arrow_drop_up arrow_drop_down
6 maart 2020 

Wat te doen bij een huilende peuterpuber

Je zou het niet denken, na mijn verhaaltjes over Jinthe haar vrolijke buien, geen peuterpuber gedrag en haar bijdehante opmerkingen, maar ze kan ook heel verlegen zijn en is ontzettend aanhankelijk. Naar mij vooral en dat kan kan af en toe best moeilijk zijn. Wat te doen bij een huilende peuterpuber?

Alles wat nieuw is, is spannend

Stiekem ook heerlijk natuurlijk dat ze zo aanhankelijk is, want ze is ook zo’n kroelkontje en kruipt meerdere keren per dag even op mijn schoot om te knuffelen of gewoon even bij me te zitten.

Niet huilen, het stelt niks voor

Niet meer dan eens heb ik discussies gevoerd over het feit dat Jinthe van mij gewoon mag huilen, dat ik haar troost wanneer dat nodig is en niet zal zeggen dat ze zich aanstelt. Wat te doen bij een huilende peuterpuber? Okee, ze moet er niet in doorslaan en ze hoeven het niet in de hele randstad te horen, maar heb je verdriet? Dan mag je huilen. En ik hoor sommige al denken.. Maar nee, ik heb echt geen verwend kind zonder manieren die om elk wissewasje huilt.

Krijg je er iets mee voor elkaar, met het huilen? Nee, dat zeker niet en dat weet ze ook. Ik kreeg er laatst nog commentaar op. ‘Je beloont haar nu voor het huilen’ hoorde ik een paar meter naast me. ‘Je ziet toch ook dat ze zich aanstelt, dat ze huilt om niks.’ ‘Om niks?!’ antwoordde ik nog lichtelijk geïrriteerd.

‘Voor jou stelt het niks voor, maar voor haar is het iets groots!’

En dat is dan ook hoe ik erin sta. Of het nou bijvoorbeeld het moeten missen van moeder tijdens de omgang is of voor ons iets onbenulligs zoals een klein Lego blokje dat een vriendje heeft afgepakt terwijl er nog 3 dezelfde blokjes liggen. Voor haar is het wel iets groots! Net zoals dat ik me niet druk kan maken over een leven lang single blijven, maar een ander daar misschien helemaal de kriebels van krijgt en daar niet eens over na wíl denken.

Van sommige opvoedkundige kwesties moet je gewoon bekijken wat werkt voor jullie, want wat voor de een werkt hoeft bij de ander niet te werken. Jinthe is dus echt totaal geen huilebalk, als zij echt om ieder dingetje wat ze niet leuk vindt zou gaan huilen dan had ik er misschien wel anders in gestaan. Natuurlijk wil ik ook niet dat ze huilt, dus voor sommige situaties hebben wij een andere oplossing.

Zo werkte bij ons een knuffelknopje heel goed wanneer ze naar de peuterspeelzaal gaat.

Ik las er een tijdje geleden over op internet. Als zij nu iets spannend vind, bijvoorbeeld de eerste keer weer naar school na de vakantie, dan tekenen wij een klein hartje op onze handen. Ik legde Jinthe uit dat als ze iets spannend vindt, zij op het hartje kan drukken en dan een denkbeeldige knuffel van me krijgt. Zodra ik het hartje op haar handje teken begint ze er altijd al op te drukken en vouwt ze haar eigen armen om haar heen.

Voor haar werkt dit zo goed! Geen huilend kind meer wanneer ik eventjes weg moet of wanneer zij naar school gaat! In sommige situaties werkt het nog niet, zoals bij de omgang, maar daar vinden we vast nog wel een oplossing voor.

We moeten alleen even de juiste vinden, dus hebben jullie tips? Geef vooral een reactie! Ik ben benieuwd hoe jullie met zulke situaties om gaan!

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Wij gebruiken Cookies