn ego. Als een marionetpop had ik de touwtjes in handen; hij zou mij niet klein krijgen.”

Na die zoen ging het met mij bergafwaarts. Ik raakte opstandig en verzette me tegen mijn ouders. Alles wat niet mocht dat deed ik. Uiteindelijk raakte ik als veertienjarig meisje zwanger. Ik belandde in een rollercoaster waar ik niet uit kon stappen. Gelukkig liepen de hele zwangerschap en bevalling vlekkeloos. Op 28 mei 2012 werd er een super mooi meisje op mijn buik gelegd. Ik noemde haar Nina. Zij deed het super goed, maar zoals ik hierboven al omschreef zaten mijn eigen gevoelens soms flink in de weg. Als ik er doorheen zat schreef ik het van me af.

“Ik zit er zoooo doorheen, ben het helemaal zat. Ik had me het moederschap zo leuk voorgesteld en gedacht oh dat doe ik ff. Maar ik word gewoon helemaal gek! Waar ik me onder andere zo aan loop te ergeren is dat ik elke avond (nu al drie avonden achter elkaar) uit ellende een stukje loop. Nina is dan niet stil te krijgen of wil niet gaan slapen. Mijn geduld raakt dan meestal langzaam op en papa en mama zijn druk. Dus dan dump ik Nina in de wagen. Onder het lopen loop ik dan meestal vet te mopperen en ik ga pas terug naar huis als ik uitgemopperd ben, haha.”

 

Liefs Anne

Over de schrijver
Reactie plaatsen